love and hope tales

βιβλιο δωρο για τους αγαπημενους..και τους ερωτευμενους που γιορταζουν ολο το χρονο..

2011-02-14T00:50:00.006+02:00

Έκλεισε τα μάτια, και εκείνος εμφανίστηκε στο όνειρο της και της μίλησε.
«Γύρνα να δεις τον ουρανό» της είπε. «Τώρα τον βλέπω και εγώ… Μας ενώνει η ματιά στο άπειρο… Δες τα άστρα που παρακάλεσα να σε αγκαλιάσουν με το θερμό τους φως… Είμαι εκεί στη σκόνη που σε σκέπασε, στα απαλό αεράκι στα μαλλιά σου. οι ψίθυροι της ερημιάς είναι δικοί μου, ένα τραγούδι… μια προσευχή να ’σαι καλά».
Το άλλο πρωί το κορίτσι ξύπνησε με κέφι, σαν να ’χε φτερά στα πόδια. Έφτασε στην πολιτεία και πήγε κοντά στο μεγάλο πάρκο, που είχε πει ότι δούλευε το αγόρι. Ήταν εκεί. Τον κοίταζε για μέρες. Ντρεπόταν να τον πλησιάσει. Όταν γέμισε το φεγγάρι — που λένε ότι πιάνουν οι ευχές — έφτιαξε μια σαΐτα και έγραψε πάνω της τα λόγια που από καιρό είχε σκεφτεί ότι ήθελε να του πει.
Η σαΐτα πέταξε και έφτασε πάνω στο πάγκο με τα φρούτα που πουλούσε το αγόρι. Την έπιασε στο χέρι του και είδε ότι ήταν γεμάτη μικρά γράμματα. Σαν στολίδια του φάνηκαν. Την ξεδίπλωσε προσεκτικά μην πέσει κανένα γράμμα και χαθεί και άρχισε να διαβάζει:
«Πριν το καταλάβουμε ανήκε ο ένας στον άλλον… Ένα λουλούδι ήμασταν μόνο. Οι ψυχές μας ζούσαν ενωμένες, σαν το λουλούδι, που όταν αγαπάει κρύβει τις χαρές του στο κλειστό μπουμπούκι. Τα μάτια μου κοιτάζουν μόνο εσένα, όπως τα ματόκλαδα αγκαλιάζουν το μάτι… Ακούς την παλίρροια της καρδιάς μου; Θέλω να μου δείξεις τους περιπάτους σου, εκεί που κάθισες, να μου αφηγηθείς πως πέρναγες τότε τον καιρό σου, σαν να ήμουνα από τότε, από πάντα μαζί σου».
απο το παραμυθι μου Η σαιτα...απο το βιβλιο Παραμυθια της αγαπης και της Ελπίδας..δωρο για τους αγαπημενους..και τους ερωτευμενους που γιορταζουν ολο το χρονο..

ελπιδα και αγαπη.. βιβλία.. δωρα..για καλη χρονιά

2010-12-27T17:21:00.006+02:00

συνθεση για δυο βιβλια του φιλου Μακη

Τα παραμυθια της αγαπης και της ελπίδας στη βιτρινα του Πυρινου κοσμου..σε γιορτινο σκηνικο...

Αξιον Εστί ...το ευ διαλογιζεσθαι... συνεντευξη με τον Βασιλη Βασιλικο

2010-12-21T02:24:00.000+02:00

συνεντευξη με τον Βασιλη Βασιλικο για τα προσφατα βιβλια μου και ειδικα για το βιβλιο μου Παραμυθια της αγαπης και της Ελπιδας στην εκπομπη της ΕΡΤ3 Αξιον Εστι

στο Χαλαδρι...ταξιδεψαν τα παραμυθια

2010-12-09T23:54:00.006+02:00

φωτο απο την παρουσιαση του βιβλιου μου
ΠΑΡΑΜΥΘΙΑ ΤΗΣ ΑΓΑΠΗΣ ΚΑΙ ΤΗΣ ΕΛΠΙΔΑΣ στο ΒΙΒΛΙΟΠΩΛΕΙΟ ΕΥPΙΠΙΔΗΣ ΣΤΗ ΣΤΟΑ... ΧΑΛΑΝΔΡΙ ΠΕΜΠΤΗ 9 ΔΕΚΕΜΒΡΙΟΥ
Μιλησαν για τα Παραμύθια και διαβασαν τα απαημενα τους
ΓΙΑΝΝΗΣ ΚΑΡΑΜΠΙΤΣΟΣ σκηνοθετης και εκδοτης του περιοδικου camera stylo
http://camerastyloonline.wordpress.com/
και η ηθοποιός
ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ ΚΟΜΗ http://eleftheria.komi.free.fr/
μετα διαβασαμε το παραμυθι της σελιδας 45 παραγγελια μιας κυριας απο το κοινο κι ετσι
μιλησαμε και για αλλα πολλα..ταξιδια...

…Να απολαμβάνεις κάθε πρωί την Ανατολή του ήλιου σαν προσευχή στη μέρα που ακολουθεί, να ταξιδεύεις με το νου και το κορμί πάντα ανοιχτά στην ευωδιά της φύσης, να σφίγγεις δυνατά το χέρι στους τρυφερούς ανθρώπους που συναντάς και να αγκαλιάζεις του βαθειά ανυπότακτους να γελάς δυνατά με τον παλμό της χαράς κι όταν κλαις να μη φοβάσαι τη γεύση των δακρύων σου, πάντα κάτι πολύτιμο έχουν να σου πουν αυτά τα εφήμερα υγρά στολίδια των ματιών….

Της αγάπης παραμύθια λένε πάντα την αλήθεια…ΠΕΜΠΤΗ 9 ΔΕΚΕΜΒΡΙΟΥ ΣΤΙΣ 19.00

2010-12-02T13:22:00.002+02:00

Της αγάπης παραμύθια λένε πάντα την αλήθεια…
ΠΡΟΣΚΛΗΣΗ
ΠΑΡΟΥΣΙΑΣΗ ΤΟΥ ΒΙΒΛΙΟΥ ΤΗΣ ΛΟΥΚΙΑΣ ΡΙΚΑΚΗ
ΠΑΡΑΜΥΘΙΑ ΤΗΣ ΑΓΑΠΗΣ ΚΑΙ ΤΗΣ ΕΛΠΙΔΑΣ
στο ΒΙΒΛΙΟΠΩΛΕΙΟ ΕΥPΙΠΙΔΗΣ ΣΤΗ ΣΤΟΑ... ΧΑΛΑΝΔΡΙ
A. ΠΑΠΑΝΔΡΈΟΥ 11 15232 ΤΗΛ 210.680.0644
http://www.evripidis.gr/
ΠΕΜΠΤΗ 9 ΔΕΚΕΜΒΡΙΟΥ ΣΤΙΣ 7.00 ΤΟ ΒΡΑΔΥ
Μιλούν για τα Παραμύθια
Η ΛΟΥΚΙΑ ΡΙΚΑΚΗ
και ο
ΓΙΑΝΝΗΣ ΚΑΡΑΜΠΙΤΣΟΣ
σκηνοθετης και εκδοτης του περιοδικου camera stylo
http://camerastyloonline.wordpress.com/
Διαβάζει τα παραμύθια η ηθοποιός
ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ ΚΟΜΗ
http://eleftheria.komi.free.fr/
…Να απολαμβάνεις κάθε πρωί την Ανατολή του ήλιου σαν προσευχή στη μέρα που ακολουθεί, να ταξιδεύεις με το νου και το κορμί πάντα ανοιχτά στην ευωδιά της φύσης, να σφίγγεις δυνατά το χέρι στους τρυφερούς ανθρώπους που συναντάς και να αγκαλιάζεις του βαθειά ανυπότακτους να γελάς δυνατά με τον παλμό της χαράς κι όταν κλαις να μη φοβάσαι τη γεύση των δακρύων σου, πάντα κάτι πολύτιμο έχουν να σου πουν αυτά τα εφήμερα υγρά στολίδια των ματιών….
http://www.facebook.com/lrikaki#!/event.php?eid=170410142993358

Παραμύθια στη Λεσχη Αναγνωσης

2010-10-25T01:19:00.007+03:00

Επειδή μόνο τα παραμύθια αντέχουν να μας πουν εκείνα που η καρδιά τις πιο πολλές φορές δεν κατάφερε να ομολογήσει και τολμούν την καθημερινή μας προσευχή στον ήλιο...

Εδώ ο κόσμος είναι αμφίσημος και τα είδωλα στους καθρέπτες μπορούν να γυρίσουν απ΄έξω

αφήνοντας στο βάθος της εικόνας όσα μας πίκραναν παράφορα ή μας στέρησαν το σπαραγμό του σώματος από μιαν ελπίδα που εξαντλήθηκε.
φωτο απο την εκδήλωση της Λεσχης ανάγνωσης Ντοστογιεφσκι στη Τσαμαδου στα Εξαρχεια Πρώτη συνάντηση Λέσχης Ανάγνωσης Φιοντόρ Ντοστογιέφσκι Αθήνας για τη περίοδο 2010-2011 αφιερωμένη στην Λουκία Ρικάκη, Κυριακή 24-10-2010,
Διαβαστηκαν αποσπάσματα από το βιβλίο Παραμύθια της αγάπης και της ελπίδας (εκδόσεις Απόπειρα) και το Κρατησε Με. Ακολουθησε συζήτηση

διάδραση μεταξύ των τεχνών..Λέσχης Ανάγνωσης Φιοντόρ Ντοστογιέφσκι Αθήνας

2010-10-14T17:18:00.003+03:00

Πρώτη συνάντηση Λέσχης Ανάγνωσης Φιοντόρ Ντοστογιέφσκι Αθήνας
για τη περίοδο 2010-2011 αφιερωμένη στην Λουκία Ρικάκη,
που θα τιμήσει με την παρουσία της τη Λέσχη, & στο έργο της.
Κυριακή 24-10-2010, 12 έως 14.00,
Τσαμαδού 8, Εξάρχεια (εκδόσεις Αιγόκερως).

Θα διαβαστούν αποσπάσματα από το τελευταίο βιβλίο της σκηνοθέτιδας και συγγραφέα Λουκίας Ρικάκη Παραμύθια της αγάπης και της ελπίδας (εκδόσεις Απόπειρα) αλλά και από παλαιότερα βιβλία της. Θα ακολουθήσει συζήτηση με παρουσία της συγγραφέα.

Η Λέσχη Ανάγνωσης Φιοντόρ Ντοστογιέφσκι δημιουργημένη από την Καλλιτεχνική Διάδραση (μη κερδοσκοπικό πολιτιστικό φορέα) που έχει σαν κύριο άξονα την διάδραση μεταξύ των τεχνών, θα συνδυάζει όποτε αυτό προσφέρεται και είναι δυνατόν τις τέχνες αναφορικά με τον καλεσμένο συγγραφέα, αλλά και όταν δεν θα υπάρχει καλεσμένος αναφορικά με το θέμα που έχει προταθεί.

Έτσι στη πρώτη συνάντηση για τη πολιτιστική περίοδο 2010-2011 θα προβληθούν σύντομα αποσπάσματα από ταινίες της Λουκίας Ρικάκη και από την τελευταία της ΟΝΕΙΡΑ ΣΕ ΑΛΛΗ ΓΛΩΣΣΑ που πήρε το πρώτο βραβείο στο 4ο Φεστιβάλ Ελληνικού Ντοκιμαντέρ Χαλκίδας 2010, πριν μόνο λίγες μέρες και που προβάλλεται από σήμερα »» (14-10-2010) στο Ίδρυμα Μιχάλης Κακογιάννης.

Τα μέλη της Λέσχης Ανάγνωσης, όσοι ενδιαφέρονται να γίνουν μέλη, αλλά και όσοι θα ήθελαν να παρακολουθήσουν (αφού οι συναντήσεις της Λέσχης είναι ανοιχτές) θα έχουν την ευκαιρία να διαβάσουν το βιβλίο, να δουν την ταινία (και όποια άλλα βιβλία ή ταινίες καταφέρουν να εντάξουν στο γνωστικό τους αντικείμενο) και να μιλήσουν για αυτά με το δημιουργό τους.

Τα μέλη της Λέσχης Ανάγνωσης Φιοντόρ Ντοστογιέφσκι που είναι ενταγμένη στις Λέσχες που τελούν υπό την αιγίδα του Ε.ΚΕ.ΒΙ. έχουν την “υποχρέωση”, όπως και όλοι οι αναγνώστες άλλωστε, να ψηφίσουν για το ΒΡΑΒΕΙΟ ΑΝΑΓΝΩΣΤΩΝ 2010. Μετά το τέλος της συνάντησης και για μισή ώρα θα παραμείνουν όσοι θέλουν να εισχωρήσουν στα βαθύτερα της Λέσχης Ανάγνωσης Φιοντόρ Ντοστογιέφσκι για να αποφασίσουν αφενός πως θα ρυθμίσουν αυτή την εκκρεμότητα και αφετέρου να καταθέσουν τις προτάσεις τους για τις επόμενες συναντήσεις.
https://sites.google.com/site/lesxianagnosisfyodordostoevsky/
fyodordostoevskylesxianagnosis@gmail.com
http://camerastyloonline.wordpress.com/2010/10/14/proti-synantisi-2010-2011-lesxis-dostoevsky-athinas-afieromeni-sti-lucia-rikaki/

περίπτερο 53 ..τα γιασεμιά στον κήπο ευωδιαζουν

2010-09-30T23:54:00.008+03:00

Ευχαριστώ όλους τους φίλους που βρεθηκαν αποψε στο περίπτερο 53 στο Ζαππειο και μοιραστηκαμε βιβλία ,χρυσανθεμα, ευχές και αγκαλιές. Ο πιο όμορφος τρόπος να αποχαιρετησουμε τη γιορτή της Σοφίας της αγάπης και της ελπίδας .. Εν τω μεταξύ το καλοκαίρι δεν φαίνεται να θέλει να φύγει ακόμη και τα γιασεμιά στον κήπο ευωδιαζουν

picts by Vasia Anagnostopoulou
ολες οι φωτο
http://www.facebook.com/album.php?aid=237599&id=700415894&l=09e18853af

ΠΑΡΑΣΚΕΥΗ 17 ΣΕΠΤΕΜΒΡΙΟΥ στο ΖΑΠΠΕΙΟ παιχνίδια με τις λέξεις και τους μύθους

2010-09-10T21:37:00.007+03:00

Την ΠΑΡΑΣΚΕΥΗ 17 ΣΕΠΤΕΜΒΡΙΟΥ στο ΖΑΠΠΕΙΟ

στις Εκδοσεις Απόπειρα στο περίπτερο 53

η Λουκία Ρικάκη θα υπογράφει τα Παραμύθια της Αγάπης και της ελπίδας (B' εκδοση)

image from the film Manpasand -The Perfect Match” by Dhvani Desai

Η Λουκια Ρικάκη έγραψε ένα βιβλίο παραμυθιών Είναι ένα βιβλίο δώρο. Ένα βιβλίο ταξιδιάρικο γεμάτο συγκίνηση .
Τα δάκρυα είναι η μυστική βροχή για να ανθίσει κανείς ξανά, όπως το όνειρο που ζωγραφίζουμε με χρωματιστά μολύβια, όταν περπατούμε ανάμεσα στον ουρανό και τη θάλασσα, στην πατρίδα του ορίζοντα. Εκεί γεννήθηκαν τα παραμύθια στον ορίζοντα, είναι παραμύθια που υμνούν τον εύφορο έρωτα και κοιτάζουν με ελπίδα την συνύπαρξη των ανήσυχων ψυχών.
Προτείνουν μια ζεστή αγκαλιά ως την πιο εύφορη χειρονομία στον άλλον. Προτείνουν την ασίγαστη περιπέτεια του νου ως τη μόνη συνθήκη που μπορεί πραγματικά να μας δώσει φτερά.

Yπάρχουν μερικά βιβλία που θα ήθελες να μην τελειώσουν ποτέ…έτσι να σε χαϊδεύουν για πάντα τρυφερά.Υπάρχουν μερικά χάδια που θα ήθελες να μην τελειώσουν ποτέ έτσι να σε διαβάζουν για πάντα με ιερή περιέργεια με δάχτυλα γεμάτα λέξεις και παραμύθια να σε αγγίζουν και οι παλάμες να νανουρίζουν με χαϊδολογήματα το τρυφερό δέρμα

Μια περιουσία από τα ταξίδια της ζωής είναι τα παραμύθια
Είναι παιχνίδια με τις λέξεις και τους μύθους

Έτσι και αυτό το βιβλίο, το διαβάζεις με όποια σειρά θέλεις Από το τέλος προς της αρχή όπως οι Άραβες η από τη μέση προς το τέλος η προς την αρχή παραδοσιακά, η το ανοίγεις τυχαία σε μια σελίδα. Ας πούμε, λες να σου πουν τυχαία ένα νούμερο και να έχουν στο μυαλό τους μια ερώτηση, μια απορία, μια επιθυμία. Και εσύ ανοίγεις σε εκείνη τη σελίδα και διαβάζεις

Με τα παραμύθια δημιουργείς το χρόνο αντί απλά να τον αφήνεις να περνά.
Δημιουργείς το τόπο, αντί απλά να περνάς περαστικός από τόπο σε τόπο.
Με τα παραμύθια, ξεγελάς το χρόνο.

Μπορείς ακόμη να γράψεις την αρχή του παραμυθιού με το δάκτυλο σου, με ζάχαρη η με αλεύρι στο μεγάλο τραπέζι του σπιτιού, να την βρουν το πρωί οι άλλοι όταν θα ξυπνήσουν και να περιμένουν ως το βράδυ, που θα γυρίσεις να τους πεις εσύ, τη συνέχεια…

Στόλισε τα παραμύθια σου με ένα φιόγκο, με άνθη γιασεμιού, η ότι άλλο λουλούδι σου αρέσει το άρωμα του και πρόσφερε τα δώρο, χάρισμα, προίκα, αποσκευή, πυξίδα, δρόμο, αεράκι κι οξυγόνο σε εκείνους που αγαπάς.

Στα χέρια σου, στα απαλά σου χέρια, φρόντισε τα παραμύθια να ακουστούν, να μην χαθούν και να κρατούν πάντα τη κλωστή δεμένη στην ανέμη τυλιγμένη και με ένα φύσημα του αέρα ,μια ανάσα που θα πάρεις να αρχίζουν να κυλούν εύφορα στο ποτάμι της ζωής.

Όταν βγαίνει ένα βιβλίο στο φως, όλοι όσοι βρίσκονται εκεί κάθε αυγή και ευλαβικά ρουφούν το πρώτο φως της μέρας με ρυθμό προσευχής ..

2010-07-27T23:12:00.003+03:00

σημερα παρελαβα την δευτερη εκδοση του βιβλιου μου ΠΑΡΑΜΥΘΙΑ ΤΗς ΑΓΑΠΗΣ ΚΑΙ ΤΗΣ ΕΛΠΙΔΑΣ Η β εκδοση ειναι απο σημερα στα βιβλιοπωλεια Όταν εκδίδεται ένα βιβλίο κάποιοι, λίγες και άλλοτε περισσότερες χιλιάδες συνωμοτούν και το αγοράζουν και μετά ανύποπτοι ,η βαθειά υποψιασμένοι,Ενώ το διαβάζουν συνομιλούν με τους άλλους γνωστούς ,άγνωστους εκείνης τη μυστικής συνομωσίας των πνευμάτων Όταν βγαίνει ένα βιβλίο στο φως, όλοι όσοι βρίσκονται εκεί κάθε αυγή και ευλαβικά ρουφούν το πρώτο φως της μέρας με ρυθμό προσευχής ..αυτοί το παίρνουν στα τρυφερά τους χέρια και μέσα από τις λέξεις του επικοινωνούν. Κι όμως τελικά οι γλυκείς αυτοί συνωμότες είναι τόσο φανεροί, αναγνωρίζονται μεταξύ τους. Φέρουν εκείνο το βλέμμα που ποτέ δεν αναπαύεται, ποτέ δεν επιλέγει την αδράνεια, τον φόβο των ημερών,-άρα πάλι την αδράνεια. Αυτοί οι όμορφοι μετέχοντες της λέσχης των αναγνωστών στέλνουν αδιάβαστους όλους όσους ασχολούνται με την φτηνή συνωμοσιολογία και την χρησιμοποιούν ως άλλοθι για να κρίνουν και να επικρίνουν από την φαινομενική ασφάλεια της αδράνειας τους
Να αμφισβητείτε τις δημοσκοπήσεις που μιλούν για την ηθική και την αισθητική της μάζας Το μόνο που θέλουν είναι να μας ισοπεδώσουν σε ενιαία καταναλωτική αντίληψη. Αλλά εμείς πιστά εμπιστευόμαστε τα βιβλία μας που μας έκαναν να αγαπήσουμε την ζωή Ακόμη κι αν ποτέ δεν γνωρίσουμε τον συγγραφέα ξέρουμε ότι μας έκλεισε το μάτι κάπου σε αυτή την υπέροχη διαδρομή της ζωής πάνω στον πλανήτη

τα λόγια των άλλων για τα παραμύθια

2010-06-25T11:28:00.000+03:00

σχόλια για τη Δευτερη Εκδοση
το περιεργο μυρμηγκι στις εικονες σουλατσαρει εκστατικο στο τολμηρο βιβλιο του Φωτη Θαλασσινου Ανταλια
Σ’ αυτή την εποχή της μεγάλης ξηρασίας διαβάστε σας παρακαλώ τις τρυφερές ιστοριούλες της Λουκίας. Είναι φάρμακο, θα ενυδατώσουν την αφυδατωμένη σας ψυχή. — Λένα Διβάνη

Με μια μοναδική δεξιοτεχνία, μας κρατάει το ενδιαφέρον για την εξέλιξη του μύθου, φροντίζοντας να μας ταξιδέψει πάνω σε σύννεφα του παραμυθιού. Με την μεταξένια αίσθηση του παραμυθένιου λόγου, μας θυμίζει αξίες και αρχές, με το κύριο βάρος στο συναίσθημα παρά στη λογική… Δεν ντρέπεται για τις ευαισθησίες της, απεκδύεται προσωπείων και προκαλύψεων, φωνάζει «είμαι εδώ διάφανη, γυμνή και ευάλωτη και δεν ντρέπομαι γι’ αυτό». — Γιώργος Δουατζής

Λέξεις, αιώνιοι έρωτες, φύση, χρόνος και χώρος που υφίστανται όπως στις ουτοπίες. Χωρίς να αντιμάχονται τη ζωή και την ομορφιά αλλά μαζί τους σύμμαχοι στο μακρινό ταξίδι των ονείρων.Γνωρίζει την αλχημική μέθοδο απόσταξης της ομορφιάς τόσο από διαμάντια όσο και από άνθρακες. Εξυφαίνει τους μύθους της σαν την αράχνη που έχει τον ιστό της τέλεια φτιαγμένο. Σύμπαντα στροβιλίζονται και ενώνονται ανεπαίσθητα , άδηλα σχεδόν. Όσο χρειάζεται για ν’ αποκαλυφθεί στο τέλος η συμπαγής ενότητα του χάους. — Φώτης Θαλασσινός
Στο βιβλίο αποκαλύπτεται μια κρυμμένη και απροκάλυπτη καρδιά που χτυπάει με τους δικούς της ρυθμούς Χωρίς έρωτα κανείς δεν δημιουργεί κι εδώ η Λουκία Ρικάκη με αυτό το βιβλίο ξαναγεννιέται με μια ερωτική διάθεση για τον κόσμο. — Μήτσος Κασόλας

Βρήκα μέσα σε αυτά τα παραμύθια τα συστατικά από τα οποία είναι φτιαγμένη η Λουκία. Είναι ένας άνθρωπος που ζει με σοκαριστικό τρόπο το παρόν. Είναι ένας άνθρωπος που θέλει και να δρα και να σκέπτεται ελεύθερα Έχει ως πυξίδα να μην γκρινιάζει έχει πάντα ένα φωτεινό και παιδιάστικο βλέμμα προς τα πράγματα Οι λέξεις της συνδέονται με τον κόσμο του μοναχού ο οποίος από καθαρή αγάπη υψώνει το βλέμμα του προς τον ουρανό για λογαριασμό όλων μας. Η Λουκία επαναφέρει τα χαμένα χρώματα στις λέξεις αγάπη και ελπίδα. Μια ευχή και προσευχή κάνει στον ύπνο της η συγγραφέας για εμάς, για έναν καλύτερο κόσμο. Το βιβλίο με λύτρωσε από το φόβο μου για το ρομαντισμό. — Βασίλης Κεχαγιάς

Ένα βιβλίο με μικρές σύντομες αφηγήσεις, τρυφερές, ευαίσθητες και υγρές από την αλμύρα της θάλασσας και των δακρύων Σε αυτές το φανταστικό στοιχείο ενσωματώνεται πολύ οργανικά στην αφήγηση, το φωτίζει και το αναπλάθει με τρόπο πολύ ευδιάκριτο και αναγνωρίσιμο Ο Χρόνος, ο Έρωτας, η Γραφή, είναι τρία μοτίβα της, όπως σε ένα μουσικό έργο υπάρχουν τρία βασικά μοτίβα που τα ξαναπιάνει ο συνθέτης με παραλλαγές. Μια πολύ ωραία φράση λειτουργεί ως οδηγός την ανάγνωσης τους. «Με τα παραμύθια δημιουργείς το Χρόνο αντί να τον αφήνεις να περνά». — Χρήστος Λάζος

Τους τριγμούς, τις ρωγμές και τις σεισμικές δονήσεις της ύπαρξης η Λουκία Ρικάκη τις περνάει σε αυτά τα φαινομενικά ανώδυνα παραμύθια. Επιμένει όμως σε αυτές τις μικρές, μερικές φορές ανεπαίσθητες μετατοπίσεις που χρειάζονται για να νιώσεις αυτή την ευδαιμονία τού να υπάρχεις. Τα χαρακτηρίζει μια ποιητική ανάφλεξη και διαβάζονται σαν ένα πολύκλωνο μουρμουρητό. Αυτή η λεπτή αλλά τόσο ουσιαστική ισορροπία ανάμεσα στη φωτεινή και τη σκοτεινή πλευρά της ζωής είναι διάχυτη στις ιστορίες της — Ηλίας Μαγκλίνης

Ότι δεν καταλαβαίναμε από αυτά που μας έλεγε η Λουκία τόσα χρόνια, θέλησε να μας το πει σήμερα μέσα από τα παραμύθια της.Μας προσκαλεί να ανοίξουμε την ψυχούλα λέγοντας Μην φοβάσαι τον πόνο, γιατί η χαρά δεν θα ήταν χαρά αν δεν ακολουθούσε τον πόνο να τον γιάνει. — Σταύρος Μπένος

Μέσα από αυτά τα παραμύθια η Λουκία Ρικάκη αφήνει με χάρη να ξεγλιστρούν δέσμες τρυφερότητας γεμάτες από τη σοφία των αιώνων και τη δική της. Σε αυτές τις σελίδες μάς προσφέρει την καρδιά της.— Έλλη Δανιηλίδου-Γεωργιάδου, συγγραφέας

Όλοι έχουμε ανάγκη την επαφή με τη μέσα πλευρά της ψυχής του ανθρώπου, εκείνη που μας αποκαλύπτει η τέχνη. Σε αυτό το βιβλίο συνάντησα με έκπληξη και χαρά αυτό το πολύτιμο υλικό των παραμυθιών που μας είναι τόσο απαραίτητο. — Σπύρος Κουβέλης, Υφυπουργός Εξωτερικών

Για να αντιληφθούμε τον έξω κόσμο δεν χρειάζεται τίποτε περισσότερο από το να εμπιστευθούμε τις αισθήσεις μας… Πρέπει να ανοίξουμε τα μάτια της ψυχής. Μόνον έτσι ξεγελιέται ο χρόνος, λέει η Λουκία Ρικάκη. Που μας μεγαλώνει και μας κάνει σαν τους γέρους των παραμυθιών της. Που μας ωριμάζει και μας κάνει να αποζητούμε όλο και περισσότερο τους αγγέλους και τους δαίμονες των παιδικών μας χρόνων. Που είναι η μοναδική και αληθινή γενέθλια χώρα μας… — Γιάννης Μυλόπουλος, καθηγητής ΑΠΘ

Με το βιβλίο πέρασα καταπληκτικές στιγμές Η Λουκία Ρικάκη μιλά με πολύ όμορφες εικόνες με σύμβολα καταπληκτικά. Την ευχαριστώ, γιατί έχω τώρα καλύτερη παρέα σε αυτά που σκέφτομαι. Το βιβλίο είναι σαν τη Λουκία, που πραγματικά αντιλαμβάνεται τον κόσμο συνεχώς μαγεμένη από το τι βλέπει γύρω της. Με τα παραμυθία της δημιουργεί έναν άλλο χρόνο, έναν άλλο τόπο, μια άλλη αγάπη για τον κόσμο. — Μαριέττα Πεπελάση, συγγραφέας

Στα παραμύθια της Λουκίας Ρικάκη, όπως ακριβώς και στις ταινίες και τις φωτογραφίες της, υπάρχουν παιδιά, άγγελοι που ακουμπούν τα φτερά τους πλάι στο κύμα όταν αποκοιμούνται στην άμμο. Κυρίως όμως η αναζήτηση της αγάπης γίνεται ένας άξονας, ένας κοινός πυρήνας για όλα τα παραμύθια με τον έναν ή τον άλλο τρόπο. Όχι ο έρωτας, ο εγωιστικός, ο κτητικός, ο ανταγωνιστικός, αλλά απλά και μόνο αυτό που εννοούμε με τη λέξη αγάπη. Έχεις την αίσθηση ότι οι ιστορίες δεν τελειώνουν στην τελευταία τους λέξη, αφήνοντας ξεκρέμαστη τη συνέχεια. Τίποτα δεν είναι οριστικό μπορείς να το συνεχίσεις εσύ όπως θες, ανάλογα με τη διάθεσή σου κάθε φορά. — Τίτσα Πιπίνου, συγγραφέας

Ένα βιβλίο μαγικό που έχει τη δύναμη να σε ταξιδεύει από το τώρα, το παρόν, στο παρελθόν, στο μέλλον, μα πάνω από όλα στο ποτέ… σε αυτό που δεν έχουμε ζήσει ακόμα και που μπορεί να μη ζήσουμε ποτέ… στον φανταστικό κόσμο της Λουκίας Ρικάκη. Μια προσωπική κατάθεση ψυχής σε ανυποψίαστο χρόνο.. — Κάλλια Κ. Πλατύρραχου, αρχιτέκτονας

Λέγεται ότι κάποτε η ανθρώπινη φωνή ξεπερνάει τα όρια — μεταμορφώνεται σε φως, απλώνεται σαν το βρόχινο νερό στο χώμα της ύπαρξης, ανεμίζει με λέξεις και νοήματα στα μακρινά ταξίδια του νου. Ετούτα τα «παραμύθια» της Λουκίας Ρικάκη αποτυπώνουν τη δική της φωνή (αυτήν που ελάχιστοι γνωρίζουν ότι διαθέτει τόσο θαλερή) για δύο από τις πιο ζωτικές έννοιες, την αγάπη και την ελπίδα. Είναι μια ενήλικη κατάθεση συγγραφής με ψήγματα ανέμελης παιδικότητας,μια σειρά από ωφέλιμες ιστορίες για τον ανυποψίαστο αναγνώστη, όπου το μαγικό στοιχείο μπολιάζεται με την πραγματικότητα, την εμπεδωμένη αλήθεια της ζωής και το πετάρισμά της… — Βασίλης Ρούβαλης, συγγραφέας-δημοσιογράφος

Αυτά τα παραμύθια μάς δημιουργούν μια αισιοδοξία μέσα από τον οραματικό χαρακτήρα τους. Η συγγραφέας προτείνει στη δημόσια σφαίρα υλικά που είναι πολύτιμα και για όλους. Πολλές είναι οι αλληγορίες και τις κάνει πολύ περίτεχνα. Πρόκειται για άρτια γραμμένα λογοτεχνικά κείμενα που απευθύνονται και στα παιδιά. Το βασικό μήνυμα είναι «Δίνε και μπόρεσε να παίρνεις αγάπη και ελπίδα». — Γιάννης Σακιώτης, Πολιτικός Επιστήμων

Μόνο τα παραμύθια αντέχουν να μας πουν όσα η καρδιά τις πιο πολλές φορές δεν κατάφερε να ομολογήσει. Η Λουκία Ρικάκη δίνει σχήμα και πνοή στις ανάσες που χάθηκαν, στις ματιές που έσβησαν πρόωρα, στο άγγιγμα των χειλιών και το αίνιγμα της επόμενης μέρας που δεν ήρθε ακόμη, στους κρυμμένους αγγέλους που δίστασαν να μας δώσουν το χέρι την κρίσιμη ώρα που ξεκινούσε το πέταγμα στον ουρανό. Η γραφή της είναι ελλειπτική και βιωματική και την ίδια στιγμή αφοριστική και λεπταίσθητη σαν χάδι. Διατρέχεται σαν ρεύμα απ’ όλα εκείνα που υπήρξαν και από τα μελλούμενα που δεν έχουμε ζήσει ακόμη. Αναβλύζει παράφορα τον παλμό μιας ακατάσχετης δόνησης. Γι’ αυτό και ακούγεται σαν ψίθυρος που στηρίζει τη μόνη αλήθεια που μας σώζει και μας χαρίζει ελπίδα, την ΑΓΑΠΗ… — Οδυσσέας Σγουρός, αρχιτέκτονας

Η Λουκία Ρικάκη προέρχεται από τον κινηματογράφο και τα παραμύθια της είναι γεμάτα εικόνες και σκηνές και μπορούν να κινηματογραφηθούν. Δεν είναι ένα φανταστικός κινηματογράφος είναι ένας πραγματικός κινηματογράφος, με δυνατές εικόνες Κυρίως είναι τοπία ψυχής και ανθρώπων και επειδή έχει γνωρίσει τη ζωή, τον έρωτα, και τη λύπη, για να μπορεί να γράφει και να είναι αυτό που είναι, και αυτό φαίνεται και στη ζωή της Τα πρόσωπα που εμφανίζονται σε όλο το βιβλίο είναι πρόσωπα σχεδόν μυθιστορηματικά και έχουν να πουν κάτι σοφό. Η σοφία τους αντλείται από την αρχαιότητα άλλοτε από την Ανατολή, άλλοτε από τη Δύση. — Γιώργος Χρονάς, ποιητής

Love and hope tales@Almaz

2010-06-10T11:01:00.009+03:00

Τα παραμυθια της αγαπης και της ελπιδας στον δροσερο κηπο του Αλμαζ
Ευχαριστω πολυ οσους ηρθαν και μοιραστηκαμε στιγμες απο τις αφηγησεις της ζωης
Ευχαριστω τον Μενελαο για τις ερωτησεις τον Κωνσταντινο για τη ματια του και τη φωνη του παντα ζεστη τον Κωστη για το βιντεο τη Χρστινα για ολα και για τις φωτο βεβαια
και το Αλμαζ για τη φιλοξενια

Τετάρτη 9 Ιουνίου στον κήπο του ALMAZ

2010-05-25T23:18:00.002+03:00

ΣΤΑΥΡΟΔΡΟΜΙΑ ΣΤΟΝ ΚΗΠΟ ΤΟΥ ALMAZ
Μια σειρά εκδηλώσεων, όπου ο λόγος συναντά τη μουσική, την οθόνη, το... ραδιόφωνο και άλλες μορφές καλλιτεχνικής έκφρασης ξεκινά τον Ιούνιο, στον θαυμάσιο κήπο του food bar Almaz, στο Γκάζι.

Κάθε Τετάρτη, για όλο τον Ιούνιο, θα έχετε την ευκαιρία να παρακολουθήσετε αγαπημένους δημιουργούς να ξεδιπλώνουν τις πτυχές της πολύπλευρης δημιουργικότητάς τους. Στον πρώτο κύκλο εκδηλώσεων, ο Λουδοβίκος των Ανωγείων, η Λουκία Ρικάκη, η Ελένη Δήμου, ο Κώστας Γανωτής και ο Χρήστος Παπαμιχάλης συνομιλούν on air με τη Βάνα Δαφέρμου, τον Μενέλαο Καραμαγγιώλη, τη Σύσση Καπλάνη και τη Μαρίνα Λαχανά με επίκεντρο τα βιβλία τους. Κοντά τους, γνωστοί και αγαπημένοι ηθοποιοί διαβάζουν αποσπάσματα από τις γραπτές «μαρτυρίες» τους.Οι εκπλήξεις αναμένεται να είναι πολλές!

2/6/2010 Ο τραγουδοποιός Λουδοβίκος των Ανωγείων συζητά με την παραγωγό ραδιοφώνου Βάνα Δαφέρμου, για το βιβλίο του «Η εξομολόγηση μιας τελείας»Διαβάζει ο ηθοποιός Τάκης Χρυσικάκος.

9/6/2010 Η σκηνοθέτιδα Λουκία Ρικάκη συζητά με τον σκηνοθέτη και παραγωγό ραδιοφώνου Μενέλαο Καραμαγγιώλη, για το βιβλίο της «Παραμύθια της αγάπης και της ελπίδας».Διαβάζει ο ηθοποιός Κωνσταντίνος Κωνσταντόπουλος.Έναρξη: 20.30 16/6/2010 Η ερμηνεύτρια Ελένη Δήμου συζητά με την παραγωγό ραδιοφώνου Σύσση Καπλάνη, για το βιβλίο της «Όσα δεν είπαμε».

23/6/2010 Ο μουσικός Κώστας Γανωτής συζητά με την παραγωγό ραδιοφώνου Μαρίνα Λαχανά, για το βιβλίο του «Περιμένοντας τον Λάκη Ρα»Διαβάζουν οι σκηνοθέτες Νίκος Σούλης και Δημήτρης Γιατζουζάκης.

30/6/2010 Ο παραγωγός ραδιοφώνου Χρήστος Παπαμιχάλης συζητά με την παραγωγό ραδιοφώνου Σύσση Καπλάνη, για το βιβλίο του «Maybe».Διαβάζουν η ηθοποιός Εύα Κεχαγιά και ο παραγωγός ραδιοφώνου Δημήτρης Βραχνός.

Έναρξη: 20.30 Μετά τις παρουσιάσεις ακολουθεί DJ set.ALMAZ, Τριπτολέμου 12, Γκάζι, Τηλ. 210 3474763 Χορηγός επικοινωνίας: INDEX

Στο Ζαππειο μια μρεα

2010-05-21T21:09:00.002+03:00

ΠΗΓΑ (προ)χθες στα εγκαίνια της 33ης Εκθεσης Βιβλίου στο Ζάππειο και με το που μπήκα σκουντούφλησα πάνω στη σκηνοθέτιδα Λουκία Ρικάκη, που μου αφιέρωσε το νέο της βιβλίο «Τα παραμύθια της αγάπης και της ελπίδας», το οποίο κυκλοφορεί απ' τις εκδόσεις «Απόπειρα». Για όσους δεν καταφέρνουν ακόμη να παραμυθιαστούν. http://www.enet.gr/?i=news.el.article&id=164664

ο Αντρεας Ρουμελιωτης...

Παραμύθια ευπώλητα..και Εκθεση βιβλιου στο Ζαππειο

2010-05-16T14:25:00.006+03:00

Παρ οτι ουκ εν τω πολλώ το ευ..η αναρρίχηση στο νουμερο 6! των κατα τον νεολογισμο "ευπωλητων" του βιβλιοπωλειου Ελευθερουδακης μας γεμισε χαρα!! καθως ηδη ετοιμαζουμε την δευτερη εκδοση

Ευχαριστουμε ολους τους αναγνωστες των παραμυθιων για τουτη την εμπιστοσυνη και ολη την επικοινωνια που ειχαμε ως τωρα σε αυτο το μπλογκ και στις παρουσιασεις των βιβλιων .Κι οπως λεει και η Ζωη Νικητακη στο προηγουμενο ποστ αγαπω τα παραμύθια γιατί μας υπενθυμίζουν ότι ο άνθρωπος δεν είναι παρά ένα κομμάτι της φύσης και όντας σε αρμονία και σύνδεση μαζί της, μπορεί να είναι ένας συνοδοιπόρος με τα στοιχεία της φύσης στο θαυμαστό ταξίδι της ζωής.

Τα τελευταια αντιτυπα της πρωτης εκδοσης... θα διατιθενται στην Εκθεση βιβλιου που ξεκινα αυριο στο Ζαππειο
Οι εκδοσεις Απόπειρα θα βρίσκονται στο περίπτερο αρ. 13. στην Εκθεση Βιβλιου που διοργανωνεται απο τον Σύλλογο Εκδοτών Βιβλίου Αθηνών 17–30 Μαΐου 2010
στο χώρο του Ζαππείου
http://apopeirates.blogspot.com/

Αγαπώ τα παραμύθια γιατί είναι σαν τα πουλιά

2010-05-15T20:26:00.003+03:00

Αγαπώ τα παραμύθια γιατί είναι σαν τα πουλιά. Τ΄ακούνε μόνον τα παιδιά και όσοι έχουν καθαρή καρδιά. Τον παραμυθοαέρα τον εμφύσησε στην καρδιά και στο νου μου η γιαγιά μου, που ΄ταν αλαφροϊσκιωτη κι έβλεπε πράγματα παράξενα κι αόρατα που οι άλλοι δεν μπορούσαν να τα δουν.
Αγαπώ τα παραμύθια γιατί μιλούν για την αλήθεια,... όχι για την πραγματικότητα κι έτσι ο χρόνος δεν τα φθείρει, αντίθετα τα καθιερώνει. Μέσα από τα παραμύθια μπορούμε να αφουγκραστούμε τη φωνή του ανθρώπου στη ροή του χωροχρόνου.
Τα παραμύθια έχουν παιδαγωγική, μα κυρίως θεραπευτική λειτουργία, καθώς προσφέρουν παρηγοριά κι ελπίδα και μιλούν με τη γλώσσα της καρδιάς, μια οικουμενική γλώσσα που μας ταξιδεύει στον κήπο της παιδικής μας ηλικίας. Στην εποχή μας, που ο άνθρωπος έχει χάσει τον εσωτερικό του δρόμο, τα παραμύθια μας δείχνουν τον δρόμο που μπορεί να μας οδηγήσει στην σύνδεση με τον πυρήνα της ύπαρξής μας, δηλαδή με την ίδια μας την ψυχή.
Αγαπώ τα παραμύθια γιατί μας υπενθυμίζουν ότι ο άνθρωπος δεν είναι παρά ένα κομμάτι της φύσης και όντας σε αρμονία και σύνδεση μαζί της, μπορεί να είναι ένας συνοδοιπόρος με τα στοιχεία της φύσης στο θαυμαστό ταξίδι της ζωής. Μπορεί να συνομιλεί με τα δέντρα, τα ζώα και τα πουλιά.
Όπως αγαπώ τα παραμύθια, αγαπώ και τη ζωγραφική. Είναι σαν να αφηγούμαι παραμύθια με εικόνες αντί του λόγου. Και στις δυο περιπτώσεις νοιώθω πως καταπιάνομαι με το Όνειρο. Άλλωστε όλοι μας λίγο πολύ είμαστε πλάσματα φτιαγμένα από το υλικό των ονείρων. Είναι στη μοίρα μας να ονειρευόμαστε κι ίσως επειδή τα όνειρα μετουσιώνονται μέσω του λόγου και της εικόνας, γίνονται παραμύθια και ζωγραφιές που τρέφουν τη ψυχή μας.

Zωή Νικητάκη..Antonis Mobaitzis

Επειδή είναι Άνοιξη, επειδή είναι ακόμη ,,,

2010-05-05T01:28:00.001+03:00

love and hope tales@old town Nicosia from lucia rikaki on Vimeo.

http://vimeo.com/11465579 from lucia rikaki on Vimeo.

ΠΑΡΟΥΣΙΑΣΗ ΒΙΒΛΙΟΥ αποσπασματα... Επειδή είναι Άνοιξη, επειδή είναι ακόμη Απρίλης, και τα Κύθηρα είναι ο ου τόπος των ονείρων … και δώρο σε εκείνους που..

Με την παρουσία της σκηνοθέτριας και συγγραφέως Λουκίας Ρικάκη παρουσιαστηκε το τελευταίο της βιβλίο «Παραμύθια της αγάπης και της ελπίδας».. loveandhopetales.blogspot.com

27 Απριλίου 2010, 7.45 μμ Baudelaire à Cythère Αριστοκύπρου 7, Λαϊκή Γειτονιά Λευκωσία Παρουσιαζουν οι ΦΡΟΣΩ ΜΑΝΤΑ ΛΑΖΑΡΟΥ ΣΥΓΓΡΑΦΕΑΣ ΦΟΙΒΟΣ ΠΑΝΑΓΙΩΤΙΔΗΣ ΚΑΘΗΓΗΤΗΣ ΠΑΝΕΠΙΣΤΗΜΙΟΥ ΓΛΩΣΣΟΛΟΓΟΣ ΔΙΑΒΑΖΟΥΝ ΟΙ ΜΑΘΗΤΕΣ ANTΡΕΑΣ ΑΝΤΩΝΙΑΔΗΣ ΗΛΙΑΣ ΓΕΩΡΓΙΑΔΗΣ

Οι Σκισμενες Καρδιες το παραμυθι απο την Ευα Μπαξεβανου μια εικονοποιηση

2010-05-02T21:28:00.002+03:00

http://www.facebook.com/home.php?#!/album.php?aid=178102&id=768237471&ref=mf

«Από πού ονειρευόμαστε; Μπροστά ή πίσω από τα μάτια;» απο την Κάλλια Πλατύρραχου

2010-05-01T20:45:00.012+03:00

Κρατούσα στα χέρια μου ένα βιβλίο α ν ά σ α που με έκανε για λίγο να ξεφύγω, να χαλαρώσω, να γίνω πάλι παιδί και να διαβάζω στον ίδιο μου τον εαυτό παραμύθια. Ένα βιβλίο μαγικό που έχει τη δύναμη να σε ταξιδεύει από το τ ώ ρ α, το παρόν, στο παρελθόν, στο μέλλον, μα πάνω από όλα στο π ο τ έ… σε αυτό που δεν έχουμε ζήσει ακόμα και που μπορεί να μη ζήσουμε ποτέ… στον φανταστικό κόσμο της Λουκίας.

Οι ι σ τ ο ρ ί ε ς αρχίζουν και μπλέκονται με τους μ ύ θ ο υ ς και με τις αλήθειες και καταλήγουν όλες μαζί να γίνουν π α ρ α μ ύ θ ι α.
Όλο το βιβλίο έχει ένα κινηματογραφικό γράψιμο. Ίσως αυτό οφείλεται στο ότι ένα κομμάτι της Λουκίας ανήκει στον κινηματογράφο. Διαβάζοντας το οι προτάσεις του κάθε κειμένου θυμίζουν το καρέ ενός φιλμ. Μπορείς εύκολα να φανταστείς την κάμερα να ζουμάρει και να απομακρύνεται ανάλογα με την στιγμή που περιγράφεται.

Μπορείς να φαντάζεσαι συνέχεια την εικόνα των πραγμάτων. Καθ’ όλη τη διάρκεια της ανάγνωσης ένα απίστευτο παιχνίδι εικόνων που εναλλάσσονται λαμβάνει μέρος. Κάποιες φορές η περιγραφή είναι τόσο δυνατή που το σκηνικό μοιάζει έτοιμο, στημένο από τη Λουκία για εμάς. Άλλες φορές το στήνουμε όπως θέλουμε, στο χώρο μας ή στο χώρο που θα θέλαμε να το ζήσουμε. Τα πρόσωπα στα παραμύθια γίνονται δικά μας πρόσωπα, τα μέρη δικά μας μέρη και οι στιγμές που περιγράφονται δικές μας κι αυτές. Τα σημεία μοιάζουν σαν τα έχουμε ονειρευτεί, φανταστεί ή ακόμα και ζήσει.

Αυτό που είναι ξεχωριστό είναι ότι στις ταινίες της Λουκίας βλέπεις την ποίηση και την αφήγηση της ,και στα βιβλία της βλέπεις κινηματογράφο και σκηνοθεσία στις ίδιες τις λέξεις. Αυτό δείχνει πόσο συνολικά λειτουργούν αυτές οι τέχνες μέσα της και ότι δεν λειτουργεί ανεξάρτητα σαν σκηνοθέτης ή σαν συγγραφέας.
Το θετικό είναι να βλέπεις ότι στις μέρες μας υπάρχουν άνθρωποι που γράφουν παραμύθια όταν οι άλλοι γράφουν για κρίσεις, διακρίσεις, ανακρίσεις…

Και το πιο σημαντικό απ όλα είναι ότι φαίνεται ότι έχουν βγει από μέσα της. Την φαντάζομαι σε ανυποψίαστες στιγμές να ανοίγει τα χαρτιά της και να γράφει ένα παραμύθι και να το ξανακλείνει. Σαν να μην γράφτηκαν απλά για να γραφτεί ένα βιβλίο αλλά για να βγουν από μέσα της. Σαν μια προσωπική κατάθεση ψυχής σε ανυποψίαστο χρόνο.
Αυτό που είναι ξεχωριστό σε αυτό το βιβλίο είναι ότι γυρνάς ξανά και ξαναδιαβάζεις τα παραμύθια που ξεχώρισες και μετά θες να διαβάσεις και στους δικού σου ανθρώπους. Έπιασα τον εαυτό μου να επιστρέφει σε κάποια από αυτά συνέχεια. Τα περισσότερα έχουν να κάνουν με άρχοντες και βασιλιάδες… ή φανταστικούς κόσμους… ίσως γιατί μου θύμιζαν την δικιά μου παιδική ηλικία και τα παραμύθια που εγώ διάβαζα μικρή.

Και κάθε φορά που ένα παραμύθι τελειώνει και ξεκινάει ένα άλλο, είναι σαν να βγαίνεις από ένα όνειρο και να ετοιμάζεσαι να μπεις σε ένα καινούργιο. Όλη αυτή η εναλλαγή εικόνων… ονείρων και στιγμών σε κάνει να μπερδεύεσαι… για το ποιο είναι το αληθινό, αυτό που διαβάζεις ή αυτό που ζεις; Γι αυτό και θα ήθελα να τελειώσω με μία ερώτηση από το παραμύθι «Τα όνειρα που κρατιόντουσαν κρεμασμένα στα σύννεφα» που ρωτάει…

«Από πού ονειρευόμαστε; Μπροστά ή πίσω από τα μάτια;»

Κάλλια Κ. Πλατύρραχου / Αρχιτέκτονας..απο την παρουσιαση στο Παγοποειο στο Ηρακλειο Κρητης στην εκδηλωση της Κινηματογραφικης Λεσχης και του Βιβλιοπωλειου Ελευθερουδακης

Μόνο τα παραμύθια αντέχουν να μας πουν όσα η καρδιά τις πιο πολλές φορές δεν κατάφερε να ομολογήσει...λέει ο Οδυσσέας

2010-04-26T21:27:00.007+03:00

Η Λουκία γράφει παραμύθια…
Μας δίνει τον κόκκινο μίτο δεμένο σφικτά με τις πιο κρυφές επιθυμίες και μας προσκαλεί σε μια μαγική αφήγηση ίσαμε το βυθό της έμπνευσης εκεί όπου τα νάματα κυλούν ανόθευτα σαν κρύσταλλα και τα βλέμματα λάμπουν ανήσυχα όπως εκείνα των μικρών παιδιών.

Με λέξεις τρυφερές, δανεισμένες από την αχανή σαν του ουράνιου τόξου εσωτερική της παλέτα, μας παίρνει από το χέρι και μας παρασέρνει σε μια φανταστική χώρα, εκεί όπου το σχήμα του χρόνου δένεται με τις χαράξεις της μνήμης και η αλησμόνητη αθωότητα του πρότερου βλέμματος συναντά τους μετριασμένους ίμερους που κρύφτηκαν σαν άγουρα αισθήματα γιατί δεν πρόλαβαν να γίνουν δάκρυα στα μάτια ή νιφάδες που ριπίζει ο αγέρας την ώρα που ο χιονιάς λευκαίνει τα πάθη ξορκίζοντας τις κουρασμένες προσδοκίες. Μόνο τα παραμύθια αντέχουν να μας πουν όσα η καρδιά τις πιο πολλές φορές δεν κατάφερε να ομολογήσει. Εδώ ο κόσμος είναι αμφίσημος και τα είδωλα στους καθρέπτες μπορούν να γυρίσουν απ΄έξω αφήνοντας στο βάθος της εικόνας όσα μας πίκραναν παράφορα ή μας στέρησαν το σπαραγμό του σώματος από μιαν ελπίδα που εξαντλήθηκε.

Η Λουκία ΔΕΝ γράφει παραμύθια…
Δίνει σχήμα και πνοή στις ανάσες που χάθηκαν, στις ματιές που έσβησαν πρόωρα, στο άγγιγμα των χειλιών και το αίνιγμα της επόμενης μέρας που δεν ήρθε ακόμη, στα χρώματα που μάγεψαν τη ματιά και στις υγρές πλημμύρες που σάρωσαν με το άνθισμά τους τα ακρογιάλια του πόθου, στους κρυμμένους αγγέλους που δίστασαν να μας δώσουν το χέρι την κρίσιμη ώρα που ξεκινούσε το πέταγμα στον ουρανό, στα άκτιστα κάστρα που δεν πρόλαβαν να νοτιστούν από τις σπάταλες σταγόνες της καταιγίδας των ανείπωτων εξομολογήσεων.

Μαζί, μάς διηγείται γενναιόδωρα το σπαρακτικό παιχνίδι της ίδιας της ύπαρξης την ώρα που στεργιώνει με χώμα και μέλι την κρυφή συνταγή της εφήμερης παρουσίας της. Γι΄ αυτό η γραφή της είναι ελλειπτική και βιωματική και την ίδια στιγμή αφοριστική και λεπταίσθητη σαν χάδι. Διατρέχεται σαν ρεύμα απ΄ όλα εκείνα που υπήρξαν και από τα μελλούμενα που δεν έχουμε ζήσει ακόμη. Αναβλύζει παράφορα τον παλμό μιας ακατάσχετης δόνησης που μεταμορφώνει τους μύθους σε ζωντανές διαθλαστικές διηγήσεις της βιωμένης προσωπικής αλλά και της συλλογικής εμπειρίας. Γι’ αυτό και ακούγεται σαν ψίθυρος που στηρίζει τη μόνη αλήθεια που μας σώζει και μας χαρίζει ελπίδα. Την ΑΓΑΠΗ…

Οδυσσέας Σγουρός / αρχιτέκτονας, 21.04.2010

απο την παρουσιαση του βιβλίου στο Παγοποιείο στο Ηράκλειο Κρήτης

Επειδή είναι Άνοιξη..και τα Κύθηρα είναι ο ου τόπος των ονείρων.. παρουσιαση στην Κυπρο

2010-04-24T17:21:00.004+03:00

Επειδή είναι Άνοιξη, επειδή είναι ακόμη Απρίλης, και τα Κύθηρα είναι ο ου τόπος των ονείρων ...
Με την παρουσία της σκηνοθέτριας και συγγραφέως Λουκίας Ρικάκη θα παρουσιαστεί το τελευταίο της βιβλίο «Παραμύθια της αγάπης και της ελπίδας»..
27 Απριλίου 2010, 7.45 μμ
Baudelaire à Cythère
Αριστοκύπρου 7, Λαϊκή Γειτονιά Λευκωσία
Παρουσιαζουν οι
ΦΡΟΣΩ ΜΑΝΤΑ ΛΑΖΑΡΟΥ συγγραφεας
ΦΟΙΒΟΣ ΠΑΝΑΓΙΩΤΙΔΗΣ καθηγητης Πανεπιστημιου γλωσσολογος
διαβαζει ο μαθητης ANTΡΕΑΣ ΑΝΤΩΝΙΑΔΗΣ

Η Λουκία Ρικάκη με το εγχείρημα αυτό καταφέρνει πολλά πράγματα μαζί, Μας αποδεικνύει για άλλη μια φορά ότι είναι εικονοποιός χρησιμοποιώντας τις λέξεις με ακρίβεια, η οποία προτρέπει τη φαντασία να τρέξει. Γνωρίζει, ότι με απλές λέξεις μπορούν να γραφτούν τα ωραιότερα ποιήματα και καταφέρνει να μείνει μακριά από επιτήδευση και απλοϊκότητα, με μια μοναδική δεξιοτεχνία, μας κρατάει το ενδιαφέρον για την εξέλιξη του μύθου, φροντίζοντας να μας ταξιδέψει πάνω σε σύννεφα του παραμυθιού.Με την μεταξένια αίσθηση του παραμυθένιου λόγου, μας θυμίζει αξίες και αρχές, με το κύριο βάρος στο συναίσθημα παρά στη λογική. Θέλει κι επιμένει σε αυτό, να μας θυμίζει ότι υπάρχει και άλλος τρόπος να βλέπουμε τα πράγματα, απλώνοντας το χέρι όταν μας το ζητούν ή όταν εμείς ζητάμε χωρίς ντροπή. Επινοεί, φαντάζεται, κατασκευάζει εξολοκλήρου τα παραμύθια της, δεν καταγράφει ιστορίες που έζησε χρησιμοποιώντας απλώς τη συγγραφική της ικανότητα. Είναι γνήσια παραμυθατζού. Με αλληγορικό λόγο, που οδηγεί σε ανατροπές, όχι της αναμενόμενης εξέλιξης του μύθου, αλλά των κρατούντων ως αντίληψη ζωής. γράφει πρωτογενώς παραμυθιακή λογοτεχνία. Δεν ντρέπεται για τις ευαισθησίες της, απεκδύεται προσωπείων και προκαλύψεων. για την παιδικότητα, την τρυφεράδα, την αγάπη και την συναισθηματική έξαρση ή εξάρτησή, φωνάζει «είμαι εδώ διάφανη, γυμνή και ευάλωτη και δεν ντρέπομαι γι αυτό». Γιώργος Δουατζής ποιητής

Παραμύθια ανοιξιατικα στο Ηρακλειο Κρήτης..με θαλασσινο ορίζοντα

2010-04-10T20:34:00.000+03:00

Η Νέα Κινηματογραφική Λέσχη Ηρακλείου,

το Παγοποιείον First Floor Underground

και το βιβλιοπωλείο Ελευθερουδάκης, παρουσιάζουν

ένα αφιέρωμα στη σκηνοθέτρια Λουκία Ρικάκη στις 20 και 21 Απριλίου

στον χώρο του Παγοποιείου.
Με την παρουσία της δημιουργού, θα προβληθούν τρεις ταινίες της και θα παρουσιαστεί το τελευταίο της βιβλίο «Παραμύθια της αγάπης και της ελπίδας».

TETAΡΤΗ 21 απριλιου
20:00 ΠΑΡΟΥΣΙΑΣΗ ΒΙΒΛΙΟΥ
«ΠΑΡΑΜΥΘΙΑ ΤΗΣ ΑΓΑΠΗΣ ΚΑΙ ΤΗΣ ΕΛΠΙΔΑΣ»

ΣΤΟ ΠΑΓΟΠΟΙΕΙΟΝ FIRST FLOOR UNDERGROUND
Τα δάκρυα είναι η μυστική βροχή για να ανθίσει κανείς ξανά, όπως το όνειρο που ζωγραφίζουμε με χρωματιστά μολύβια, όταν περπατούμε ανάμεσα στον ουρανό και τη θάλασσα, στην πατρίδα του ορίζοντα.

Είναι αλήθεια της ζωής τα παραμύθια; Της αγάπης τα φεγγάρια και του πάθους τα σκοτάδια, τα τραγούδια που είναι αστέρια;

Για το βιβλίο θα μιλήσουν και θα διαβάσουν αποσπάσματα
η αρχιτέκτονας Κάλλια Πλατύρραχου,
ο αρχιτέκτονας Οδυσσέας Σγουρός,
ο ζωγραφος και σκηνοθετης Αγγελος Σπαρταλης

και ο σκηνογράφος Αντώνης Χαλκιάς.

παρουσίαση του βιβλίου Παραμύθια της Αγάπης και της Ελπίδας στο βιβλιοπωλείο Παπασωτηρίου

2010-04-07T22:05:00.005+03:00

love and hope tales at Papasotiriou bookshop from lucia rikaki on Vimeo.

Στο βιβλίο αποκαλύπτεται μια κρυμμένη και μια απροκάλυπτη καρδιά που χτυπάει με τους δικούς της ρυθμούς Το παραμύθι είναι τεράστια ανθρώπινη ανάγκη Προσπάθησε να αποθέσει ψήγματα του μυαλού της και ψήγματα της ψυχικής τους κατάστασης Όταν τα βιβλία είναι εξέχοντα και θέλουν να φέρουν στον κόσμο μια φρεσκάδα μια σκέψη τίμια ένα ήθος έναν έρωτα αυτά τα βιβλία κρύβουν μυστικά στη γραφή τους Η Λουκια Ρικακη εδώ εκτίθεται και ταυτόχρονα σέβεται τον αναγνώστη και τον καλεί να μετάσχει με τη σκέψη του στη συγγραφή του βιβλίου. Χωρίς έρωτα κανείς δεν δημιουργεί κι εδώ η Ρικακη με αυτό το βιβλίο ξαναγεννιέται με μια ερωτική διάθεση για τον κόσμο

Μήτσος Κασόλας συγγραφεας

Η Λουκία Ρικάκη με το εγχείρημα αυτό καταφέρνει πολλά πράγματα μαζί, Μας αποδεικνύει για άλλη μια φορά ότι είναι εικονοποιός χρησιμοποιώντας τις λέξεις με ακρίβεια, η οποία προτρέπει τη φαντασία να τρέξει. Γνωρίζει, ότι με απλές λέξεις μπορούν να γραφτούν τα ωραιότερα ποιήματα και καταφέρνει να μείνει μακριά από επιτήδευση και απλοϊκότητα, με μια μοναδική δεξιοτεχνία, μας κρατάει το ενδιαφέρον για την εξέλιξη του μύθου, φροντίζοντας να μας ταξιδέψει πάνω σε σύννεφα του παραμυθιού.Με την μεταξένια αίσθηση του παραμυθένιου λόγου, μας θυμίζει αξίες και αρχές, με το κύριο βάρος στο συναίσθημα παρά στη λογική. Θέλει κι επιμένει σε αυτό, να μας θυμίζει ότι υπάρχει και άλλος τρόπος να βλέπουμε τα πράγματα, απλώνοντας το χέρι όταν μας το ζητούν ή όταν εμείς ζητάμε χωρίς ντροπή. Επινοεί, φαντάζεται, κατασκευάζει εξολοκλήρου τα παραμύθια της, δεν καταγράφει ιστορίες που έζησε χρησιμοποιώντας απλώς τη συγγραφική της ικανότητα. Είναι γνήσια παραμυθατζού. Με αλληγορικό λόγο, που οδηγεί σε ανατροπές, όχι της αναμενόμενης εξέλιξης του μύθου, αλλά των κρατούντων ως αντίληψη ζωής. γράφει πρωτογενώς παραμυθιακή λογοτεχνία. Δεν ντρέπεται για τις ευαισθησίες της, απεκδύεται προσωπείων και προκαλύψεων. για την παιδικότητα, την τρυφεράδα, την αγάπη και την συναισθηματική έξαρση ή εξάρτησή, φωνάζει «είμαι εδώ διάφανη, γυμνή και ευάλωτη και δεν ντρέπομαι γι αυτό».

Γιώργος Δουατζής ποιητής

http://vimeo.com/10756334 from lucia rikaki on Vimeo.

Αυτά τα παραμύθια μας δημιουργούν μια αισιοδοξία μέσα από τον οραματικο χαρακτήρα τους. Η συγγραφεας προτείνει στη δημόσια σφαίρα υλικά που είναι πολύτιμα και για όλους .Πολλές είναι οι αλληγορίες και τις κάνει πολύ περίτεχνα. Πρόκειται άρτια γραμμένα λογοτεχνικά κείμενα που απευθύνονται και στα παιδιά. Ακόμη και όπου υπάρχει βία, την τοποθετεί σε μια ανθρώπινη διάσταση. Το βασικό μήνυμα είναι «Δίνε και μπόρεσε να παίρνεις αγάπη και ελπίδα»
Γιάννης Σακιώτης Πολιτικος Επιστημων

Όλοι έχουμε ανάγκη την επαφή με την μέσα πλευρά της ψυχής του ανθρώπου ,εκείνη που μας αποκαλύπτει η τέχνη Σε αυτό το βιβλίο συνάντησα με έκπληξη και χαρά αυτό το πολύτιμο υλικό των παραμυθιών που μας είναι τόσο απαραίτητο.

Σπύρος Κουβέλης Υπουργός

η ληψη βιντεο ειναι του Σταυρου Ιωαννου Τον ευχαριστω οπως και ολους οσους βρεθηκαν εκεινο το βραδυ της Πεμπτης στο παταρι του Παπασωτηρίου

Μιά φορά κι έναν καιρό στο Τρίτο Προγραμμα ..με τον Νίκο Αιβαλή.

2010-04-02T19:31:00.010+03:00

Μια φορα κι εναν καιρο ..."Η κάθε μέρα κάτι μας αφήνει για τη νύχτα. Είναι δύσκολος κάποτε ο ύπνος αν κάτι ωραίο δεν έχεις να αντιπαραθέσεις στο σκοτάδι που ενεδρεύει", λέει η Χρυσόθεμις του Ριτσου
Κι ετσι καποια βράδυα εκει στο Τριτο προγραμμα...κατοικει μια φωνη με θαλπωρη υπεροχη και περισση υπεροχή
ο Νίκος Αιβαλής φιλοξενεί με σπανια γενναιοδωρία ανθρωπους και τα εργα τους σε ενα διαλογο ψυχης
Ειχα την σπανια τυχη να συγκατοικησω μαζι του δυο ωρες σε αυτη την υπεροχη εκπομπη βαλσαμο που με εχει χαιδευει τρυφερα τοσες φορες.. μεγαλη τιμη και συγκινηση μια
και ο Νίκος Αιβαλης ειναι απο τις λιγες τοσο χαμηλοφωνα ηχηρες φωνες που αναζητω λαιμαργα στο ραδιοφωνο Σαν ακουω την εναρξη του -μουσικη του Μ.Ανδρονίκου-
ειναι μια ανασα ανακουφισης σαν λιμανι Και κουρνιαζω εκει διπλα στο ραδιοφωνο σαν στη ζεστη φωτια ...
Ετσι λοιπον βρεθηκα εκεί μετά απο προσκληση του Νίκου Αιβαλή
και ο καλος κυριος Φωκίων Ξεστερνος
κατεγραψε την συνομιλια μας και σημερα μετα απο καιρο καμποσο καταφερα να την παρω στα χερια μου
Νομίζω οτι η ατμοσφαιρα της εκπομπης μου εδωσε το θαρρος και τη συγκινηση να διαβασω ενα απο τα αγαπημενα μου παραμυθια Το κοχυλι ,ο πατερας εκει το Τριτο
Ευχαριστω τον Νίκο Αιβαλή απο τα βαθη της ψυχης

Διαβαζοντας το παραμυθι Το κοχυλι,ο πατερας

Nikos Aivalis presents my book Love and Hope tales from lucia rikaki on Vimeo.

Nikos Aivalis presents my book Love and hope tales part 4 from lucia rikaki on Vimeo.

ένα μπουκέτο παραμύθια ανοιξιάτικο και πασχαλινό δώρο σε εκείνους που αγαπάμε

2010-03-28T21:21:00.008+03:00

ένα μπουκέτο παραμύθια ανοιξιάτικο και πασχαλινό δώρο σε εκείνους που αγαπάμε...
μιά και ..μείζον δε τούτων η αγάπη..και μεσα απο την αγάπη..
τα παραμυθια γινονται πραγματικότητα ..

Μιά φορά κι έναν καιρό τα παραμύθια..στου Παπασωτηρίου

2010-03-26T22:10:00.014+02:00

φωτο Βασια Αναγνωστοπουλου

Συνταξιδιωτες πολλοι που βρηκαν φιλοξενο νησι το παταρι του βιβλιοπωλειου Παπασωτηριου

2010-03-19T21:12:00.013+02:00

Με τη Σαιτα, τις Σκισμενες καρδιες, το Κοχυλι, τον Ταμπουρα, τον πατερα , τα καλαμια, τις κορφες τους, πολλες εικονες και λεξεις ταξιδιαρικες, ταξιδεψαμε κι εμεις εκει στο μεσο της Αθηνας, μια μερα χωρις κιτρινα αυτοκινητα, με πολλους πεζους και διαθεση να βρουμε νησιδες. Χαρτης μας τα Παραμυθια της Αγαπης και της Ελπιδας ...Συνταξιδιωτες πολλοι που βρηκαν φιλοξενο νησι το παταρι του βιβλιοπωλειου Παπασωτηριου, απεναντι απο την Εθνικη Βιβλιοθηκη στο κεντρο της Αθήνας..Τους ευχαριστώ όλους ομιλητες και ακροατες για αυτη την συναντηση ..που φερει κατι μυστικο και παραμυθενιο για τον καθενα... αλλα κυριως μας θυμιζει ..οτι αν κραταμε γερα και με πιστη την καρδια μας θα αισθανομαστε τον ρυθμο της και θα ξερουμε κατα που να προχωρησουμε

φωτογραφίες Βασια Αναγνωστοπούλου

σαν την αγαπη μεσα στην αγκαλια του αντρα-παιδιού..σηκώθηκα να υποδεχτω την μερα

2010-03-18T10:36:00.005+02:00

"Κι εσυ πως έμαθες να είσαι άντρας; " ρωτησα μεσα στον υπνο ενω ο ηλιος ειχε ξεκινησει την ανατολή του.."Εμαθα;' αναρωτηθηκε εκείνος και χωθηκε σε μια αγκαλια..σαν αντρας-παιδι που ακόμη μαθαινει ..Ο ήλιος ειχε τωρα ανατείλει..σαν την αγαπη μεσα στην αγκαλια του αντρα-παιδιού..σηκώθηκα να υποδεχτω την μερα

I prefer I rise in love rather than fall in love

Rising in love an uplifting experience in life..A doorwaylove as A movement of energy flowing out Rising in loveIn the love that comes form the heart there is combination of devotion, dedication, faith and conviction when you fall in love.. love has no meaning I prefer I ...rise in love and then this love becomes different..

εναντι Εθνικης Βιβλιοθηκης..και ενω ο τοιχος γραφει για αυτοοργανωση

2010-03-17T18:14:00.003+02:00

Της αγάπης παραμύθια λένε πάντα την αλήθεια . . .
http://loveandhopetales.blogspot.com/
Πέμπτη 18 Μαρτίου στις 7.30 το βράδυ
Παρουσίαση του βιβλίου της Λουκίας Ρικάκη
στο Βιβλιοπωλείο Παπασωτηρίου (Πανεπιστημίου 37 και Κοραή)
Παραμύθια της αγάπης και της ελπίδας (εκδόσεις Απόπειρα)
Μιλούν για τα Παραμύθια
Σπύρος Κουβέλης, Υφυπουργός Εξωτερικών
Γιώργος Δουατζής, Ποιητής
Μήτσος Κασόλας, Συγγραφέας
Γιάννης Σακιώτης, Πολιτικός επιστήμων, Περιβαλλοντολόγος
Διαβάζει ο ηθοποιός Κωνσταντίνος Κωνσταντόπουλος
. . . Να απολαμβάνεις κάθε πρωί την Ανατολή του ήλιου σαν προσευχή στη μέρα που ακολουθεί, να ταξιδεύεις με το νου και το κορμί πάντα ανοιχτά στην ευωδιά της φύσης, να σφίγγεις δυνατά το χέρι στους τρυφερούς ανθρώπους που συναντάς και να αγκαλιάζεις του βαθειά ανυπότακτους να γελάς δυνατά με τον παλμό της χαράς κι όταν κλαις να μη φοβάσαι τη γεύση των δακρύων σου, πάντα κάτι πολύτιμο έχουν να σου πουν αυτά τα εφήμερα υγρά στολίδια των ματιών . . .
http://www.facebook.com/event.php?eid=341252172343&ref=mf
http://apopeirates.blogspot.com/2010/03/blog-post_11.html

Τα παραμύθια παρουσιάζονται..ΠΡΟΣΚΛΗΣΗ ΣΤΟΝ ΠΑΠΑΣΩΤΗΡΙΟΥ ΤΗΝ ΕΡΧΟΜΕΝΗ ΠΕΜΠΤΗ ...Ψάχνοντας πάντα την αλήθεια..

2010-03-11T18:29:00.000+02:00

Τα παραμύθια παρουσιάζονται..ΠΡΟΣΚΛΗΣΗ ΣΤΟΝ ΠΑΠΑΣΩΤΗΡΙΟΥ ΤΗΝ ΕΡΧΟΜΕΝΗ ΠΕΜΠΤΗ ...Ψάχνοντας πάντα την αλήθεια..Που κατοικεί άραγε ; και οπως λεει και η Καρμεν που μαζεψε αποφθεγματα...Το μίσος δεν αντιμετωπίζει το μίσος. Μόνο η αγάπη μπορεί. - Μάρτιν Λούθερ Κινγκ. Πρέπει να πεις την αλήθεια με Αγάπη, η το μήνυμα θα απορρ...ιφθεί.- Μαχάτμα Γκάντι. Στα όνειρα και στην αγάπη τίποτα δεν είναι ανέφικτο-Janus Arony. Η ζωή μας δίδαξε ότι η αγάπη δε συνίσταται στο να κοιτάμε ο ένας τον άλλο, αλλά στο να κοιτάμε προς την ίδια κατεύθυνση- Αντουάν ντε Σαντ-Εξιπερί. Μπορεί να ακούγεται χαζό, αλλά θα το πω: ο πραγματικός επαναστάτης παροτρύνεται από αισθήματα αγάπης-Guevara Ernesto

μιά φορά και έναν καιρό...γεννήθηκαν παραμύθια

2010-03-03T14:52:00.005+02:00

Της αγάπης παραμύθια λένε πάντα την αλήθεια…
http://loveandhopetales.blogspot.com/
Πρόσκληση παρουσιαση του βιβλιου Παραμυθια της Αγαπης και της Ελπίδας στο Βιβλιοπωλειο παπασωτηριου Πανεπιστημίου 37
ΠΕΜΠΤΗ 18 ΜΑΡΤΙΟΥ στις 7.30 το ΒΡΑΔΥ
Μιλούν για τα Παραμύθια
Σπυρος Κουβελης
Υφυπουργός Εξωτερικών
Γιώργος Δουατζης
Ποιητής, δημοσιογράφος
Μήτσος Κασόλας
Συγγραφέας
Γιαννης Σακιώτης
Πολιτικός επιστήμων, Περιβαλλοντολόγος

Διαβάζει τα παραμύθια ο ηθοποιός
Κωνσταντίνος Κωνσταντόπουλος …Να απολαμβάνεις κάθε πρωί την Ανατολή του ήλιου σαν προσευχή στη μέρα που ακολουθεί, να ταξιδεύεις με το νου και το κορμί πάντα ανοιχτά στην ευωδιά της φύσης, να σφίγγεις δυνατά το χέρι στους τρυφερούς ανθρώπους που συναντάς και να αγκαλιάζεις του βαθειά ανυπότακτους να γελάς δυνατά με τον παλμό της χαράς κι όταν κλαις να μη φοβάσαι τη γεύση των δακρύων σου, πάντα κάτι πολύτιμο έχουν να σου πουν αυτά τα εφήμερα υγρά στολίδια των ματιών….
http://www.facebook.com/lrikaki?ref=profile#!/event.php?eid=341252172343&ref=mf

Ενθύμιον Συλλαβής

2010-03-02T00:32:00.002+02:00

Ενα μικρό βίντεο με αποσπάσματα από την εκδήλωση στο βιβλιοκαφέ Συλλαβή στο Παγκράτι

love and hope tales@Syllavi Pagrati from lucia rikaki on Vimeo.

Ευχαριστώ από καρδιάς τον Νίκο Αιβαλή και τον Κωνσταντίνο Κωνσταντόπουλο για την ανάγνωση των παραμυθιών που τους δάνεισαν με τις φωνές τους για τούτες τις ώρες τα δικά τους φτερά και ετσι πέταξαν... απο ψυχή σε ψυχή... και να ταξίδεψαν κάμποσο τα παραμύθια και πήγαν κι έσπειραν όνειρα στους ακροατές... Κι εξω έβρεχε... με μικρά δάκρυα υποδέχτηκε τη βραδυά ο καιρός έτσι σαν να ήθελε να νοτίσει την ανθοφορία της άνοιξης

Συλλαβη C'est la vie

2010-02-28T14:30:00.017+02:00

Συλλαβη C'est la vie..ναι καπως ετσι απροσδοκητα..οσο απροσδοκητη ειναι και η ζωη.. με τα τερτιπια της ..βρεθηκαμε ολοι στη Συλλαβη και παιξαμε ενα παιχνιδι C'est la vie (το λογοπαιγνιο ανηκει στον Νικο Αιβαλη!)

Ο Κωνσταντινος λοιπον κι ο Νικος εδωσαν μια πνοη φρεσκου ανοιξιατικου αερα στα παραμυθια και τα ταξιδεψαν σε μονοπατια... που ανοιξαν διαπλατα σκεψεις και γεννησαν ιδεες για απαντησεις... αλλα και ερωτησεις ...σε ολους οσους βρεθηκαν στο μικρο φιλοξενο καφε στο Παγκρατι

Ειπα κι εγω κατι κουβεντες για τα καλοκαιρια που γεννησαν τα παραμυθια... αλλα και τους χειμωνες που τα κυοφορησαν

Περπατησαμε μελωδικα πανω στη μνημη

της χαμογελασαμε..κι ας μην ζητησε κανεις να αποκαλυψουμε τι σχημα εχουν οι κοκκινες καρδιες μας ..που χαμε κρατησει σφικτα μεσα σε μια τσεπη...καρδιες αλλοτε απο πετρα κι αλλοτε απο ζυμαρι

Η Αγγελικη Ειρηνη μας τραβηξε αυτες τις φωτογραφιες..την ευχαριστουμε

Ο Νικος βρεθηκε σε μια παγωμενη λιμνη με το δασκαλο του λαουτου ...ηταν εκει.. μαζι τους στο μαθημα της μουσικης

Ο Κωνσταντινος καποια στιγμη που διαβαζα επαιξε με την καμερα...μαγικα οπως ξερει απο καιρο

Η Αθηνα..περπατησε μεσα στην βροχη ...

Θυμηθηκαμε τα ευφορα τοπια που γεννανε ποιηματα... και οτι καθε πατερας εχει καποια λουλουδια που του αρεσουν..ναι ετσι ειναι

ειχε κοπασει η βροχη οταν δακρυσαμε ...με χαμογελο ομως πλατυ ως την ψυχη.. Ευχαριστω ολους για αυτη τη βραδυ στη Συλλαβη ..τοσο παρομοια με τη ζωη με ηλιο και βροχη.. με κλαμα και γελια C'est la vie! και ειναι ωραια.. οσο και να μας βαζει δυσκολα ειναι ομορφη!

Σαββατο 27 Φεβρουαριου στη Συλλαβη παρεα με τα Παραμυθια

2010-02-25T16:10:00.000+02:00

δεν ξερω τα παραμυθια λενε παντα την αληθεια.

αλλα αν εχεις συνομιλητες τον Νικο Αιβαλη

που χει μαγικο τροπο να υποδεχεται τα συστατικα της ψυχης και στρωνει τη δικη του ψυχη χαλι ευφορο..πανω του να ξεδιπλωσεις τη δικη σου..

και τον Κωνσταντινο Κωνσταντοπουλο που ειναι συντροφος με καθαρη ματια και γενναια καρδια..τοτε καποια αληθεια θα βρουμε. Θα κουσουμε και τραγουδια για παραμυθια...

Σας καλουμε ΣΑΒΒΑΤΟ 27/2 7 μμ

ΣΥΛΛΑΒΗ βιβλιο καφε ΠΑΓΚΡΑΤΙ ΤΙΜΟΘΕΟΥ 3 Πεζοδρομος

Συντροφια τα παραμυθια μου

Της αγάπης παραμύθια ..πάντα κάτι πολύτιμο έχουν να σουν πουν ΠΡΟΣΚΛΗΣΗ

2010-02-24T19:41:00.000+02:00

Της αγάπης παραμυθια λένε πάντα την αλήθεια…

Πρόσκληση
στο ΒΙΒΛΙΟ ΚΑΦΕ ΣΥΛΛΑΒΗ
Τιμοθεου 3 πεζοδρομος στο Παγκρατι
ΣΑΒΒΑΤΟ 27 ΦΕΒΡΟΥΑΡΙΟΥ ΣΤΙΣ 7 ΤΟ ΑΠΟΓΕΥΜΑ

Να απολαμβάνεις κάθε πρωί την Ανατολή του ήλιου σαν προσευχή στη μέρα που ακολουθεί, να ταξιδεύεις με το νου και το κορμί πάντα ανοιχτά στην ευωδιά της φύσης, να σφίγγεις δυνατά το χέρι στους τρυφερούς ανθρώπους που συναντάς και να αγκαλιάζεις του βαθειά ανυπότακτους ,να γελάς δυνατά με τον παλμό της χαράς κι όταν κλαις να μη φοβάσαι τη γεύση των δακρύων σου, πάντα κάτι πολύτιμο έχουν να σουν πουν αυτά τα εφήμερα υγρά στολίδια των ματιών

Μπηκε ο Φλεβαρης με ηλιο ...κι ετσι πλησιαζει ο χρονος για μια ακομη παρουσιαση του βιβλιου ... να συναντηθουμε παλι και να θυμηθουμε την ομορφια του...
Μαζι μου ο
ΚΩΣΤΑΝΤΙΝΟΣ ΚΩΝΣΤΑΝΤΟΠΟΥΛΟΣ
http://www.facebook.com/inbox/?ref=mb#/group.php?gid=108887300796&ref=search&sid=700415894.1697236721..1
και ο
ΝΙΚΟΣ ΑΙΒΑΛΗΣ
http://www.myspace.com/aptisteriatoneroketonaera
http://www.facebook.com/home.php?#/profile.php?id=819408406&ref=mf

Απο τη Ψυχή ως την Ψυχή..με τον Νίκο Αιβαλή στο Τρίτο Πρόγραμμα αύριο Τρίτη βράδυ

2010-02-23T20:14:00.005+02:00

Τριτη βραδυ στο Τριτο προγραμμα με τον Νικο Αιβαλη στις 10 το βραδυ θα κουβεντασουμε για το βιβλιο και για αλλα πολλα..της ψυχης..
ακροαση μεσω ιντερνετ στο λινκ http://www.live24.gr/radio/generic.jsp?sid=1419
Ο Νίκος ειναι απο τις λιγες τοσο χαμηλοφωνα ηχηρες φωνες που αναζητω λαιμαργα στο ραδιoφωνο Και τι να σας πω σαν ακουω την εναρξη του ειναι μια ανασα ανακουφισης σαν λιμανι Και κουρνιαζω εκει διπλα στο ραδιοφωνο σαν στη ζεστη φωτια ...ευχαριστω τον Νικο για τα τοοοοσα δωρα που μας κανει απο το ραδιοφωνο και προσδοκω το αυριανο βραδυ γιατι όπως λεει και ο Νίκος θυμιζοντας τα λογια του Ριτσου Η κάθε μέρα κάτι μας αφήνει για τη νύχτα. Είναι δύσκολος κάποτε ο ύπνος αν κάτι ωραίο δεν έχεις να αντιπαραθέσεις στο σκοτάδι που ενεδρεύει"
Το Σαββατο θα ειμαστε με τον Νικο και τον Κωνσταντίνο Κωνσταντόπουλο και θα κουβεντιαζουμε για το βιβλιο
στο Βιβλιο καφε Συλλαβη
Τιμοθεου 3 πεζοδρομος στο Παγκρατι
Σαββατο 28 Φεβρουαριου στις 7 το απογευμα

Της αγάπης παραμύθια..Λένε πάντα την αλήθεια

2010-02-23T02:36:00.001+02:00

Ηταν ενα μικρο καραβι.φτιαγμενο απο τα χερια της Κατερινας..που με ταξιδεψε ως την Παραλια της Ελευσινας για να συναντησω τον Θαναση,την Ποπη ,την Μαρινα,την Ευαγγελια,τον Δημητρη τον αλλο Δημητρη και τοσους αλλους που κι αν δεν θυμαμαι ονοματα, σιγουρα θυμαμαι τα υγρα τους βλεμματα ..τοσο φωτεινα!

Love tales always tell the truth from lucia rikaki on Vimeo.

Διαβασαμε τραγουδησαμε νοσταλγησαμε και ευχηθηκαμε στην κυρια Νινα να αγκαλιαζει τα δεντρα.. και να ονειρευεται ελευθερα...
Εγω μετα απο ολα αυτα εκλαψα..και εβρεξα το μικρο χαρτινο καραβακι...Ολα τα καραβακια που ειχε φτιαξει η Κατερινα ειχαν πανω τους λογια απο τα παραμυθια και ο καθενας πηρε μαζι του το δικο του καραβι τα δικα του λογια να τον ταξιδευουν

μια μοναδικα ζεστη παρουσιαση στη Ελευσινα απο εκεινες που σε κανουν να αναπνεεις καλα η καρδια δεν ειναι βαρεια εισαι ευτυχισμενος που ζεις

και τελος ενα ακομη δωρο μεσα στα τοσα δωρα που ελαβα στην Ελευσινα...

Ένα τραγούδι για τα παραμύθια μου Της Ευαγγελίας Παπανικολάου
Ερμηνεύει η Μαρίνα Τσουρέ

Στο πίανο ο Δημήτρης Ανδρώνης

Της αγάπης παραμύθια
Λένε πάντα την αλήθεια
Κι η κλωστή τους ειν’δεμένη
Στην ανέμη τυλιγμένη
Μα..
Μ ένα κλωτσο δες γυρίζει
Κι η ιστορία μας αρχίζει
Την καρδιά μας πλημμυρίζει

Της ελπίδας παραμύθια
Ψάχνουν πάντα την αλήθεια
Κι η ψυχή τους είν δοσμένη
Στην ανέμη φορτωμένη
Μα
Στο τραγούδι μας ταιριάζουν
Και στο βλέμμα μας φωλιάζουν
Πόσο της ζωής μας μοιάζουν…

Την Κυριακή 21/2/2010, στις 19:00 η Ομάδα Βιβλίου του Εργαστηρίου παρουσίασε το βιβλίο της Λουκίας Ρικάκη "Παραμύθια της αγάπης και της ελπίδας" Επιμέλεια παρουσίασης: Κατερίνα Παπουτσή Διαβάζει ο ηθοποιός και σκηνοθέτης Δημήτρης Θεοδώρου Συμμετέχουν: Τραγούδι: Μαρίνα Τσουρέ - Νατάσα Μωυσόγλου Πιάνο: Δημήτρης Ανδρώνης Θριάσιος Μουσική Σχολή Δραγούμη 31 - Παραλία Ελευσίνας

Της Αγαπης Ελευσίνια Παραμυθια...1,2,3

2010-02-22T17:36:00.003+02:00

Μερος 1

Μερος 2

Μερος 3

Mια Κυριακή στην Παραλια της Ελευσίνας

2010-02-20T01:40:00.000+02:00

Την Κυριακή 21/2/2010, στις 19:00 η Ομάδα Βιβλίου του Εργαστηρίου
παρουσιάζει το βιβλίο της Λουκίας Ρικάκη
"Παραμύθια της αγάπης και της ελπίδας"
Επιμέλεια παρουσίασης: Κατερίνα Παπουτσή
Διαβάζει ο ηθοποιός και σκηνοθέτης Δημήτρης Θεοδώρου
Συμμετέχουν:
Τραγούδι: Μαρίνα Τσουρέ - Νατάσα Μωυσόγλου
Πιάνο: Δημήτρης Ανδρώνης
Θριάσιος Μουσική Σχολή
Δραγούμη 31 - Παραλία Ελευσίνας
(Πεζόδρομος ΙΚΑ) Τηλ 2105543423

Απόψε Πεμπτη ο Νικος Αιβαλης δωριζει την υπεροχη θαλπωρη της φωνης του στα Παραμυθια μου στο Τριτο προγραμμα

2010-02-18T19:49:00.003+02:00

Απόψε Πεμπτη ο Νικος Αιβαλης δωριζει την υπεροχη θαλπωρη της φωνης του στα Παραμυθια μου της Αγαπης και της Ελπιδας ..γραμμενα σε μια προσπαθεια να παραβγω σε ουτοπια εναν υπεροχο βασανιστικο ερωτα...10 μιση ως 11 μιση το βραδυ στο Τριτο προγραμμα ..θα τον ακουσουμε http://www.facebook.com/lrikaki#!/profile.php?id=819408406

Μέρα που ναι ..ας πούμε γιά έρωτες..

2010-02-14T02:16:00.000+02:00

Μέρα που ναι ..ας πούμε λοιπόν γιά έρωτες...που πετάνε σαν χαρταετοί..άπιαστοι για αυτο και υπέροχοι..κάποιοι γίνονται παραμύθια... για να θυμόμαστε το άρωμα τους.. το εκκωφαντικό..

Αναγνωσεις τον Φλεβαρη

2010-02-02T12:19:00.004+02:00

Τα Παραμυθια μου ταξιδευουν στις γειτονιες...

Μπηκε ο Φλεβαρης με ηλιο και κρυο... κι ετσι πλησιαζει ο χρονος για δυο ακομη παρουσιασεις του βιβλιου ...να συναντηθουμε παλι και να θυμηθουμε την ομορφια του...

Να απολαμβάνεις κάθε πρωί την Ανατολή του ήλιου σαν προσευχή στη μέρα που ακολουθεί,να ταξιδεύεις με το νου και το κορμί πάντα ανοιχτά στην ευωδια της φύσης, να σφιγγεις δυνατά το χέρι στους τρυφερους ανθρώπους που συναντάς και να αγκαλιαζεις του βαθειά ανυποτακτους ,να γελας δυνατά με τον παλμό της χαράς κι όταν κλαις να μη φοβάσαι τη γεύση των δακρύων σου, πάντα κάτι πολυτιμο έχουν να σουν πουν αυτά τα ευφημερα υγρά στολίδια των ματιών
Στην Ελευσινα στη Λεσχη Αναγνωσης στις 20 Φεβρουαριου
και

στο Βιβλιο καφε Συλλαβη Τιμοθεου 3 πεζοδρομος στο Παγκρατι

στις 28 Φεβρουαριου Σαββατο στις 7 το απογευμα
Μαζι μου ο Κωσταντινος Κωνσταντοπουλος

http://www.facebook.com/inbox/?ref=mb#/group.php?gid=108887300796&ref=search&sid=700415894.1697236721..1

και ο

Νικος Αιβαλης http://www.myspace.com/aptisteriatoneroketonaera

http://www.facebook.com/home.php?#/profile.php?id=819408406&ref=mf

Αλήθεια, ποιός άλλος είναι ο σκοπός ενός παραμυθιού εκτός από το να δίνει ελπίδα και αγάπη στον κόσμο;

2010-01-08T11:01:00.005+02:00

λίγα λόγια απο τον Γιαννη Ρούσσια και μια φωτο με το βιβλιο στην αγκαλια της ανηψιας μου !

akamas Ιανουαρίου 2, 2010
Λουκία Ρικάκη Παραμύθια της αγάπης και της ελπίδας Εκδόσεις Απόπειρα
Σκοπός της συγγραφέως όπως δηλώνει στο οπισθόφυλλο είναι να γράψει μια σειρά από παραμύθια που υμνούν τον εύφορο έρωτα, κοιτάζουν με ελπίδα τη συνύπαρξη των ανήσυχων ψυχών και προτείνουν μια ζεστή αγκαλιά. Αλήθεια, ποιός άλλος είναι ο σκοπός ενός παραμυθιού εκτός από το να δίνει ελπίδα και αγάπη στον κόσμο; Αυτό ακριβώς μας μεταφέρει και με τη σειρά αυτή των παραμυθιών η συγγραφέας και μπορώ να πω ότι τα καταφέρνει πολύ καλά. Κατορθώνει να περάσει την αγάπη και την ελπίδα στις καρδιές των αναγνωστών της.

Giannis Roussias

Ξεκίνησα τα παραμύθια της αγάπης και της ελπίδας, καταπληκτικό έργο, στο ιστολόγιό μου, http://www.akamas.wordpress.com/. http://akamas.wordpress.com/2010/01/02/%ce%bb%ce%bf%cf%85%ce%ba%ce%af%ce%b1-%cf%81%ce%b9%ce%ba%ce%ac%ce%ba%ce%b7-%cf%80%ce%b1%cf%81%ce%b1%ce%bc%cf%8d%ce%b8%ce%b9%ce%b1-%cf%84%ce%b7%cf%82-%ce%b1%ce%b3%ce%ac%cf%80%ce%b7%cf%82-%ce%ba%ce%b1/

στον Ιανο Θεσσαλονίκης πρώτο μέρος

2010-01-07T10:59:00.000+02:00

http://vimeo.com/8604130 from lucia rikaki on Vimeo.

Για ποιους ειναι τα παραμυθια???;;;;

2009-12-31T01:49:00.006+02:00

Τι λετε τα παραμυθια ειναι για μοναχικους??????????????? Τα παραμυθια θελουν αντοχη λεει η Μαρια ..και πιστη λεω εγω. Μαλλον ειναι για επιλεκτικους και λιγο μοναχικους λεει η Μαρια που τις αρεσε ο Μαγικος Καθρεφτης και ο Χορευτης απο το βιβλιο... λεει ... ... Λες?... λεω ....Λεω ..λέει!! τα παιχνιδια με τις λεξεις ειναι παντα καλυτερα..Στην υγεια μας λεει...Πινει Σεμέλη Πινω τσικουδιά ρεθυμνιωτικη..ειμαι πτωμα αυριο ταξιδευω και εχω γυρισει απο το Κομεντυ Κλαμπ..πτωμα χαμογελαστο
Η Μαρια θελει να νικησει τον Μορφεα που στεκεται στην πορτα και μου απλωνει το μεγαλο λευκο του σεντονι...δελεαστικο... Εβαλα πανω και μια κοκκινη καρδια να συντροφευει...Χαμογελαστη καρδια Να συντροφευει τον υπνο..πριν απο το ταξιδι.. Μαρια ενταξει θα πω στον υπνο ενα παραμυθι στο αυτι ψυθιριστα..Μαρια ασε με να παω να κοιμηθω..Τι λετε τα παραμυθια ειναι για μοναχικους??????????????? Ολο αυτο εγινε στο Φατσαμπουκ πριν από λιγο και να οι πρωτες απαντησεις
Despoina Tsakiri τα παραμυθια νανουριζουν τα παιδια και ξυπνανε τους μεγαλους...
Aggeliki Fragkou Δέσποινα Τσακίρη, είπες μεγάλη κουβέντα!·
Niki Pavlidou παραμύθια για παραμυθιασμένους μοναχικούς γεμάτα μοναξιά παραμυθένια τρυφερούς λύκους και περίεργες σταχτοπούτες καλαθάκια γεμάτα ληγμένα τρόφιμα και δάση από θάλασσες ονείρων... να επιπλέουν σε καθαρά νερά συντροφικής μοναξιάς.-για όλους είναι κι ο καθένας τα διαβάζει όπως θέλει και μπορεί-:)
Η Μαρια μολις μας ειπε οτι ειναι ενα ξωτικό και παρήγγειλε παραμύθι για ξωτικα..Κατι θα σκαρώσουμε ...Γεια σου Μαρια αγκαλιασε τον Μορφεα και τα ξωτικα θα στήσουν το νανουρισμα τους για σενα μονο για σενα

love and hope tales@ianosThessaloniki part4

2009-12-30T21:26:00.001+02:00

Love and Hope tales Thessaloniki Ianos part 3

2009-12-30T13:17:00.000+02:00

love and hope tales@Ianos Thessaloniki part2

2009-12-30T10:52:00.001+02:00

love and hope tales@Ianos Thessaloniki part 2 from lucia rikaki on Vimeo.

Τα δάκρυα είναι η μυστική βροχή για να ανθίσει κανείς ξανά....περιοδικό INDEX

2009-12-25T12:20:00.003+02:00

Γεννήθηκα από γονείς δασκάλους. Μεγάλωσα μέσα σε αφηγήσεις και πολύ κινηματογράφο. Από τότε που άρχισα να ζω ανεξάρτητα ταξιδεύω με ασίγαστη περιέργεια σε όλο τον κόσμο Το ταξίδι είναι η ανάσα μου Το ίδιο και το ταξίδι μέσα στα βιβλία. Πάντα στις αποσκευές μου βρίσκονται πάντα βιβλία.. είναι η ασφάλεια μου. Τα τελευταία χρόνια έγραψα παραμύθια για να παραβγώ σε ουτοπία έναν υπέροχο και βασανιστικό έρωτα .Εκεί στην άκρη του κύματος που χαϊδεύει την ακρογιαλιά γεννηθήκαν τα παραμύθια και δίπλα στη θάλασσα γράφτηκαν. Υπάρχουν μερικά χάδια που θα ήθελες να μην τελειώσουν ποτέ έτσι να σε διαβάζουν για πάντα με ιερή περιέργεια με δάχτυλα γεμάτα λέξεις και παραμύθια να σε αγγίζουν και οι παλάμες να νανουρίζουν με χαϊδολογήματα το τρυφερό δέρμα
Το γράψιμο τους ήταν το παιχνίδι μου που έκανε τα δάκρυα χαμόγελα. Τα δάκρυα είναι η μυστική βροχή για να ανθίσει κανείς ξανά, όπως το όνειρο που ζωγραφίζουμε με χρωματιστά μολύβια, όταν περπατούμε ανάμεσα στον ουρανό και τη θάλασσα, στην πατρίδα του ορίζοντα. Εκεί γεννήθηκαν τα παραμύθια στον ορίζοντα, είναι παραμύθια που υμνούν τον έρωτα και κοιτάζουν με ελπίδα την συνύπαρξη των ανήσυχων ψυχών.Μια περιουσία από τα ταξίδια της ζωής είναι τα παραμύθια και είναι όλα αφιερωμένα σε εκείνους που το ξερόυν και το αξίζουν και σε εκείνους που δεν το ξέρουν και θα το ανακαλύψουν Για αυτό το βιβλίο είναι δώρο το έκανα για να το δωρίσω σε όσους με έμαθαν μονοπάτια της ψυχής Τους χρωστώ ευγνωμοσύνη
Με τα παραμύθια δημιουργείς το χρόνο αντί απλά να τον αφήνεις να περνά.
Ήδη τα παραμύθια στους 2 μήνες που κυκλοφορούν, μου έχουν χαρίσει πολλά όμορφα δώρα καθώς ανακαλύπτω μια πολύ ουσιαστική επικοινωνία μέσα από το διάβασμα των άλλων Στα χέρια μας λοιπόν , στα απαλά μας χέρια, φροντίζουμε τα παραμύθια να ακουστούν, να μην χαθούν και να κρατούν πάντα τη κλωστή δεμένη στην ανέμη τυλιγμένη και με ένα φύσημα του αέρα ,μια ανάσα ,να αρχίζουν να κυλούν εύφορα στο ποτάμι της ζωής.
Στο μπλογκ του βιβλίου φιλοξενεί την επικοινωνία μας http://loveandhopetales.blogspot.com/

A selection of quality greek writing

2009-12-11T19:56:00.004+02:00

Stachtes Hellenic Review

stachtes.stratosfountoulis.com

A selection of quality greek writing
Η Λουκία Ρικάκη παρουσιάζει ένα βιβλίο φτιαγμένο με τα υλικά των παραμυθιών. από τον Φώτη Θαλασσινό:Λέξεις, αιώνιοι έρωτες, φύση, χρόνος και χώρος που υφίστανται όπως στις ουτοπίες. Χωρίς να αντιμάχονται τη ζωή και την ομορφιά, αλλά μαζί τους σύμμαχοι στο μακρινό ταξίδι των ονείρων. Στη ρήξη των δεσμών και στην απελευθ...έρωση Η συγγραφέας σ' αυτό το βιβλίο της είναι ιδιαίτερα δυνατή στις αφηγήσεις που απεργάζεται. Γνωρίζει την αλχημική μέθοδο απόσταξης της ομορφιάς, τόσο από διαμάντια όσο και από άνθρακες. Εξυφαίνει τους μύθους της σαν την αράχνη που έχει τον ιστό της τέλεια φτιαγμένο. Που η συμμετρία του μοιάζει να παρακάμπτει τις φαινομενικές ατέλειες του κόσμου μας Η Λουκία Ρικάκη δεν πιστεύει στην τύχη τόσο όσο στις αδιόρατες δυνάμεις που συνέχουν τα πάντα. Τα παραμύθια είναι μεστά σε νοήματα και αφήνουν τη σοφία τους να σ' αγγίξει εξαγνιστικά. Ομορφες ιστορίες φτιαγμένες από χαρμολύπη. Παρηγορούν και αγκαλιάζουν σαν χάδι τρυφερό τον αναγνώστη http://stachtes.stratosfountoulis.com/#thala

Στις θάλασσες του κόσμου. Οι άνθρωποι κολυμπούν ακίνητοι

2009-12-11T18:58:00.000+02:00

Υπάρχουν μερικά βιβλία που θα ήθελες να μην τελειώσουν ποτέ… έτσι να σε χαϊδεύουν για πάντα τρυφερά. Υπάρχουν μερικά χάδια που θα ήθελες να μην τελειώσουν ποτέ, έτσι να σε διαβάζουν για πάντα με ιερή περιέργεια, με δάχτυλα γεμάτα λέξεις και παραμύθια να σε αγ γίζουν, και οι παλάμες να νανουρίζουν με χαϊδολογήματα το τρ...υφερό δέρμα http://karavaki69.blogspot.com/2009/12/blog-post_07.html
karavaki69.blogspot.com

Στις θάλασσες του κόσμου. Οι άνθρωποι κολυμπούν ακίνητοι. Νομίζεις ότι είναι σκαλισμένοι στον βυθό. Κανείς τους δεν μιλάει, έχουν γίνει βοτσαλάκια.Μαζεύω μερικούς και τους βάζω στο βάζο. Για να τους έχω.

Θα το ανοίγω το πρωί πριν ξεκινησω την μερα τυχαία για ένα παραμύθι που θα μου γλυκάνει την ψυχή λέει η Πεγκυ..

2009-11-29T16:50:00.004+02:00

Μολις τελειωσα την πρώτη μου αναγνωση στα παραμύθια της αγάπης και της ελπίδας και λέω πρωτή γιατι είμαι σίγουρη ότι αυτό το βιβλίο δεν θα το αφησω στην βιβλιοθήκη. Θα το ανοίγω το πρωί πριν ξεκινησω την μερα τυχαία για ένα παραμύθι που θα μου γλυκάνει την ψυχή, θα το ανοίγω καποια στιγμή ανύποπτα για να ξεκουραστώ και σίγουρα θα το ανοίγω με τους γιούς μου κάθε βραδυ όταν επίμονα μου ζητάνε πριν μας πάρει ο ύπνος να πούμε ένα παραμύθι. Όλα τα παραμύθια είχαν κάτι να μου πουν, είναι αλήθεια . Άλλα περισσότερο, άλλα λιγότερο. Ισως και μια φράση μόνο να περικλείει σκέψεις και συναισθήματα μιας ζωής. Λόγια που θα ήθελα να πω αλλά δεν πρόλαβα . Ίσως γιατί φοβήθηκα, ίσως γιατί κάποιος έφυγε νωρίς, ισως......Και όπως λέει ο τίτλος ενός παραμυθιού σου Λουκία , όταν χάνεις κάτι βρίσκεις κάτι άλλο ,εγώ στην κατάλληλη στιγμή βρήκα αυτό που χρειαζόμουν. Τα παραμύθια σου. Σε ευχαριστώ!!!\Υ.Γ Και επειδή λιγες μέρες πριν είχα αμφισβητήσει ότι υπάρχει εύφορος έρωτας ζητώ ταπεινά συγγνώμη . Έχεις δίκιο ,υπάρχει. Μπορεί να διαρκεί λίγο όμως υπάρχει....
Πεγκυ Karagianni 23 November at 19:15

Παραμυθια στη Θεσσαλονίκη

2009-11-23T16:47:00.000+02:00

το βιβλιο.....στη Θεσσαλονίκη......

2009-11-19T11:11:00.000+02:00

love and hope tales@Ianos Athens part 3 ..the end.......

2009-11-19T10:47:00.001+02:00

love and hope tales Ianos part 3 from lucia rikaki on Vimeo.

http://vimeo.com/7693320

love and hope tales@Ianos Athens part 2

2009-11-19T00:42:00.001+02:00

http://vimeo.com/7686244 from lucia rikaki on Vimeo.

το δευτερο μερος της παρουσιασης του βιβλίου στον Ιανο της Αθήνας http://vimeo.com/7686244

Παραμυθια... πνευματικοί κόσμοι παράλληλοι, αλλά και αληθινά παιδιά της παρηγοριάς!

2009-11-18T21:16:00.007+02:00

Μερικα απο τα σχολια σας με αφορμη το κειμενο του Γιαννη Μυλοπουλου..στη Θεσσαλονίκη

Ψυχακι μου, παρηγορια του κοσμου εσύ εισαι που υγιαινεις την στεναχωρια και την απελπισια... που λεει και ο φιλος σεναριογράφος Ραζτβαν απο τη Ρουμανια...

Spiros Atsas

Είναι δημιουργήματα του λαού, θαυμαστά και παράξενα γεγονότα, καρποί που ανοίγουν την ήδη κορεσμένη όρεξη για ζωή.. ένας όμορφος ΚΟΣΜΟΣ, που καθρεπτίζει το δίκαιο...
Konstantinos Giannopoulos
Είναι και πνευματικοί κόσμοι παράλληλοι, αλλά και αληθινά παιδιά της παρηγοριάς! Σε ευχαριστούμε, Λουκία, που συνεχίζεις να ξετυλίγεις τον μίτο... Είναι πολύ παρήγορο!
Tania Balabanidi
Ο Μπετελχαιμ ( θεραπευτης παιδιων) αναλυοντας τον βασικο ρολο των παραμυθιων ( κυριως λαικων ) στην ψυχοσυναισθηματικη αναπτυξη των παιδιων λεει, οτι η φραση "κι εζησαν αυτοι καλα και εμεις καλυτερα" με την οποια τελειωνουν πολλα παραμυθια, και αντιθετα με μια επιφανειακη αναγνωση, δεν υπονοει οτι υπαρχει αιωνια ζωη. Υποδεικνυει ομως τον μονο τροπο να ανακουφιστουμε απο τον πονο που προκαλουν τα στενα ορια της ζωης μας σε αυτη την γη. Υποστηριζει οτι το πραγματικο υποβαθρο πολλων παραμυθιων ειναι ή θα επρεπε να εμπεριεχει την ιδεα οτι η δημιουργια μιας καλης, αληθινης διαπροσωπικης σχεσης ( για οσο κρατησει ), μας απαλασσει ή αμβλυνει το αγχος οτι καποια στιγμη θα αποχωριστουμε, κατι, καποιον.
Ακουγοντας και βλεποντας το πρωτο μερος της παρουσιασης του Love & Hope Tales μου ηρθε η παραπανω φραση πολλες φορες στο νου. Γιατι εχουμε και εμεις οι ενηλικες αυτην την αναγκη. Καποιον να μας υπενθυμισει αυτο, που με τον φωτογραφικο αλλα και υγρο τροπο καταφερες εσυ λουκια μεσα απο αυτα τα παραμυθια!
Μακαρι να ημουν ειτε στον Ιανο Αθηνας ειτε θεσσαλονικη. Κατι τετοιες στιγμες η αποφαση μου να αφησω τις μεγαλες πολεις για να ερθω Ροδο μονιμα τριζει λιγακι... Ευτυχως και το διαδικτυο (καποιες φορες )που μικραινει τις αποστασεις. Σημερα ειδα το Video 1 και αυριο παω στην Τιτσα για το βιβλιο. Ακουσα την αναγνωση του Κωσταντινου και τον σχολιασμο της Πεπελαση. Εννοειται οτι θελω να εχω ιδιαν αποψη.. ειχα καιρο να ακουσω ή να διαβασω κατι που να ειναι τοσο κοντα στην ανθρωπινη ψυχη, αλλα καθολου επιτιδευμενο, ακαδημαικο, ή θεωρητικο. Πραγματικα με συγκινησε... Δεν ειναι τυχαιος ο συνειρμος μου με τον Μπετελχαιμ: ειναι θεραπευτης παιδιων... η αλλιως του αυθεντικου και ζωντανου κομματιου μας!
Φιλιώ Μιχαλακάκου
Συγχαρητηρια Λουκια...και ενα μεγαλο ευχαριστω που λαμπεις σαν αστερακι-φαρος φωτιζοντας γκριζους καιρους!!!
Georgia Kokiou

opws leei k ena gnwsto sygkrotima 'ta paramythia den einai alitheia alla toulaxiston den einai psemmata''..

όταν είσαι σοβαρός με τη ζωή μπορείς να είσαι και χαρούμενος....ξεγλιστρούν δέσμες τρυφερότητας γεμάτες από τη σοφία των αιώνων ..της Ελλης Γεωργιάδου

2009-11-17T19:52:00.001+02:00

Μέσα από αυτά τα παραμύθια η Λουκία Ρικάκη αφήνει με χάρη να ξεγλιστρούν δέσμες τρυφερότητας γεμάτες από τη σοφία των αιώνων και τη δική της.
Η επιλογή των εννοιών είναι οδηγημένη από την αυθεντικότητα των ευαισθησιών της. Κάποια φράση εδώ και άλλη πιο εκεί, πινελιές από λέξεις, ικανές ακόμα και να σε διατάξουν να σταθείς να τις ψάξεις παραπάνω, εξ αιτίας της καθαρότητας που εκπέμπουν.

Σε αυτό το πολύ κομψό και εξωτερικά έντυπο, με την κατακόκκινη καρδιά πάνω στη γκρίζα, σχεδόν τετραγωνισμένη πέτρα, η Λουκία κάνει ποίηση μόνο με τους τίτλους του κάθε παραμυθιού της.
Το μάθημα της μουσικής, τα όνειρα που κρατιούνται κρεμασμένα στα σύννεφα, στους καθρέφτες, το βλέμμα που πλανεύει, η διαλεχτή και τα αγάλματα, το όνειρο της πεταλούδας, γυναίκες σαν τα πουλιά, η αυτού εξοχότης, το γαλάζιο χαμόγελο, χρώμα κόκκινο, ο άρχοντας και ο ζωγράφος, το παιχνίδι, ο χορευτής, ρούχο από φώς, το πανηγύρι με τις εικόνες.
Σ΄ ένα τέτοιο πολύχρωμο πανηγύρι έχεις την έντονη επιθυμία να διαβάσεις, με την βιασύνη της εμπιστοσύνης, πιο κάτω.

Να συναντήσεις κι΄ άλλες εικόνες από λέξεις που συνθέτουν ακούραστα μύθους και ιστορίες, ελπίζοντας ότι έτσι θα ανακαλύψεις περισσότερα για την αλήθεια της αγάπης. Σημεία όπως :
· Τότε, μας επισκέπτεται ο φόβος όταν εκεί στη μοναξιά μας βρισκόμαστε στο έλεος της αλήθειας μας. (115)
· Σαν τι θες να μάθεις πρώτα, για δουλειά ή για καρδιά (η ερώτηση λίγο πριν από το φλυτζάνι του καφέ) (115)
· Γιατί εκεί, δίπλα στο ποτάμι, τα λόγια όποιας προσευχής, όπου και να πιστεύει κανείς, ακόμα και στον ίδιο του τον εαυτό, έπιαναν τόπο.(121)
· Πολλοί τότε έκαναν ευχές να βρουν την ευτυχία ή, τέλος πάντων, ότι για εκείνους συστήνεται με τα υλικά της ευτυχίας. (126)
· Δεν θα βρεις ποτέ ειρήνη και ευτυχία αν δεν είσαι δίκαιος, αν δεν λες την αλήθεια και αν δεν φροντίζεις τους άλλους ευσπλαχνικά.
· Όταν μας κοπούν τα πόδια ο Θεός μας δίνει φτερά.
· Ότι είχε νιώσει από πίστη σε αυτήν την εκκλησία με τις ζωγραφιές το είχε νιώσει και εκεί έβρισκε καταφύγιο κάθε φορά που η δική της δύναμη δεν έφτανε να της δώσει τις απαντήσεις που έψαχνε ή την παρηγοριά που είχε ανάγκη.
· Η πραγματική αγάπη ακυρώνει την συμβατική διαδοχή του χρόνου, προσθέτει άλλη διάρκεια στη ζωή.
Δεν είναι συγκλονιστική η Λουκία με τη λιτή αυτή προσέγγιση σε κάτι τόσο μεγάλο, κάτι που σημαίνει το τέλος του χρόνου που για εμάς τους ανθρώπους, τους ψυχολογικά «τεμπέληδες», στέκεται ακόμα το μόνο απόρθητο «οχυρό»;
Όλη αυτή η κίνηση της θλίψης και της χαράς με τις εκπλήξεις της, φανερώνει το χάρισμα που κερδήθηκε μόνο με την γενναιότητα του ρίσκου, που δεν σου εξασφαλίζει, από πριν, τίποτα. Η Λουκία τόλμησε και μπήκε σε αυτό. Αυτά τα παραμύθια έχουν το δικό τους μέτρημα σε βάρος, αλλά ταυτόχρονα είναι και πολύ ανάλαφρα. Διαθέτουν εκείνη την αίσθηση της ομορφιάς που δεν έχει να κάνει ούτε με την αισθητική, ούτε με το καλό γούστο, επειδή είναι κάτι άλλο.
Η Λουκία σε αυτές τις σελίδες μας προσφέρει την καρδιά της. Από όπου βγαίνει θλίψη δεν αποκλείεται και η χαρά, που είναι και το ζητούμενο. Πιστεύω ότι μόνον όταν είσαι σοβαρός με τη ζωή μπορείς να είσαι και χαρούμενος. Το αντίθετο δεν ισχύει. Όσο για την Λουκία Ρικάκη τα έχει καταφέρει θαυμάσια να είναι η ίδια το «ζητούμενο» με εκείνο το μεγάλο της χαμόγελο, αλλά και το σοβαρό, εξεταστικό της, βλέμμα.
Έλλη Δανιηλίδου – Γεωργιάδου Νοέμβριος 2009

μήπως είναι δημιουργήματα υψηλής πνευματικής επεξεργασίας, που ερμηνεύουν τον κόσμο μ’ έναν τρόπο υπερβατικό; του Γιαννη Μυλόπουλου

2009-11-13T14:05:00.005+02:00

ΠΑΡΑΜΥΘΙΑ ΤΗΣ ΑΓΑΠΗΣ ΚΑΙ ΤΗΣ ΕΛΠΙΔΑΣ
Από τον Γιάννη Α. Μυλόπουλο Καθηγητή Πολυτεχνικής Σχολής ΑΠΘ

Για να είμαι απόλυτα ειλικρινής μαζί σας, παραξενεύτηκα όταν κάποια στιγμή η Λουκία με πήρε στο τηλέφωνο και μου είπε ότι έγραψε, εν έτει 2009, ένα βιβλίο με παραμύθια. Η απορία μου δεν λύθηκε ούτε όταν έμαθα ότι αυτά πραγματεύονται τις διαχρονικές και πάντα επίκαιρες αξίες της αγάπης και της ελπίδας. Τι δουλειά έχουν τα παραμύθια με τη σημερινή σύνθετη, όσο και σκληρή πραγματικότητα; Τι προβλήματα μπορούν να λύσουν τα παραμύθια; Και τι μπορεί να ωθεί μια δημιουργική γυναίκα σαν τη Λουκία να γράψει και να διηγηθεί παραμύθια;
Βλέπετε στον δικό μου ορθολογικό κόσμο, τον κόσμο των εφαρμοσμένων επιστημών, τον οποίο σπούδασα και θεραπεύω εδώ και δεκαετίες και αυτό όχι μόνο για λόγους βιοποριστικούς, τα πάντα πρέπει να αντέχουν στη δοκιμασία της επαλήθευσης και της μαθηματικής διατύπωσης. Που είναι αυτή που εν τέλει επιβεβαιώνει την αλήθεια των πραγμάτων. Σ’ αυτόν τον κόσμο λοιπόν, τα παραμύθια εξ ορισμού δεν έχουν θέση. Ανήκουν σ’ έναν κόσμο πιο απλοϊκό, πιο αφελή και πιο εύπιστο. Όπου ζουν παραμυθάδες, αλλά και... παραμυθιασμένοι. Και όπου η αλήθεια δεν έχει ανάγκη ούτε από θεωρητική, ούτε και από πειραματική επιβεβαίωση.
Η σχέση μου ξέρετε με τη Λουκία εξ αρχής στηρίχθηκε σ’ αυτή την αντίθεση που εξ ορισμού υφίσταται μεταξύ τέχνης και επιστήμης. Με την τέχνη να δημιουργεί νέους κόσμους, έξω από την τρέχουσα αντίληψη για την πραγματικότητα, δίνοντας ευεργετικές διεξόδους στο μυαλό και την ψυχή. Και την επιστήμη εμμονικά να υποστηρίζει την αξία της λογικής, εξηγώντας και αναπαράγοντας την πραγματικότητα του κόσμου που ζούμε. Πως να υποστηρίξεις όμως έναν κόσμο που συχνά γίνεται άδικος, κακός και αφόρητος; Εκεί ίσως να οφείλεται και η ειρωνεία στον τόνο της φωνής της Λουκίας όταν θέλοντας να με προβοκάρει, με προσφωνεί «επιστήμονα»...
Ξεκίνησα κι εγώ λοιπόν να διαβάζω το βιβλίο ως επιστήμονας. Και το τέλειωσα σαν παιδί.
Πρέπει να ομολογήσω ότι όσο περισσότερο διάβαζα για αγγέλους με φτερά και γέροντες σοφούς με μακριές γενειάδες που ξέρουν να διαβάζουν τα μελλούμενα, σε χρόνους αδιευκρίνιστους και σε τόπους άγνωστους και μαγικούς, τόσο περισσότερο μπερδευόμουνα. Τι γυρεύω εγώ σ’ αυτούς τους τόπους;
Έπρεπε να διαβάσω αρκετά παραμύθια της για να μπώ στο πνεύμα και να καταλάβω. Ότι σε μια εποχή παρακμής σαν κι αυτή που έχουμε την ατυχία να ζούμε, μια εποχή πνευματικής ξηρασίας, στεγνή από τους χυμούς της δημιουργικής φαντασίας, η τέχνη που δεν έχει την ανάγκη της αυστηρής μαθηματικής απόδειξης, είναι το τελευταίο καταφύγιο της ψυχής.
Όταν όλα αυτά που αντέχουν στη λογική μας απογοητεύουν, τότε μένει η μουσική, το θέατρο, τα βιβλία και το σινεμά, όλα όσα δηλαδή που μας «παραμυθιάζουν» γοητευτικά μ’ έναν τρόπο θεραπευτικό για το μυαλό και την ψυχή. Που σύμφωνα με τη συμβατική πραγματικότητα εμφανίζονται ως δρόμοι ασύμβατοι. Και που τελικά δεν είναι παρά οι δύο όψεις του ίδιου νομίσματος...
Το μυαλό και η ψυχή. Η αλήθεια και τα παραμύθια. Ο χώρος και ο χρόνος. Όλα αυτά που καταλαβαίνουμε με το μυαλό, αλλά που δεν αγγίζουν την ψυχή μας. Κι όλα εκείνα που νιώθουμε να μας συγκινούν και να μας ενθουσιάζουν αναίτια, χωρίς εξήγηση και χωρίς να καταλαβαίνουμε το γιατί.
Τι είναι αλήθεια τα παραμύθια; Είναι ψεύτικοι κόσμοι; Είναι φαντασιώσεις αρρωστημένων, ή έστω υπερβολικά ευαίσθητων μυαλών; Ή μήπως είναι δημιουργήματα υψηλής πνευματικής επεξεργασίας, που ερμηνεύουν τον κόσμο μ’ έναν τρόπο υπερβατικό; Που βλέπουν μ’ άλλα λόγια με τα μάτια της ψυχής;
Για να αντιληφθούμε τον έξω κόσμο δε χρειάζεται τίποτε περισσότερο από το να εμπιστευθούμε τις αισθήσεις μας. Για να ερμηνεύσουμε τον εσωτερικό μας κόσμο όμως, αυτόν που τελικά επηρεάζει με καθοριστικό τρόπο αυτό που αποκαλούμε αλήθεια ή πραγματικότητα, χρειάζονται πολύ περισσότερα απ’ το να έχουμε τα μάτια και τα αφτιά μας ανοιχτά. Χρειάζεται να ανοίξουμε τα μάτια της ψυχής. Κι αυτό δεν μας το διδάσκει η επιστήμη. Αυτό το μαθαίνουμε από τους παραμυθάδες. Τους λογοτέχνες και τους ποιητές, τους μουσικούς και τους κινηματογραφιστές. Χωρίς τους οποίους ο έξω κόσμος, ο πραγματικός, θα παρέμενε αφόρητος.
Επιστροφή λοιπόν στον εύφορο κόσμο των παραμυθιών της Λουκίας. Που είναι, όπως λέει κι η ίδια, η περιουσία από τα ταξίδια της ζωής. Παιχνίδια με τις λέξεις και τους μύθους. Που και τα δύο η Λουκία τα γνωρίζει και τα χειρίζεται άριστα.
Ας παίξουμε λοιπόν το παιχνίδι της Λουκίας. Σας προσκαλώ να βάλετε όλοι με το μυαλό σας μια ερώτηση, μια απορία, ή μια επιθυμία σας. Αυτό που σας απασχολεί περισσότερο αυτή την εποχή. Εντάξει; Έχουμε σκεφτεί όλοι κάτι; Ωραία. Τώρα πείτε μου σας παρακαλώ έναν αριθμό από το 13 έως το 200. Το 69; Ωραία. Πηγαίνω λοιπόν κατευθείαν στη σελίδα 69 του βιβλίου και βρίσκω το παραμύθι με τίτλο: «Μια σταγόνα φεγγαρίσια». Για να δούμε, θα βρούμε σ’ αυτό το παραμύθι την απάντηση στην ερώτηση που βάλαμε με το μυαλό μας;
ΑΝΑΓΝΩΣΗ ΠΑΡΑΜΥΘΙΟΥ (το οποίο τελειώνει ως εξής: «Ζητήστε απ’ το φεγγάρι να μιλήσει μαζί σας και όλα θα βγουν αληθινά»
Η Λουκία γράφει ότι όλα τα παραμύθια έχουν κάτι να μας πουν. Κι εμείς με τη σειρά μας όμως, κάτι έχουμε να τους πούμε. Κάτι που άλλοτε ανήκει στην πραγματικότητα του έξω κι άλλοτε στην αλήθεια του μέσα κόσμου μας. Γιατί με τα παραμύθια δημιουργούμε το χρόνο, αντί να προσπαθούμε χωρίς αποτέλεσμα να τον εξηγήσουμε καθώς μας προσπερνά. Με τα παραμύθια δημιουργούμε τόπους, αντί να τους περιδιαβαίνουμε χωρίς νόημα. Μόνον έτσι ξεγελιέται ο χρόνος λέει η Λουκία. Που μας μεγαλώνει και μας κάνει σαν τους γέρους των παραμυθιών της. Που μας ωριμάζει και μας κάνει να αποζητούμε όλο και περισσότερο τους αγγέλους και τους δαίμονες των παιδικών μας χρόνων. Που είναι η μοναδική και αληθινή γενέθλια χώρα μας...

Τα Παραμύθια στη Θεσσαλονίκη Πεμπτη 12 Νοεμβρίου

2009-11-11T10:55:00.000+02:00

η φόρμα του παραμυθιού απελευθερωνει την γραφή..

2009-11-09T12:37:00.002+02:00

ΛΟΥΚΙΑ ΡΙΚΑΚΗ Παρουσιάζει το βιβλίο της στη Θεσσαλονίκη

Οι σημειώσεις που κατά καιρούς έγραψε σε ιστοσελίδες κι ένας μεγάλος έρωτας που πέρασε από τη ζωή της αποτέλεσαν την πρώτη ύλη για τη «γέννα» ενός βιβλίου.
Τα «Παραμύθια της αγάπης και της ελπίδας» (εκδ. «Απόπειρα»), της Λουκίας Ρικάκη, άλλοτε θλιμμένα και άλλοτε με… χάπι εντ, ακροβατούν ανάμεσα σε ουρανό και θάλασσα. «Υμνούν τον εύφορο έρωτα και κοιτάζουν με ελπίδα τη συνύπαρξη των ανήσυχων ψυχών», όπως αναφέρει η συγγραφέας και γνωστή σκηνοθέτιδα του κινηματογράφου.
Της Έλσας Σπυριδοπούλου spiridopoulou@makthes.gr
«Ανταμώσαμε» τηλεφωνικά με την κ. Ρικάκη λίγο πριν έρθει στη Θεσσαλονίκη.
Την ερχόμενη Πέμπτη θα παρουσιάσει στον «Ιανό» το βιβλίο της, παρέα με τους συγγραφείς Χρήστο Λάζο, Γιάννη Μυλόπουλο και Έλλη Γεωργιάδου και με τον διευθυντή του Μουσείου Κινηματογράφου Βασίλη Κεχαγιά.
Πολλές από τις ιστορίες σας είναι αρκετά σουρεαλιστικές. Ονειρικές, ταξιδιάρικες...
Σωστά αναφέρατε τη λέξη «σουρεαλιστικές», γιατί έχω δουλέψει πολύ με κείμενα σουρεαλιστών. Πιστεύω ότι η φόρμα του παραμυθιού απελευθερώνει πολύ τη γραφή. Επιτρέπει να βασιστείς στον ελεύθερο συνειρμό, που ήταν βασικό χαρακτηριστικό των σουρεαλιστών.
Δεν μπλέκονται η γραφή της λογοτεχνίας με αυτήν του σεναρίου;
Θεωρώ τη συγγραφή πολύ δύσκολη δουλειά και δεν νομίζω ότι την κατέχω, στο βαθμό που πιθανόν κατέχω τον κινηματογράφο. Πασχίζω όμως μαζί της, γιατί πιστεύω ότι η λογοτεχνία είναι η απόλυτη τέχνη. Πρέπει να συνθέσεις το λόγο και την έμπνευσή σου, για να προκαλέσεις δυνατά συναισθήματα. Μάλιστα, ανάλογα με τον τρόπο που ο κάθε αναγνώστης «χρωματίζει» όσα τον αφορούν περισσότερο, το κείμενο αποκτά άλλη αξία. Ξέρετε, υπάρχουν παραμύθια στο βιβλίο που όταν τα διαβάζει κάποιος άλλος με φέρνουν σε αμηχανία!
Τότε συνειδητοποιείτε ότι τα γράψατε εσείς;
Ναι, ακριβώς. Για παράδειγμα, στην παρουσίαση που κάναμε πριν από λίγο καιρό στην Αθήνα διάβασε κάποια παραμύθια ένας φίλος, και εκείνη την ώρα τα άκουγα και έλεγα: “Ωχ, εγώ τα έχω γράψει;” (γέλια)! Είναι πολύ ενδιαφέρον όλο αυτό. Όπως όταν ρίχνεις ένα μπουκάλι στη θάλασσα: δεν ξέρεις ποιος θα το ανοίξει. Έτσι είναι και το βιβλίο. Στον ενάμιση μήνα που έχει κυκλοφορήσει, έχει ενδιαφέρον να βλέπεις στα εργαλεία με τα οποία ασχολούμαι (blogs, facebook) ανθρώπους που μου είναι άγνωστοι να γράφουν γιʼ αυτό.
Βιβλιοπωλείο Ιανός (Αριστοτέλους 7). Την Πέμπτη 12 Νοεμβρίου, στις 8 μ.μ., παρουσίαση του βιβλίου της Λουκίας Ρικάκη “Παραμύθια της αγάπης και της ελπίδας”. http://loveandhopetales.blogspot.com/

Ιανος παρουσιαση..του βιβλιου πρωτο μερος

2009-11-08T10:33:00.003+02:00

http://vimeo.com/7493082 from lucia rikaki on Vimeo.

http://www.vimeo.com/7493082 αυτο ειναι το λινκ αν για καποιο λογο το βιντεο δεν παιζει απο το μπλογκ

Τοπία ψυχής και ανθρώπων ..παραμύθια σαν τραγούδια... τα λόγια του Γιώργου Χρονά..για το βιβλίο

2009-11-07T19:58:00.014+02:00

Όταν ένας μεγάλος άνθρωπος δηλαδή ένας άνθρωπος που έχει περάσει τη προσχολική ηλικία γράφει παραμυθία στην ουσία θέλει να πει μαγικές ιστορίες η να πει ψέματα...

Γιατί παραμυθία αυτό λέγαμε στην καθομιλουμένη στον Πειραιά από τον οποίον κατάγομαι στο ρεμπέτικο λένε τα ψέματα
Το ενδιαφέρον είναι ότι η Λουκια Ρικακη πλάθει έναν κόσμο μαγικό μέρη του οποίου έχει ζήσει και μέρη αλλά του κόσμου αυτού περιγράφει

Ότι είναι φανταστικό είναι προσδοκομενο και αναμενόμενο και πρέπει να γίνει Θέλει να γίνει το εύχεται και χωρίς να το ορίζει λογοτεχνικά Άλλοτε είναι ανάμνηση ενός πράγματος που ένιωσε στο παρελθόν και άλλοτε είναι μια επιθυμία της που θέλει να πραγματοποιηθεί

Για το βιβλίο αυτό των εκδόσεων Απόπειρα για το οποίο μου μίλησε ο Φώτης Θαλασσινός που ζει στην Κω. Έλαβα λοιπόν στην Ελευθεροτυπία, στη Βιβλιοθηκη την οποια διευθύνω, μια κριτική του μια παρουσίαση -κάτι σπάνιο για τον Φώτη-για την Λουκια Ρικακη με την οποία επικοινωνεί και είναι φίλος της.

(ολες οι φωτο ως εδω ειναι του Παρη Μπουσσιου και απο εδω και κατω του Σπυρου Κατοπωδη )Η Λουκια Ρικακη προέρχεται από τον κινηματογράφο και τα παραμύθια της είναι γεμάτα εικόνες και σκηνές και μπορούν να κινηματογραφηθούν Δεν είναι ένα φανταστικός κινηματογράφος είναι ένας πραγματικός κινηματογράφος με δυνατές εικόνες οι οποίες είτε στηρίζονται τη φύση είτε εξελίσσονται στη πόλη

Κυρίως είναι τοπία ψυχής και ανθρώπων και επειδή έχει γνωρίσει τη ζωή τον έρωτα και τη λύπη για να μπορεί να γράφει και να είναι αυτό που είναι και αυτό φαίνεται και στη ζωή της και στον κινηματογράφο και στο ντοκιμαντέρ και στη γραφή της και η ίδια σαν άνθρωπος έχει μια γνώση από την ίδια τη ζωή και αυτό περνάει στο βιβλίο.

Εις εκ των δασκάλων μου ο Τσαρούχης έλεγε ότι... "ότι κάνει κανείς εκ του φυσικού είναι καλό". Και η Λουκια Ρικακη αυτό κάνει στη ζωή της.

Οι ευχές της εύχεται να γίνουν αυτό που φαντάζεται Συνήθως είναι διάλογοι ανάμεσα σε ζώα ανάμεσα σε ανθρώπους .Οι επιθυμίες της θέλει να πραγματοποιηθούν και είναι συνήθως προσευχές ...

Είχα τη τύχη τα τελευταία χρονιά να είμαι φίλος του Τάκη Κανελλόπουλου που ζούσε και πέθανε στη Θεσσαλονίκη Μάλιστα του εξέδωσα και ένα βιβλίο στις εκδόσεις Πανος Το μονό που προλάβαμε να εκδώσουμε γιατί μετά ταξιδέψε στο Σειριο.

Πολλες από τις σκηνές της Λουκιας Ρικακη μου θύμισαν σκηνές από τα διηγήματα του Τάκη Κανελλόπουλου επειδή και οι δυο κάνανε κινηματογράφο

Πολλές φορές νομίζω τα παραμυθία αυτά είναι τραγούδια θα μπορούσαν να γίνουν από ένα τραγουδοποιό μπαλάντες

Θα μπορούσα να το κάνω ένα τραγούδι κυρίως εκείνα που περιέχουν στοιχεία κοινωνικά και στοιχεία ανθρώπων βασισμένος στην ιδέα του παραμυθιού της Αυτό το βιβλίο θα μπορούσε να γίνει ένα μυθιστόρημα με διάφορες σκηνές

Το χώρισε σε κομμάτια γιατί σέβεται τη έννοια μυθιστόρημα είναι τέχνη των τεχνών και το χώρισε σε κομμάτια Τα πρόσωπα που εμφανίζονται σε όλο το βιβλίο είναι πρόσωπα σχεδόν μυθιστορηματικά και έχουν να πουν κάτι σοφό

Η σοφία τους αντλείται από την αρχαιότητα άλλοτε από την Ανατολή άλλοτε από τη Δύση.

object width="425" height="344">

πόσο λεπτή είναι γραμμή ανάμεσα στο αίσθημα της ευδαιμονίας και μιας λύπης..του Ηλία Μαγκλίνη

2009-11-06T15:04:00.007+02:00

«Όταν κλαις χωρίς λόγο, μόνο τότε έχεις καταλάβει το νόημα της ζωής».

Λουκία Ρικάκη
Παραμύθια της αγάπης και της ελπίδας Ηλίας Μαγκλίνης

φωτο Σπυρος Κατωποδης στην πρωτη με τον Ηλια Μαγκλινη τον οποιον ευχαριστω θερμα..στη δευτερη με την Ελενα Μαρούτσου και τουςεκδοτες μου και στην τριτη ολοι οι ομιλητες της εκδηλωσης
«Έμαθα να τραγουδώ την ευτυχία αλλά δεν είμαι ευτυχισμένος», λέει ένας από τους ήρωες της Ρικάκη και νομίζω ότι αποκρυσταλλώνει το πνεύμα που διαπνέει αυτά τα αφηγήματα: για το πόσο λεπτή είναι γραμμή ανάμεσα στο αίσθημα της ευδαιμονίας και στο αίσθημα ενός αδειάσματος, μιας λύπης που, κάποτε κάποτε, μοιάζει να έχει κάτι το αυθύπαρκτο και που με έναν δικό της μυστηριώδη τρόπο κάνει τη ζωή να μοιάζει πιο άδεια απ’ ό,τι πραγματικά είναι.

Ο Σιοράν έλεγε «Όταν κλαις χωρίς λόγο, μόνο τότε έχεις καταλάβει το νόημα της ζωής». Απαισιόδοξο μήνυμα θα πει κανείς και η απαισιοδοξία δεν είναι ακριβώς αυτό που βγαίνει από τις ιστορίες της Ρικάκη. Νομίζω πώς βγαίνει όμως αυτό το εύθραυστο που είναι η ζωή του καθενός μας. Εχω την αίσθηση ότι τους τριγμούς, τις ρωγμές και τις σεισμικές δονήσεις της ύπαρξης η Ρικάκη τις περνάει σε αυτά τα φαινομενικά ανώδυνα παραμύθια, επιμένει όμως σε αυτές τις μικρές, μερικές φορές ανεπαίσθητες μετατοπίσεις που χρειάζονται για να νιώσεις αυτή την ευδαιμονία του να υπάρχεις – και του να υπάρχεις μόνο για μια φορά.
Ομολογώ ότι η Λουκία Ρικάκη καταφέρνει κάθε τόσο να μ’ εντυπωσιάζει. Τη γνώρισα με αφορμή το EcoFilms, το φεστιβάλ ταινιών ντοκιμαντέρ με θέμα το περιβάλλον (αλλά όχι μόνο) που πραγματοποιείται κάθε χρόνο στη Ρόδο. Εμπνευστής, διοργανωτής, ψυχή και καρδιά του φεστιβάλ είναι η Ρικάκη και στ’ αλήθεια, οι επιλογές των ταινιών, πολλές από τις οποίες έριχναν μια πολυπρισματική ματιά πάνω στο αντικείμενό τους αλλά και η άψογη διοργάνωση του φεστιβάλ, μου έδιναν την εντύπωση μιας γυναίκας που ξέρει πώς να στήσει πράγματα από το μηδέν, που ξέρει να παλεύει με γραφειοκρατίες και ελλείψεις πόρων, με κρατικές αγκυλώσεις και δυσκοιλιότητες – και τελικά να πετυχαίνει αυτό που θέλει.
Το ίδιο έκανε και με το φεστιβάλ Ιπποκράτης στη Ρόδο, αυτή τη φορά με ταινίες ντοκιμαντέρ με θέμα την υγεία. Αυτή τη φορά η Λουκία κατάφερε κι έφερε σχεδόν όλους τους ξένους σκηνοθέτες και παραγωγούς και το κοινό είχε την ευκαιρία να συνομιλήσει μαζί τους. Και για μια ακόμη φορά είδαμε ταινίες που πραγματικά σε άφηναν άφωνο: σκληρές, θλιμμένες αλλά και ποιητικές, γεμάτες με μιαν ορμή για τη ζωή και την αγάπη για τη ζωή.
Η Λουκία όμως διοργανώνει εδώ και πολλά χρόνια τις περίφημες νύχτες κωμωδίας, με άλλα λόγια, διέδωσε και στην Ελλάδα το πασίγνωστο στο εξωτερικό είδος του stand up comedy, έχει δημιουργήσει μια παράδοση και τα πνευματικά παιδιά της αυτή τη στιγμή στήνουν σε διάφορα σημεία της πόλης τους κωμικούς μονολόγους τους.
Ολ’ αυτά η Λουκία τα συνδυάζει με ένα καθαρά δημιουργικό έργο: με τις μυθοπλαστικές κινηματογραφικές της ταινίες, τα βιβλία της βέβαια, με πιο πρόσφατο αυτή τη συλλογή των παραμυθιών της αγάπης και της ελπίδας. Σύντομα διηγήματα που ερωτοτροπούν με το μαγικό, με το υπερφυσικό, με την ίδια την έννοια του παραμυθιού.
Εδώ μάλλον καλό θα ήταν να κάνουμε έναν διαχωρισμό: να μιλήσουμε για την τεράστια διαφορά ανάμεσα στο παραμύθι και το παραμύθιασμα. Το έχω ξαναγράψει σε ένα σημείωμά μου για τον αυτόχειρα Σουηδό συγγραφέα Στιγκ Ντάγκερμαν: παραμύθι είναι πατρίδα, το παραμύθιασμα είναι εξορία. Το παραμύθι είναι μια καταφυγή μέσα στο ίδιο σου το είναι αλλά και μέσα στο πραγματικό, ακόμα και το καθημερινό, ένα ξεψάχνισμα του εαυτού και των πραγμάτων, μια καταβύθιση μέσα σε απόκρυφες πτυχές, αποσιωπημένες ή λησμονημένες, ένα ταξίδι εν τέλει μέσα από το οποίο έρχεσαι πιο κοντά στο ίδιο σου το είναι. Μέσα από το παραμύθι ανακαλύπτεις ή και αναπλάθεις ακόμα τον εαυτό σου, πλευρές που αγνοούσες, φωτίζεις όμως και αθέατες πτυχές του κόσμου γύρω σου, των άλλων βεβαίως.

Το παραμύθι είναι μύθος που λέει κάποιες αλήθειες – και εδώ παραμύθι μπορεί να είναι ένα κλασικό μυθιστόρημα, μια κινηματογραφική ταινία, ένα τραγούδι ακόμα. Μέσα από το γνήσιο παραμύθι, σε όποια μορφή κι αν είναι αυτό, αποκτάς καλύτερη, ευρύτερη εποπτεία

Το παραμύθιασμα είναι εξορία διότι σε απομακρύνει από τον εαυτό σου, όπως μπορεί να σε απομακρύνει η πόζα, το διαρκές στήσιμο, το ψέμα με το οποίο παραμυθιάζεις εσύ ο ίδιος τον εαυτό σου. Διότι, ως γνωστόν, στο παραμύθιασμα δεν παραμυθιάζουμε μόνον τους αλλους (μάλλον νομίζουμε ότι τους παραμυθιάζουμε) αλλά πρώτα και κύρια τους εαυτούς μας. Η διαφορά ανάμεσα στο παραμύθι και το παραμύθιασμα είναι η ίδια όπως η διαφορά ανάμεσα στον μύθο και το μύθευμα: ο πρώτος εγκυμονεί κάποια ή κάποιες αλήθειες, το δεύτερο είναι απλώς ένα κατασκεύασμα.
Ηθελα να μιλήσω γι’ αυτή τη διαφορά, διότι στις ιστορίες αυτές η Ρικάκη σαφώς και έχει πλάσει μια σειρά από γνήσια παραμύθια, μύθους που σε ταξιδεύουν και την ίδια στιγμή σου μιλούν για κάποιες θεμελιώδεις αλήθειες ή μάλλον απορίες του ανθρώπου. Ο έρωτας, η αγάπη, η ευτυχία, η μοναξιά, ο χρόνος, η μνήμη, οι φόβοι και οι επιθυμίες, ο θάνατος, τα βασικά υλικά της ύπαρξης είναι εδώ μέσα από ιστορίες που αυγατίζουν, που τα χαρακτηρίζει μια ποιητική ανάφλεξη και που διαβάζονται σαν ένα πολύκλωνο μουρμουρητό.
Ξεδιαλέγω αμέθοδα ένα πολύ σύντομο παραμύθι με τον τίτλο «Κύκλος».

[ΚΥΚΛΟΣ]

Διαβάζοντας τα παραμύθια της Λουκίας, μου ήρθε στο νου ένα σύντομο παραμύθι που αφηγείται ο μεγάλος Κερτ Βόνεγκατ στο μυθιστόρημά του «Χρονοσεισμός»: ένας μονάρχης που είχε πέσει σε βαθιά απελπισία ανέθεσε στους σοφούς του να του συνοψίσουν μέσα σε μια πρόταση το νόημα της ζωής. Κατόπιν ωρίμου σκέψεως και συσκέψεως, οι σοφοί εμφάνισαν στον μονάρχη τους ένα δαχτυλίδι με δυο όψεις. Και στις δύο είχε μια επιγραφή, την ίδια: Θα περάσει κι αυτό. Ο μονάρχης θα μπορούσε να το κοιτάζει όταν περνούσε άσχημη περίοδο και να παίρνει θάρρος. Θα το κοιτούσε όμως και στις εποχές της ευτυχίας του, για να του υπενθυμίζει ότι όσο ευτυχισμένος κι αν είσαι τώρα θα περάσει κι αυτό. Μου θυμίζει τη συνήθεια του καλύτερού μου φίλου ο οποίος κάθε φορά που ζορίζεται πάει και κόβει βόλτες στο Πρώτο Νεκροταφείο. Μετά βγαίνει έξω άλλος άνθρωπος, σύμφωνα με τα λεγόμενά του μάλιστα, σε τέλεια κατάσταση.
Νομίζω ότι αυτή η λεπτή αλλά τόσο ουσιαστική ισορροπία ανάμεσα στη φωτεινή και τη σκοτεινή πλευρά της ζωής είναι διάχυτη στις ιστορίες της Ρικάκη και νομίζω επίσης ότι αυτή η ισορροπία είναι που δείχνει τη μυστηριώδη αστάθεια, το ανεξέλεγκτο των πραγμάτων, το μυστηριώδες αυτό φαινόμενο που λέγεται ζωή. Οπως γράφει κι ένας από του ήρωες της Ρικάκη: «Αχόρταγος σαν φλόγα/ καίγομαι και τρώγω τον εαυτό μου, / ό,τι πιάνω γίνεται φως, ό,τι αφήνω γίνεται στάχτη,/ φλόγα είμαι σίγουρα».

love and hope tales@Floral books and coffee fotos Paris Boussios

2009-11-06T13:37:00.003+02:00

Μια πρωτη φωτογραφικη αποτυπωση της παρουσιαση στο Φλοραλ απο τον Παρη Μπουσσιο. Μόλις απομαγνητοφωνησουμε το βιντεο που εκανε με πολυ προθυμια ο φιλος Νικος Αλευρας θα ανεβασουμε μια ενημερωση με κειμενα.Σας ευχαριστουμε ΟΛΟΥΣ για τη θερμη σας παρουσια....

Κατερίνα Λυπηριδου,Ηλίας Μαγκλινης και πανω εγω η Λουκία με τον Γιώργο Χρονά

post Floral day..

2009-11-05T03:06:00.001+02:00

Με τους αγαπητους εκδοτες και με την Ελενα Μαρούτσου

Ευχαριστω τη Ζεφη Κολλια που οργανωσε την παρουσιαση στο Φλοραλ

Προσκληση στο Floral Books and Coffee

2009-10-30T11:06:00.003+02:00

προσκληση
Παραμύθια της αγάπης και της ελπίδας

στο Floral Books and Coffee
φόρος τιμής στην αγάπη που δίνει φτερά στην ψυχή και στην ελπίδα που την ταξιδεύει σε κόσμους παραμυθένιους
ΠΕΜΠΤΗ 5 ΝΟΕΜΒΡΙΟΥ
20:00
Floral Books and Coffee
Πλατεία Εξαρχείων

Θα μιλήσουν για το βιβλιο οι

Κατερίνα Λυπηρίδου
ηθοποιός
Ηλίας Μαγκλίνης
Συγγραφέας δημοσιογραφος
Γιώργος Χρονάς
Ποιητής, διευθυντής της ΒΙΒΛΙΟΘΗΚΗΣ της Ελευθεροτυπίας

«Τον ξέρω αυτό το δρόμο. Τον περπάτησα κι εγώ…»

2009-10-29T17:36:00.001+02:00

Μια μυσταγωγία έγινε προχτές στον Ιανό με αφορμή το βιβλίο σου.
Οι μεγάλοι ξεδίπλωσαν την ψυχή τους με τρόπους απρόσμενους.
Οι νεότεροι πρόσθεσαν σημερινά και όμορφα πράγματα.
Ο λόγος του Κωνσταντίνου, τρυφερός και σαν παραμύθι, μας οδηγούσε σε περιπέτειες ψυχής.
Φύγαμε λοιπόν και ταξιδέψαμε σε ξεχασμένα βάθη της ψυχής μας. Ακουμπήσαμε ονειρέματα φυλαγμένα στα μύχιά μας έτσι μόνο για να πούμε: «Τον ξέρω αυτό το δρόμο. Τον περπάτησα κι εγώ…»
Κι από κει ο καθένας μπήκε στα φυλαγμένα ταξίδια του και χάθηκε στην ομορφιά ή και στον πόνο τους.
Μυσταγωγία! Αυτό θαύμασα να γίνεται προχτές.
Εγώ θα ήθελα να είχα γράψει το κείμενο του εξωφύλλου του βιβλίου που τα λέει όλα όπως τα σκέφτομαι. Ας πούμε λοιπόν πως το έγραψα μιας και θέλω να είναι δικό μου.
Φιλιά,
Η μάνα σου

Τι περίεργη που δείχνει η ζωή όταν οι αλήθειες γίνονται παραμύθια; γράφει η Αντα Ηλιοπούλου

2009-10-27T13:42:00.000+02:00

Ο τρόπος που γράφει η Λουκία Ρικάκη έχει ψυχή.Αλλά αυτό είναι πλέον τόσο γνωστό που δεν χρειαζεται καν να λέγεται.Και πως αλλιώς θα μπορούσε να είναι εξ άλλου,αφού και η ίδια η συγγραφέας είναι τόσο ιδιαίτερη.

Η Λουκία Ρικάκη αυτή τη φορά παρουσιάζει ένα βιβλίο φτιαγμένο με τα υλικα των παραμυθιών.Το Παραμύθια της Αγάπης και της Ελπίδας ξεκινά εκεί που οι λέξεις αποκωδικοποιούν τους αιώνιους έρωτες και η φύση δίνει τη δική τη έννοια για το χωροχρόνο.

Τι περίεργη που δείχνει η ζωή όταν οι αλήθειες γίνονται παραμύθια;

απο το περιοδικο Lipstick Νοεμβριου και η αλλη φωτο απο τη βιτρίνα του βιβλιοπωλείου Ακαδημία της φίλης Τίτσας Πιπίνου στη Ρόδο

Ότι δεν καταλαβαίνεις γίνεται μαγικό.. η παραμύθι μυθικό…μια ωραία πρόσκληση για να ανοίξουμε την ψυχούλα μας..λέει ο Σταύρος Μπένος

2009-10-22T02:22:00.012+03:00

Τη φίλη μας τη Λουκία την παρακολουθούμε όλοι μας πολλά χρόνια από πολλές πλευρές είναι άλλωστε τόσο κινητική και τόσο πολυσχιδής, είναι σαν να ταξιδεύει συνέχεια.
Γεννημένος από μικρός μέσα στα παραμύθια, γιατί είχα μια γειτόνισσα την Ελενίτσα που δεν μπορούσα να κοιμηθώ αν δεν ακούσω το παραμύθι της βραδιάς, με γοήτευσε τόσο πολύ αυτό το βιβλίο ,αλλά πέρα από τη γοητεία του προσπάθησα να βρω τα βαθύτερα αιτία, που ώθησαν την Λουκια να μας προσφέρει αυτές τις μαγικές εικόνες.
Θα σας πω λοιπόν που κατέληξα, γιατί όντας από μικρός ανάμεσα σε αστραφτερά μυαλά που είχα το χάρισμα να δέχομαι τα δώρα τους και τα αντίδωρα τους, θυμάμαι μια φράση που στριφογυρίζει συνεχεία στο μυαλό μου για όλα τα έργα που παράγουν οι άνθρωποι που όταν τα παράγουν πόσο ομιχλώδες είναι το τοπίο.
Η ομίχλη του γίγνεσθαι και πολύ μετά η διαύγεια των τετελεσμένων Πολλές φορές απορούμε για την ερμηνεία των έργων τέχνης, ενώ και οι ίδιοι οι δημιουργοί δεν έχουν συνειδητοποίησε τι έχουν κάμει. Εγώ σε αυτό προσπάθησα να διεισδύσω και αυτό στο οποίο καταλήγω είναι. ότι όλα τα μέσα που χρησιμοποίησε μέχρι τώρα η Λουκία με ότι κι αν έχει καταπιαστεί, αισθανόταν ίσως αδιόρατα ότι ήσαν ανίσχυρα, για να την βγάλουν όλη στο φως .η να την βγάλουν σε έναν ωραίο καρσιλαμά, σε μια πλατεία ενός χωριού, να μας δείξει ότι έχει μέσα της.
Και ξέρετε όπως τα ρεύματα του υπερρεαλισμού ξεφεύγουν από τις φυλακές της λογικής και του ρεαλισμού, που σου δίνουν τη δυνατότητα να μπορέσεις να εκφράσεις πολύ σύνθετα πράγματα, που είναι αδύνατον να τα εκφράσουν τα συντεταγμένα λόγια, δηλαδή η γλώσσα και η λογική, η Λουκία χρησιμοποίησε την ωραία παραμυθία των παραμυθιών.

Αυτό προδίδεται σε πολλά σημεία του βιβλίου. αλλά η καθαρή ομολογία αυτού που σας λέω είναι από ένα κομμάτι από τη Διαλεχτή και τα αγάλματα. Η Διαλεχτή ήταν ένα ξωτικό, μια Λουκια δηλαδή να φανταστείτε, που ήταν ασύμβατη με την εποχή της για αυτό και παρεξηγημένη. Δεν μπορούσε να ταιριάξει με τον περίγυρο της ώσπου για να μπορέσει να εκφραστεί κάποια στιγμή είδε έναν κήπο με αγάλματα και άρχισε να κάνει διάφορα γύρω από αυτόν τον κήπο Διάβαζε ποιήματα στα αγάλματα τους έβαζε μάσκες ώσπου στο τέλος φώναξαν τον Δήμαρχο έναν βλοσυρό Δήμαρχο για να διώξει το ξωτικό από τον κήπο με τα αγάλματα όμως ξαφνικά όταν πέρασαν πολλά πολλά χρόνια και ήταν γιαγιά με το εγγόνι της άκουγε μια άλλη γιαγιά εκεί στον κήπο να αφηγείται την ιστορία μια μάγισσας ,παρακαλώ, που ήταν εκεί και την απόδιωξαν τη μάγισσα

Και πως καταλήγει η Λουκία σε αυτό.. Η Διαλεχτή όταν άκουγε αυτό …χαμογέλασε και άνοιξε ένα παλιό βιβλίο Ότι δεν καταλαβαίνεις γίνεται μαγικό.. η παραμύθι μυθικό…Δηλαδή στην ουσία ότι δεν καταλαβαίναμε από αυτά που μας έλεγε η Λουκία τόσα χρόνια, θέλησε να μας το πει και μας το λέει σήμερα μέσα από τα παραμύθια της και αφού μας προκαλεί μέσα από μια ωραία πρόσκληση για να ανοίξουμε την ψυχούλα μας για να δούμε τι έχουν να μας πουν τα παραμύθια …γιατί εμένα έχουν να μου πουν πάρα πολλά μου κέντρισαν πάρα πολλά πράγματα

Θα αλιεύσω ένα από αυτά την Ασπασία. Η Ασπασία να φανταστείτε ότι ήταν μία γριούλα η οποία βρισκόταν σε χώρους μυσταγωγικούς, για να υποκινεί τις βαθιές αγνές επιθυμίες των ανθρώπων, δηλαδή ήταν κάτι σαν τον αλχημιστή... και να τους δίνει κουράγιο για να υπερπηδούν τον φόβο τους για να κάνουν πράγματα. Και παρ ότι ο φόβος εδώ αναφέρεται στο ζευγάρι, στο φόβο του έρωτα, εμένα μου ηρθε η εικόνα όταν ήμουν δυο δυο μιση χρόνων. Σας διαβάζω την επίμαχη παράγραφο «Οι φόβοι μας δεν έχουν να κάνουν με τους άλλους, έχουν να κάνουν με εμάς τους ίδιους, λέει η Ασπασία, εσύ με τα πιο όμορφα χέρια χαϊδεύεις τους φόβους σου, μάθαινες να τους παίρνεις από το χέρι, να πηγαίνετε βόλτα, να συνομιλείς μαζί τους ..

Ο πατέρας μου λοιπόν θυμάμαι, όταν ήμουν δυο χρόνων, για να με φοβίσει επειδή ήμουν ασθενικός και αδυνατούλης και δεν έτρωγα το φαί μου, μου λεγε θα σε πάω στον Χαραλάμπη. Ο Χαραλάμπης ήταν ο τρελός του χωριού, ήταν ο Διογένης της Καλαμάτας

Κι εγώ για να υπερνικήσω τον φόβο μου, πήγα και τον γνώρισα τον Χαραλάμπη και γίναμε τα πρώτα φιλαράκια. Όλοι θυμούνται, οι συνομίληκοι μου, τον μικρό Σταυρούλη να είναι με το Χαραλάμπη και κάνουν βόλτες στην πόλη. Κι όταν μετά ο πατέρας μου ,μου έλεγε για τον Χαραλάμπη εγώ γελούσα μέσα μου..

Και μετά στο ίδιο κομμάτι παρακάτω ...Η Λουκία μας κάνει αναφορά στις μεγάλες αντιθέσεις και πόσο κοντά βρίσκονται. Μέσα από τα παραμύθια, μπορείς πολύ πιο όμορφα να τις αγγίξεις και να τις δώσεις. Μην φοβάσαι και τον πόνο λέει,γιατί η χαρά δεν θα ήταν χαρά αν δεν ακολουθούσε τον πόνο να τον γιάνει
Από μικρούλης λοιπόν θυμάμαι ότι είχα αυτή τη φοβερή περιέργεια, πως συνυπάρχουν τα αντίθετα πράγματα πως η χαρά είναι μαζί με την λύπη πως η δύναμη είναι μαζί με την αδυναμία. Και όσο περνούσαν τα χρόνια ,είδα ότι στη φυσική ότι τα χρώματα της ίριδας το λευκό και το μαύρο είναι τα πιο γειτονικά χρώματα. Αλλά και στα μαθηματικά, μαθαίνοντας αναλυτική γεωμετρία και ασύμπτωτες καμπύλες, όταν ένας αριθμός πηγαίνει τον συν άπειρο μετά αμέσως εμφανίζεται από το πλην άπειρο. Δηλαδή ακόμη και η υπέρτατη έκφραση της λογικής, που είναι τα μαθηματικά, μας οδηγούν σε όλες αυτές τις σκέψεις τις υπερβατικές, που τόσο απλόχερα μας δίνει αυτό το βιβλίο της Λουκίας.

Και με όλα τούτα που σα είπα θέλω να καταληξω σε κάτι, επειδή είναι τόσο αυθεντικό και την εκφράζει τόσο πολύ, σου κάνω πρόταση σε εσένα Λουκια και του εκδότη σου στην επόμενη έκδοση, το τον τίτλο να τον αλλάξετε να βάλετε
Τα Παραμύθια της Λουκιας

Όταν σβήνεις τη μουσική της θάλασσας, το ξέρεις ότι θα δυναμώσει πάλι μόνη της

2009-10-20T00:10:00.011+03:00

η Myra Katsiki μου εγραψε διαλεγοντας μια φραση απο ενα απο τα αγαπημενα και ... αφιερωμενα παραμυθια μου

"Όταν σβήνεις τη μουσική της θάλασσας, το ξέρεις ότι θα δυναμώσει πάλι μόνη της." Παραμύθια της αγάπης και της ελπίδας, Λουκία Ρικάκη ♥ Σ'ευχαριστώ, Λουκία.

http://www.facebook.com/profile.php?id=1646923796&ref=ts

εγω σ ευχαριστω! Μοίρα..οι πρωτες σημειωσεις γι αυτο το παραμυθι γραφτηκαν το 1995 στα Χανια..περασε καιρος απο τοτε αλλα αξιζε τον κοπο..γιατι η αγαπη και η φιλια που υμνουσαν εκεινες οι σημειωσεις αντεξαν επιμονα στο χρονο

φωτο του Αντώνη.. Antonis www.antonisphotography.com http://www.flickr.com/photos/antonisphotography/sets/72157622489047361/

Ο Βασίλης Ρούβαλης γράφει..το παραμύθι της ζωής καλείται ο καθένας να το ζήσει κατά βούληση,να το απολαύσει έως το μεδούλι

2009-10-19T23:56:00.006+03:00

Η ίδια η ζωή είναι ένα παραμύθι. Ή αλλιώς, το παραμύθι της ζωής καλείται ο καθένας μας να το ζήσει κατά βούληση, να το εμπεδώσει ως πραγματικότητα, να το απολαύσει έως το μεδούλι διότι, πώς αλλιώς, κάθε παραμύθι έχει μιαν αρχή κι ένα τέλος.
Τα παραμύθι, από την άλλη πλευρά, έχει το χάρισμα της αναμονής, της προσδοκώμενης εξέλιξης, της αίσθησης ότι το τέλος τους θα είναι αίσιο.
Αυτό που ο καθένας μας αποτυπώνει στον νου του ως παραμύθι, δεν είναι τίποτε άλλο παρά μια αφήγηση με φανταστική υπόθεση, με πρόσωπα και σκηνικό πλαίσιο που δεν περιέχεται στη ζωή μας αλλά ταυτόχρονα, την ίδια στιγμή χωρίς να το παραδεχόμαστε, προτιμούμε να το βιώσουμε ωσάν να είμαστε πρωταγωνιστές ή ακόμη να συνδράμουμε στην εξέλιξη του μύθου σαν να συνέβαινε αυτή η εξέλιξη ρεαλιστικά. Τα παραμύθια είναι πολλά στο συνόλό τους, και είναι πάντοτε ευπρόσδεκτα στους ακροατές ή τους αναγνώστες τους. Θυμίζουν τα παιδικά χρόνια, οικογενειακές στιγμές ή αγαπημένους συγγενείς που άγγιξαν τις πιο τρυφερές στιγμές εκείνων των ηλικιών και γι’ αυτό παραμένουν χαραγμένες στη μνήμη.
Τα παραμύθια δικαιολογούν το συλλογικό ασυνείδητο, εάν το καλοσκεφτούμε: η υπόθεσή τους είναι απλή έως απλοϊκή, αλλ’ ωστόσο προβάλλει πάντοτε σοβαρές πτυχές του δημόσιου και του ιδιωτικού βίου, προπαγανδίζει αντιλήψεις, επιβάλλει κοινωνικές συμπεριφορές, προωθεί συγκεκριμένες έννοιες γύρω από το εγώ και το εσύ. Είναι πάντοτε η άλλη πλευρά του ίδιου νομίσματος της ζωής μας…
Σ’ αυτό το πνεύμα έχουν γραφτεί και τα παραμύθια της Λουκίας Ρικάκη.

Δεν μου έχει αποκαλύψει τις βαθύτερες επιδιώξεις της, όσον αφορά τις συγγραφικές της πέραν των σκηνοθετικών, όμως είναι διάχυτη η αίσθηση που απορρέει από την ανάγνωση αυτών των μικρών –και ενίοτε πολύ σύντομων- ιστοριών της ότι επιδιώκει να οδηγήσει τον αναγνώστη της σε μια σειρά προσωπικών, λογοτεχνικά διατυπωμένων, θέσεων: τι είναι η αγάπη και τι η ελπίδα; Πώς θα καταφέρει κάποιος να συνυπάρξει με τον εαυτό του και θα προσφέρει «γη τε και ύδωρ» για το μεγάλο στοίχημα της ζωής; Ο στόχος επιτυγχάνεται… Η συγγραφέας αφήνεται να παρασυρθεί και η ίδια από την πνοή και το κύλισμα της «υπόθεσης», το ύφος της έχει διακυμάνσεις αποτυπώνοντας άλλοτε τη χαρωπή, αισιόδοξη εντύπωση του κόσμου κι άλλοτε τον στοχασμό και τον αναστοχασμό, τον προβληματισμό και το σχόλιο για το γίγνεσθαι τόσο για τους ήρωες όσο και για τους αναγνώστες της.
Ισως θα μπορούσαν να χαρακτηριστούν και διηγήματα είτε αφηγήματα – το ζητούμενο όμως είναι σε κάθε περίπτωση ο αναγνώστης να μην προβεί σε μια γραμμική ανάγνωση, δηλαδή να μην περιοριστεί στην κατά σειρά παρακολούθηση των ιστοριών αλλά να έχει τη δυνατότητα (ετούτο είναι ένα υβρικό στοιχείο, που αξίζει την προσοχή) να ανοίξει σε τυχαία σελίδα το βιβλίο και να μπορέσει να αποκομίσει το ελάχιστο αναγνωστικό κέρδος, να νιώσει πως η συγκεκριμένη αφήγηση είναι η πρώτη…
Υποθέτω ότι αυτές οι ιστορίες αγάπης και ελπίδας είναι μόνον η αρχή – εάν υπάρξει συνέχεια, δηλαδή μια σειρά με παραπλήσια θεματική σε κάθε τόμο, θα είναι ένα πολύ ενδιαφέρον εκδοτικό πρόταγμα.
Αλλωστε, ας μην το ξεχνάμε, αυτό που ονομάζουμε όλοι, λίγο-πολύ, καθημερινότητα στην εποχή μας, έχει τόσο μα τόσο ανάγκη κι από ένα παραμύθι για να μπορέσει να γίνει πιστευτή αλλά και, κυρίως, υποφερτή…

φωτο του Αντώνη.. Antonis www.antonisphotography.com http://www.flickr.com/photos/antonisphotography/sets/72157622489047361/

Η Μαριέττα Πεπελάση λέει για το βιβλίο... Με τα παραμύθια της η Λουκία, δημιουργεί έναν άλλο χρόνο, έναν άλλο τόπο, μια άλλη αγάπη για τον κόσμο

2009-10-18T22:54:00.021+03:00

Με το βιβλίο πέρασα καταπληκτικές στιγμές
Η Λουκία ήρθε να πει πράγματα,με ένα ωραίο τρόπο, με πάρα πολύ όμορφες εικόνες, με σύμβολα καταπληκτικά και την ευχαριστώ γιατί έχω τώρα μια καλύτερη παρέα, σε αυτά που σκέφτομαι και αισθάνομαι
Έτσι το είχα φανταστεί όταν είδα τον τίτλο του βίβλου είπα ωπ εδώ κάτι γίνεται...
Θα ξεκινήσω με αυτό που γράφει στην αρχή η Λουκία
Είναι αλήθεια της ζωης τα παραμύθια;
Το κειμενο που ακολουθει ειναι η απομαγνητοφώνηση των λόγων της Μαριεττας..,απο την παρουσιαση στον Ιανο
Με έκανε πολλές ώρες να αναρωτηθώ γιατί ξεκινάει έτσι. Τι είναι αυτό που την κάνει να μιλήσει για της αγάπης τα φεγγάρια και του πάθους τα σκοτάδια;
Σκέφτηκα ότι η σελήνη είναι κάτι θυληκου γένους είναι κάτι που έρχεται και φεύγει είναι κάτι που δεν είναι σταθερό που μπορεί να είναι και άπιαστο είναι ένα ονειρικό κομμάτι της ζωης και από την άλλη του πάθους τα σκοτάδια τι θέλει να πει Και βέβαια και η νύχτα βεβαία ακούγεται και αυτή γένους θυληκου αλλά το πάθος μου βγηκε πιο πολύ μια αντρική ιδιότητα κάτι που είναι σκοτεινό υπάρχει όλη αυτή η ορμή σε ένα αντρικό κορμί πολύ διαφορετικό από ένα γυναικείο και από την πρώτη της κιόλας φράση αρχίζει να σηματοδοτεί τι γίνεται ανάμεσα σε έναν άντρα και σε μια γυναίκα και ότι αυτό είναι μια ενωτική δύναμη που ενώνει τους πάντες. Λέει στο οπισθόφυλλο ότι μπορείς να διαβάζεις το βιβλίο ακατάστατα εγώ δεν το καμα αυτό αλλά κρατώντας και κάποιες σημειώσεις. Διάβαζα το βιβλίο με τη σειρά και ανακάλυψα ότι το βιβλίο αυτό έχει μια καταπληκτική ραχοκοκαλιά. Αυτό είναι το πάτημα του μια στερεη βάση που μπορεί να σε κάνει να διαβάσεις μια μπρος μια πίσω μια στη μέση Η πρώτη ματιά είναι εκεί στην ιστορία με τις σβούρες, στην πρώτη ιστορία, όπου αναγνωρίζεται η αλήθεια μέσα σε ένα ζευγάρι Τόσο του ενός εαυτού όσο και του αλλού. Αν πραγματικά αναγνωρίσεις αυτήν την αλήθεια, τότε τα πράγματα μπορεί να προχωρήσουν και τότε οι άνθρωποι μπορούν να χορέψουν μαζί τον χορό της ζωης, τον χορό του έρωτα, τον χορό της αλήθειας
Επομένως το πρώτο κομμάτι είναι η πρώτη ματιά είναι αυτό που μας κάνει να θέλουμε να ενωθούμε με έναν άλλον, γιατί κάτι μας υπόσχεται κατι τόσο για τον εαυτό μας, όσο και για τον άλλον Μετά ένα άλλο που μου έκανε εντύπωση είναι που πιάνει σε μιαν άλλη ιστορία της, τον φόβο μέσα στη σχέση.

Όταν πρωτογνωρίζουμε έναν άνθρωπο μας είναι τελείως άγνωστος είναι σαν να παίζουμε μια ρώσικη ρουλέτα γιατί ο φόβος κυριαρχεί αλλά όλο αυτό της πρώτης ματιάς, της πρώτης έλξης που νοιώθουμε για αυτό το πρόσωπο μπορεί και παραμερίζει κάπως τον φόβο και λέει μέσα σε αυτήν την ιστορία όταν ήρθα εδώ φοβόμουν πολυ τη μοναξιά και λέει η κοπέλα κι έγω φοβάμαι
Αυτό για μένα ήταν καταπληκτικό, γιατί το να μπεις μέσα σε μια σχέση ομολογώντας τους φόβους σου... νομίζω ότι από εκεί και πέρα μπορείς να μιλήσεις ..κι'ότι αυτή η σχέση ....θα έχει μια αληθινή και ουσιαστική εξέλιξη
Και μέσα σε άλλες ιστορίες η Λουκία μιλάει για αυτό το εγώ μιλάει για έναν εγωισμό που έχουμε οι άνθρωποι και θέλουμε να δείξουμε δυνατοί μέσα στις σχέσεις μας. Μπαίνοντας μέσα σε μια σχέση οφείλεις να σπάσεις αυτό το τσόφλι του εγώ διαφορετικά σχέση δεν γίνεται ..Καμιά φορά κάνω τα χέρια μου έτσι.. και λέω στους ανθρώπους εάν δεν συγκρουστείτε, αν δεν σπάσει το τσόφλι του εγώ, σχέση δεν μπορεί να γίνει. Τους ενθαρρύνω να μη φοβούνται τη σύγκρουση αλλά απεναντίας να μάθουν να την χειρίζονται σωστά για να μπορέσουν να πάνε παρακάτω Σε άλλη ιστορία μιλάει για το παρόν που είναι η αιωνιότητα
Αυτό το ξεχνάμε και ιδιαίτερα μέσα στο πολιτισμό που ζούμε σήμερα και είμαστε όλο σχέδια τι θα κάνουμε συναντάς έναν άνθρωπο και δεν σε ρωτάει πως είσαι σε ρωτάει τι κάνεις τι φτιάχνεις τώρα. Δηλαδή όλη μας η έννοια είναι τι κάνει ο άλλος πότε δεν σκύβουμε να πούμε πως είσαι τώρα
Και έρχεται η Λουκια με την ιστορία της να μας πει ότι αυτό που έχει σημασία είναι το παρόν και πως είσαι μέσα στο παρόν πως αισθάνεσαι μέσα στο παρόν. Και ότι ειναι μύθοι αυτα που λένε τα ζευγάρια... θα σε αγαπώ πάντα θα είμαστε μαζί για πάντα. Πιο τρομακτικό πράγμα από αυτό δεν υπάρχει! Σημασία έχει να σκεφτείς ότι σε αγαπώ τώρα Και η Λουκια αυτό μας λέει ότι σημασία άμεσα στις σχέσεις μας τόσο στο ζευγάρι όσο και στις φιλίες όσο και σε αυτό που κάνουμε εδώ όλοι μαζί τώρα. Σημασία έχει να είμαστε παρόντες εδώ τώρα σε αυτό που κάνουμε όλοι μαζί.
Χειρίζεται και ένα άλλο πολύ μεγάλο θέμα αυτό μου έκανε πολύ μεγάλη εντύπωση την απιστία και αυτό ξέρετε ότι βασανίζει πάρα πολύ κόσμο γιατί τα διαζύγια είναι πάρα πολλά και συνεχώς έχουμε γάμους που διαλύονται μέσα σε τρία χρόνια Μέσα από την ιστορία της που μιλάει για μια οικογένεια και για έναν άντρα που μέσα στη θάλασσα βρήκε την αγαπημένη του. Εκει σκέφθηκα το εξής, για την οικογένεια.. Μπορεί να έχουμε ξεκινήσει με ωραίες σκέψεις και ωραία όνειρα για τη σχέση μας έρχεται λοιπόν η οικογένεια και βοηθά ο ένας σύντροφος τον άλλον να μεγαλώσει τα παιδιά του. Και βέβαια αυτό για μια γυναίκα μπορεί να είναι ασφάλεια και αίσθηση σιγουριάς,γιατί έχει τον άντρα της, έχει τα παιδιά της, έχει τη συνέχεια της, αλλά για τον άντρα είναι έτσι τα πράγματα

Και μέσα σε αυτή την ιστορία..της Λουκίας ο άντρας βρίσκει τον χαμένο συναίσθημα του που πολλές φορές χάνεται στην καθημερινότητα μιας οικογένειας, το βρίσκει σε μια κοπέλα που βγαίνει μέσα από τη θάλασσα .Η θάλασσα είναι το συναίσθημα μας είναι το υγρό στοιχείο. Κάποια στιγμή λοιπόν δεν μπορεί να λέει πια ψέματα στη γυναίκα του και της το λέει και φεύγει και μπαίνει πια μέσα στη θάλασσα.
Μου έκανε εντύπωση πως η Λουκια με τέτοιο τρυφερό τρόπο βάζει την απιστία και τον χωρισμό μέσα στο ζευγάρι στηρίζοντας όμως την πλευρά του ανδρός ο οποίος ειλικρινά συνθλίβεται τόσο μέσα στο χώρο εργασίας . Μπορεί παλιά να υπήρχαν οι νόρμες και άλλες καταστάσεις που τους κρατούσαν πολλές φορές υποκριτικά μέσα στις σχέσεις, άλλα σήμερα αυτά δεν υπάρχουν. Θεωρώ ότι ένας άντρας, πιο πολύ από κάθε άλλη φορά ενδιαφέρεται να βρει τον συναισθηματικό του κόσμο και την ψυχή του μέσα σε μια σχέση και αυτό στις ιστορίες της Λουκιας έρχεται και ξανάρχεται. Το ότι δηλαδή η γυναίκα που είναι ένα σύμβολο, μια Βεατρικη και ο άντρας μεσα από αυτήν ψάχνει να βρει το κομμάτι εκείνο του εαυτού του που δεν έχει ολοκληρωθεί, που δεν έχει βρει το αληθινό ολόκληρο του εαυτού του.
Όλοι λένε βρήκα το άλλο μου μισό και εγώ λέω ότι αν βρεις το άλλο σου μισό δεν κάνουμε τίποτα σημασία έχει να βρεις το άλλο σου ολόκληρο και τελικά το κατεστραμμένο του ολόκληρο είναι ο μισός του κόσμος Εχει μια άλλη ιστορία που μιλάει για εαυτό το απαγορευμένο συναίσθημα στους άντρες

Ο χαρούμενος άνθρωπος έπρεπε να φαίνεται πάντα χαρούμενος
Το βλέπετε και στη ζωή μας όταν μπαίνουμε σε ένα χώρο πρέπει πάντα να δείχνουμε δυνατοί και ότι είμαστε καλά και αυτό είναι πολύ πιο ισχυρό στους άντρες δηλαδή θέλουμε οι άντρες να φαίνονται χαρούμενοι και δυνατοί.
Κι έρχεται κάποια στιγμή στην ιστορία της αυτός ο ανθρώπος κλαίει κι εκεί ακούγεται κάτι πάρα πολύ τρυφερό όπου του λέει η γυναίκα «Όμορφος είσαι σαν τη ρωγμή της ψυχής σου» Πως δηλαδή μια γυναίκα που έχει πραγματικά ερωτευτεί έναν άντρα και τον έχει αγαπήσει μπορεί να τον δεχτεί και με τις ρωγμές του και με τις αδυναμίες του και με τα βάσανα του.

Αλλού βλέπει και πέρα από το ζευγάρι, πιάνει το θέμα του θανάτου κάτι που είναι ένα ταμπού Στην εποχή μας φτάσαμε στο σημείο και στην Ελλάδα να μακιγιάρουμε και τους νεκρούς Δηλαδή το θέμα των γερατειών και του θανάτου ο πολιτισμός μας προσπαθεί να το ξορκίσει Το θέμα του θανάτου είναι ταμπού
Όμως η Λουκία το τολμάει μέσα από τα παιδιά. Πιάνει θαρρώ τη παιδική μας ψυχή, που βεβαίως φοβάται, αλλά έχει την τόλμη να δει και πέρα από το θάνατο κι αυτό πως; Μέσα από τα μάτια ενός ζωγράφου ο οποίος πηγαίνει στα νεκροταφεία και ζωγραφίζει τα πρόσωπα των ανθρώπων όπως φαντάζεται ότι θα ήσαν .

Μας μαθαίνει η Λουκία να μην φοβόμαστε τον θάνατο κι ότι κι αυτός μεσα από την τέχνη, μέσα από τη προσέγγιση, πέρα από τα πεπερασμένα όρια αυτής της ζωής ,μπορεί να είναι ένα κομμάτι της ίδιας της ζωής Ενα άλλο πράγμα που με βασάνισε πολύ είναι το θέμα του πατέρα, που βρίσκεται σε μια ιστορία που την λέει Το κοχυλι
Εκεί ο πατέρας ψαρεύει και αφήνει το μικρό του αγόρι να παίζει με τα κοχυλια της θάλασσας με τις πέτρες και κάθεται μοναχό του το αγόρι ,με τις ώρες και παίζει .Αλλά κάποια μέρα ο πατέρας δεν γυρίζει πνίγεται, χάνεται, δεν ξέρουμε τι συμβαίνει και το αγόρι το καταλαβαίνει μέσα από τη φύση μέσα από τα χρώματα μέσα από τα κοχυλια και φτάνει στο σημείο τελικά να αποδεχτεί το γεγονός με έναν εκπληκτικό τρόπο, Αποδέχεται το παιδί κι αναγνωρίζει την επιθυμία του πατέρα του, την επιθυμία του αλλού, να φύγει όπως θέλει, Το λέω αυτό γιατί είναι τραγικό- δεν ξερώ αν έχετε πάει στα νοσοκομεί- δεν επιτρέπουν στον άνθρωπο να φύγει, Κάνουν ότι μπορούν προσπαθώντας να τον κρατήσουν στη ζωή, Μέσα από το φόβο του θανάτου μέσα από την κατανάλωση υλικών και φαρμάκων.
Η Λουκια τολμά να μας πει αφήστε μας να φύγουμε όπως θέλουμε και αυτό μέσα από την παραδοχή του παιδιού προς τον πατέρα, δίχως θυμό, δίχως κακία, δίχως γιατί. Πολλές φορές όταν χάνουμε έναν δικό μας άνθρωπο, λέμε γιατί με άφησες ;
ολες οι φωτο ως εδω ειναι του ΑΝΤΩΝΗ .. Antonis www.antonisphotography.com http://www.flickr.com/photos/antonisphotography/sets/72157622489047361/

και απο εδω και κατω του Παρη Μπουσιου

Μετά μας μιλάει για τον κήπο του παππού, μας μιλάει για την σοφία της μεγάλης ηλικίας, η οποία έχει γνωρίσει χίλια δυο πράγματα, έχει κάνει παρά πολλά στη ζωή και φτάνει να δει τη ζωή μέσα από τη γαληνή της μεγάλης ηλικίας και της σοφίας που έχει η μεγάλη ηλικία .Στα ωραία λοιπόν φυτά που έχει, σε έναν υπέροχο κήπο, ο παππούς βλέπει το φως, ακούει τα πουλιά τα δέντρα Αλλά κάποιοι το ζήλεψαν αυτό, ζήλεψαν αυτή τη σοφία και αυτή την ευτυχία του παππού, και έκαψαν τον κήπο κι έμειναν μόνο κάτι ρολόγια σαν σύμβολο μνήμης
Θυμάμαι μια γιαγιά μου που λέγε «Πρόσεχε παιδί μου το Θείον είναι φθονερό» μου θύμισε αυτή τη φράση . Καμιά φορά όταν είμαστε πολύ ευτυχισμένοι κι όταν έχουμε ένα καθαρό και ξάστερο στόχο υπάρχει πάντα το κακό που παραμονεύει και είναι έτοιμοι να μας καταστρέψουν όχι μόνο εμάς αλλά και τον ίδιο τους τον εαυτό

Όλες οι ιστορίες είναι πάρα πολύ βαθιές και ουσιαστικές και τα σύμβολα είναι πάρα πολύ δυνατά και πρέπει πραγματικά να σκύψεις πάνω από κάθε εικόνα που δείχνει η Λουκία πάνω από κάθε ιστορία για να μπορέσεις να το αποκωδικοποιήσεις γιατί βεβαίως το ακούς το παραμύθι και σου λέει πάρα πολλά πράγματα. Καλό είναι να μπορεί κανείς να εκβαθύνει στα σύμβολα στις εικόνες και όλο αυτό είναι με πολύ μεγάλο πλούτο μέσα στο βιβλίο της Λουκιας.
Είναι σαν τη Λουκία που πραγματικά βλέπει έναν κόσμο μαγεμένη συνεχώς από το τι βλέπει γύρω της και αυτό το βλέπουμε μέσα σε κάθε ιστορία. Κάτι που μ άρεσε πολύ ήταν τα ψαροκουλουρα. Μια γυναίκα τρώγει από αυτά τα κουλούρια και λέει αυτά τα κουλούρια είναι σαν να σου δίνουν ζωή και αναρωτιέται κανείς γιατί η Λουκια μας μιλάει για τα ψαροκουλουρα και μιλάει για τροφή και μιλάει για την τροφή που έχει αγάπη μέσα της Γιατί αυτός όταν πλάθει το κουλούρι εκείνη την ώρα δίνει ζωή και στον ίδιο και στους άλλους γύρω του
Και φτιάχνει τα κουλούρια στο σχήμα ψαριού γιατί έχει δώσει ζωή σε ένα ψαρί
Και ελάτε στο σήμερα ..γιατί η Λουκια γραφεί αυτό το κείμενο σήμερα;
Μάθαμε πια να τρώμε έτοιμη τροφή ,πληρωμένη. Και αυτό που είχαμε παλιά, με την τροφή που ήταν μια ένδειξη υπέρτατης αγάπης, γιατί ήταν μια συνεργασία, όλο και στερεύει και κανείς πια δεν θέλει να μαγειρεύει.

Σε μια άλλη ιστορία πάλι λέει για την αγκαλιά για τα δέντρα. Θέλανε να κόψουν κάποια δέντρα και οι άνθρωποι πήγαν να τα αγκαλιάσουν για να τα προστατεύσουν. Μέσα από αυτή την ιστορία λέει η Λουκια η αγκαλιά έχει σημασία φροντίζει να διώχνει τον φόβο μακριά. Δεν αγκαλιαζόμαστε οι άνθρωποι πια κάνουμε κάτι ψευτοαγκαλιες κάτι φιλιά άνευ σημασίας αλλά δεν υπάρχει σχέση. Είναι η επιθυμία της συνεύρεσης αλλά δεν το τολμάμε και η Λουκία μέσα από αυτό το βιβλίο αυτό μας λέει μην φοβάστε την αγάπη ,μην φοβάστε την αγκαλιά Μην φοβάστε την ελπίδα. ότι μπορεί να συμβαίνει αυτό.
Στο ρούχο από φως Ένας άντρας τυχαία κλέβει το ρούχο ενός αγγέλου. Και ο άγγελος κλαίει και ο άντρας το βλέπει κι έτσι αποκτά συνείδηση και επιστρέφει το ρούχο.Έχει ενοχές
Θέλω να πω ότι πολλές φορές βλέποντας τον πόνο του αλλού και τη στεναχώρια του αλλού για αυτό που του κλέψαμε.. για το ρούχο του που του κλέψαμε, το ρούχο της ψυχής του , μπορούμε να δούμε και να έχουμε αυτή την ευαισθησία ..πραγματικά μπορούμε να αποκτήσουμε μέσα από τις ενοχές μας, συνείδηση και από εκεί και πέρα να γίνουμε καλύτεροι άνθρωποι. Λέει στο οπισθόφυλλο ότι με τα παραμυθία ξεγελάς τον χρόνο Θέλω να πω ότι με τα παραμυθία αυτά δεν ξεγελάς τον χρόνο παύεις να τον σκέφτεσαι παύεις να τον φοβάσαι

Με τα παραμυθια της η Λουκια δημιουργεί έναν άλλο χρόνο, έναν άλλο τόπο, μια άλλη αγάπη για τον κόσμο

η φαντασία απογειώνεται γραφει η Ξένη Μουχίμογλου

2009-10-16T23:25:00.002+03:00

Tα «Παραμύθια της Αγάπης και της Ελπίδας»
Tα παραμύθια είναι απόσταγμα σοφίας που ο πρακτικός τους χαρακτήρας είναι κρυμμένος σε κείνο το περιτύλιγμα μαγείας, όπως όταν παλιά τα αφηγούνταν οι ηλικιωμένοι στα παιδιά κοντά στο τζάκι τα χειμωνιάτικα βράδια.
«Τα παραμύθια της αγάπης και της ελπίδας» είναι τα παραμύθια της Λουκίας, της Λουκίας Ρικάκη που την ξέρουμε από τον κινηματογράφο και από τα προηγούμενα βιβλία της και τα λευκώματά της, τις θεατρικές σκηνές που έχει ιδρύσει, από τις ποικίΛες καλλιτεχνικές της δραστηριότητες.
Από τις πρώτες σελίδες που μας διάβασε ο Κωνσταντίνος Κωνσταντόπουλος μας μάγεψε. Αν μάλιστα λάβουμε υπ όψη και τις εικόνες που συνοδεύουν τα κείμενα, τότε πραγματικά η φαντασία απογειώνεται. Οσο για τον πρακτικό χαρακτήρα, βρίσκεται σε κάθε σελιδα. Μιλάει για τα ζευγάρια που αγαπιούνται και η αγάπη παραμένει όταν το πάθος έχει σβήσει. Μιλάει για τη φιλία, για τα δάκρυα, για τη φύση. Οι αυτοτελείς ιστοριούλες είναι ουσιαστικά αθώα δοκίμια για κάθε ηλικία και μπορούν να διαβαστούν από το τέλος προς στην αρχή, από τη μέση, απ την αρχή, ή από την τάδε σελίδα που θα διαλέξουμε τυχαία.
Η παρουσίαση στο εκλεκτό κοινό έγινε από την κ. Μαριέττα Πεπελέαση (ψυχολόγο, συγγραφέα), τον τέως υπουργό Πολιτισμού κ. Σταύρο Μπένο,
την Τίνα Πιπίνου (συγγραφέα) και τον Βασίλη Ρούβαλη (συγγραφέα και δημοσιογράφο).
Από την πρώτη φράση καταπιάνεται με τη σχέση άνδρα-γυναίκας. Για τον κρυφό φόβο που υποβόσκει στη σχέση κάθε ζευγαριού και, προ παντός, για τον εγωϊσμό και των δύο φύλων

μ εκείνο το σκληρό τσόφλι που περιβάλλεται, που αν δεν σπάσει, η σχέση δεν θα πάει καλά. Αγγίζει με κατανόηση το θέμα της απιστίας, σε μια εποχή που τα διαζύγια αυξάνονται. Μιλάει επίσης για το χρόνο, για την αιωνιότητα που αντιπροσωπεύει η κάθε στιγμή που περνάει, για τη σημασία που έχει το παρόν και πώς αισθανόμαστε μέσα σ αυτό. Μιλάει για το θάνατο και μας συμφιλιώνει μαζί του, ξορκίζοντας τον τρόμο που μας κατέχει στη σκέψη του.
Με όλα αυτά, βλέπουμε ότι έχουμε να κάνουμε μ ένα πολυπαραμύθι βουτηγμένο στην πραγματικότητα, μ έναν τρόπο που εξαϋλώνει το υπαρκτό και εκλογικεύει το μυστήριο που κρύβει κάθε παραμύθι.
Κυκλοφορεί από τις Εκδόσεις ΑΠΟΠΕΙΡΑ. Της Ξένης Μουχίμογλου (xeni.arts@gmail.com)

φωτο Παρης Μπούσιος

παρουσιαση στον Ιανο video snap shot

2009-10-15T01:18:00.000+03:00

ολη η κουβεντα του Σταυρου Μπενου για το βιβλιο με την αποκαλυπτικη τρυφεροτητα και την ικανοτητα του να μπαινει στα αδυτα.. η στα λιγοτερο φανερα στοιχεια του βιβλιου ... θα αναρτηθει μεσα στις επομενες μερες μόλις τελειωσει η απομαγνητοφωνηση

Το κείμενο της Τίτσας Πιπίνου στη Δημοκρατική της Ρόδου

2009-10-14T14:45:00.000+03:00

ξεφυλλιζοντας...

2009-10-13T13:36:00.006+03:00

φωτο Μπούσιος Πάρης
φωτο Μπούσιος Πάρης

φωτο Λ.Ρ

Μοιράσαμε λουλουδια στην παρουσιαση του βιβλιου ...για να προσπαθησουμε να απαντησουμε.. ξεφυλλιζοντας τα -οπως και τα παραμυθια- στο διλημμα μ αγαπα δεν μ αγαπα... Οι περισσοτεροι τα πηραν μαζυ τους χωρις να τα μαδησουν.. αναβαλοντας την απαντηση ισως... η για να κρατησουν φρεσκια την ερωτηση

ετσι το ειχα φανταστει...

2009-10-13T11:24:00.014+03:00

φωτο Μπούσιος Πάρης
Ετσι το ειχα φανταστει...Σημειωση της Μαριεττας Πεπελαση πανω σε ενα παραμυθι..το κειμενο της θα ακολουθησει τις επομενες μερες οταν ολοκληρωθει η απομαγνητοφωνηση..καθως το ειπε απο καρδιας...
Ακομη κι αν το ειχα φανταστει εγω ειναι αληθεια δεν το περιμενα οτι η χθεσινη βραδυα θα ηταν τοσο γλυκεια και ομορφη και θα πλεαμε ολοι με τετοια αρμονια...
Ευχαριστώ την Μαριεττα ,τον Σταυρο, την Τιτσα,τον Βασιλη και το Κωνσταντινο που μας χαρισαν τα ομορφα λογια τους χθες βραδυ.

φωτο Μπούσιος Πάρης

Για το απεραντο βλεμμα τους που καθιστα καθε λεξη τοσο γενναιοδωρη και τη τοσο διεισδυτικη ματια με την οποια ειδαν μεσα μου και μου εφεραν ευφορα δακρυα στα ματια.
Τι ειναι αυτο που γενναει τα ευφορα δακρυα και ατιθασα με την υγρη ομορφια τους φτιαχνουν το ποταμι της ζωης;.. Τι ομορφα που το διδασκουν καποιοι αυτο σαν τους χθεσινους συνομιλητες μας. Τι τεραστια παραστεκονται! Ευχαριστω ειναι μονο λεξεις τους αγκαλιαζω λοιπον οσο πιο σφικτα μπορω και νοτιζω τα πουκαμισα τους με δακρυα..πριν τη βροχη..

φωτο Μπούσιος Πάρης

Ευχαριστω πολύ πολύ όλους όσους ήρθαν χθες στην παρουσίαση του βιβλίου και κουβεντιάσαμε για την τολμη,την υπερβαση,τον υπερτατο πονο του ερωτα που μεταμορφωνεται σε αγαπη για τον κοσμο..Ειναι ευλογια να συναντιομαστε ετσι..και να τολμαει ο καθενας τις προσευχες του.. ΅
Ας ειναι καλα ο καθε Χαραλμπης που μας μαθαινει με τον τροπο του ποσο λαμπουν οι χαρες σαν τις αντικρυσεις
Χρωστω δακρυα και αγκαλιες ..εκεινες της ευτυχιας για τις σπανιες συγγενειες
κι ευχαριστω ακομη και για τα πρωτα πρωινα σχολια στο φατσαμπουκ...

Tellos Filis Συγχαρητηρια για την χθεσινή εξαιρετικά συγκινητική παρουσιαση του τοσο μαγικού νεου σας βιβλίου στον Ιανό.

Sofia Strezou Να είσαι καλά και να δημιουργείς με ερωτεύσιμη διάθεση πάντα και να μας ταξιδεύεις...Μια βραδιά μυσταγωγίας στα "παραμύθια" σου...Σ' ευχαριστούμε!!!

Βάσιας Τσοκόπουλος Ωραία η εκδήλωση χτες, Λουκία, και πολύ ωραίο το βιβλιαράκι σου..

ΑΘΗΝΑ ΓΚΡΙΤΖΑΛΑ Πολύ ευχάριστη βραδιά στον Ιανό. Ευχαριστούμε...

Vasilis Sotiropoulos Περάσαμε πολύ όμορφα! Γλυκό φιλί.

Sofia Zissi egw then pira louloudi oute tin efxaristisi na sou milisw estw gia 1'. paramenw omws toso yperifani gia esena koritsaki mou!!

Athina Rikaki MYSTAGOGIA ! MYSTAGOGIA EGINE STON IANO ME AFORMH TO BIBLIO SOY.FYGAN OI ANTHROPOI KAI TAKSIDEPSAN SE KSEXASMENA BATHH THS PSYXHS TOYS.KI AKOYMPHSAN ONEIREMATA KAI TKSIDERMATA FYLAGMENA STA MYXIA TOYSETSI GIA NA MAS POUN:"TON KSERO AYTO TO DROMO ,TON PERPATHSA KI EGO"KI APO KEI O KATHENAS KSANAMPHKE STA FYLAGMENA TAKSIDIA TOY KAI XATHHKE STHN OMORFIA H KAI STON PONO TOYS.MYSTAGOGIA !! AYTO THAYMASA NA GINETAI PROXTES!!!!!!FILIA

Tina Pischitzi ΑΝΤΕ ΤΑ ΚΑΤΑΦΕΡΕΣ ΠΑΛΙ ΝΑ ΜΑΣ ΣΥΓΓΙΝΗΣΕΙΣ !ΗΤΑΝ ΜΙΑ ΒΡΑΔΙΑ ΠΟΥ Η ΨΥΧΟΥΛΑ ΜΑΣ ΤΑΞΙΔΕΥΣΕ ΣΤΙΣ ΜΝΗΜΕΣ ΜΑΣ ,ΣΤΑ ΣΥΝΑΙΣΘΗΜΑΤΑ ΜΑΣ !!!ΚΑΛΗ ΕΠΙΤΥΧΙΑ ΛΟΥΚΙΑ ΣΤΙΣ ΠΑΡΑΜΥΘΙΕΣ ΣΟΥ!!!!!

Christina Koukeli τα διάβασα όλα..είστε καταπληκτική..μεγάλη ευαισθησία στα κείμενα σας..σας ευχαριστω

Marietta Pepelasi
η χαρα της παρουσιασης της Αγαπης κ της Ελπιδας αληθεια της καρδιας μου, Λου μου

Lucia Rikaki
ΑΧ ΑΧ Μαριεττα...τι ωραια και με τοσες ευφορες υγρασιες μας ατ ειπες χθες..Μιλουσαμε πριν λιγο με τον Σταυρο και αυτος ακομη με νωπη μνημη απο τη χθεσινη συναντηση μας συγκινημενος...Αγκαλια ζεστη και δακρυα που νοτιζουν ακομη τα λευκα πουκαμισα..πιο διαπεραστικα και απο τις βροχες καληνυχτα..

Η Τίτσα Πιπίνου γραφει..όταν η Λουκία,μιλά για έρωτα σε τούτο το βιβλίο μιλά για αγάπη. ιστορίες σαν το καλειδοσκοπιο

2009-10-13T11:11:00.006+03:00

Η γνωριμία με τα παραμύθια ήταν αρχικά σαν μακροσκελή μηνύματα στο κινητό μου, κατόπιν στην πρώτη-πρώτη τους ακατέργαστη μορφή σαν e-mail στον υπολογιστή μου. Ξέρω ότι, η Λουκία, πολλά τα έγραψε στην απεραντοσύνη της Νότιας Ρόδου, κάτω από τον καυτό ήλιο σε μία βεράντα ξενοδοχείου. Στον υπολογιστή μου εμφανίστηκαν με την δαντελωτή κόκκινη υπογράμμιση σε πολλές λέξεις γιατί από τη βιασύνη της να μη χάσει τον ειρμό, ή να προλάβουν τα δάχτυλα της την έμπνευση, ξεχνούσε τόνους και σύμφωνα, αλλά σε λίγο αυτό δεν είχε πια σημασία γιατί σε συνέπαιρναν και αντιλαμβανόσουν τα διαμαντάκια που έλαμπαν στο κείμενο. Από την πρώτη βιαστική και αποσπασματική τους ανάγνωση διαπνέονταν από τη σοφία που συναντάς στις ιστορίες της Ανατολής. Μπορεί να γράφτηκαν εκεί στη βεράντα στη Νότια Ρόδο, αλλά οι λέξεις, και θραύσματα ιστοριών μαζεύτηκαν από τα ταξίδια της σε χώρες της Ανατολής και αλλού, είμαι βέβαιη.
Διαβάζοντας τα παραμύθια θυμήθηκα με κάποιες ενοχές, μια κουβέντα μας κάποτε που της είπα ότι: ταξιδεύει τόσο γρήγορα από τον ένα τόπο στον άλλο, και οι εντυπώσεις εναλλάσσονται με τέτοιους ρυθμούς, που δεν προλαβαίνει μετά μες την ησυχία της να σκεφθεί το ταξίδι. Φαίνεται όμως ότι αυτό δεν συμβαίνει σε όλους. Τις πληροφορίες για τον κόσμο εκείνη τις παίρνει χωρίς αμφιβολία.
Αν και γνωρίζω πως γράφονται τα κείμενα μπήκα στον πειρασμό να σκεφθώ πως γίνεται ένας άνθρωπος που είναι επιδέξιος με τις μηχανές, που αγαπά το διαδίκτυο και είναι ήδη στο αεροπλάνο για κάπου αλλού πριν κατακάτσει η σκόνη από το προηγούμενο ταξίδι, πως γίνεται λοιπόν, να γράψει αυτά τα παραμύθια λες και στοχαζόταν ολημερίς, σαν Πέρσης σουφής, κάτω από ένα πλατάνι ατέλειωτες ώρες αργίας και δίχως να κάνει τίποτα άλλο.
Κατόπιν, θυμάμαι, οι δυο μας ένα ολόκληρο απόγευμα μέχρι αργά το βράδυ καθισμένες σε ένα καφέ να διαβάζουμε τα τυπογραφικά δοκίμια και να συζητάμε πάνω σε αυτά. Κάθε νέα τους εκδοχή ήταν καλύτερη από την προηγούμενη, αλλά ωστόσο τα δοκίμια σου δίνουν την αίσθηση ή την ψευδαίσθηση, πιο σωστά, ότι μπορείς να επέμβεις για να τα βελτιώσεις. Όταν πήρα το βιβλίο πια στα χέρια μου ήταν καλύτερο απ’ ότι το θυμόμουν, με το υλικό στην τελική του μορφή και όλα ζυγισμένα με απόλυτη ακρίβεια χωρίς ούτε μία λέξη να περισσεύει ή να χρειάζεται επιπλέον.
Δεν είναι ένα βιβλίο με αρχή μέση και τέλος αλλά μπορείς να διαβάσεις τις ιστορίες, από το τέλος προς την αρχή, από τη μέση, όπως γράφει και στο οπισθόφυλλο η συγγραφέας του, ή και σκόρπια, ακόμη και σαν I ching χωρίς ωστόσο να χάνεται η εσωτερική ενότητα τόνου και ύφους που τα κάνει αδιαχώριστα στη μνήμη του αναγνώστη.
Τα ονόμασε παραμύθια.
Το παραμύθι είναι το μόνο είδος που διακηρύσσει ότι λέει ψέματα από την αρχή ως το τέλος. Το ξέρεις ήδη ότι θα ακούσεις ψέματα ή το λιγότερο υπερβολές. Ωστόσο τα παραμύθια είναι το είδος του λόγου που πάντα μιλούσαν για τα πρωταρχικά και τα υπαρξιακά προβλήματα του ανθρώπου.

Στα παραμύθια της Λουκίας, όπως ακριβώς και στις ταινίες και τις φωτογραφίες της, υπάρχουν παιδιά, άγγελοι που ακουμπούν τα φτερά τους πλάι στο κύμα όταν αποκοιμούνται κουρασμένοι στην άμμο, κυρίως κάθε είδους άγγελοι, και τα έντονα χρώματα της φύσης κάτω από τον ήλιο του μεσημεριού. Κυρίως όμως η αναζήτηση της αγάπης, κι αν υπάρχει είναι ένα και το αυτό. Έτσι γίνεται ένας άξονας, ένας κοινός πυρήνας για όλα τα παραμύθια με τον ένα ή τον άλλο τρόπο. Όχι ο έρωτας, ο εγωιστικός, ο κτητικός, ο ανταγωνιστικός, αλλά απλά και μόνο αυτό που εννοούμε με τη λέξη αγάπη. Ακόμη και όταν μιλά για έρωτα σε τούτο το βιβλίο μιλά για αγάπη.
Όλα αυτά δηλαδή που χαρακτηρίζουν την αισθητική, τους προβληματισμούς και τις εμμονές της, θα μου επιτρέψει να πω. Είναι όμως οι εμμονές που δημιουργούν την τέχνη, χωρίς αμφιβολία. Όπως ακριβώς συνέβη και στο προηγούμενο βιβλίο της το «Κράτησε με».
«Η φραντζόλα» είναι ένα παραμύθι που καθρεφτίζει όλη την παράνοια και τον τρόμο του πολέμου ή καλύτερα τη σκληρότητα που αναδύεται ύπουλα όταν δεν την περιμένεις από τον πανικό να γλυτώσουμε με κάθε τρόπο το τομάρι μας.
Ένα παιδί κλαίει ακατάπαυστα από την πείνα μέσα στο καταφύγιο όπου έχουν κρυφτεί άνθρωποι για να σωθούν από τον εχθρό όπου έχει εισβάλει. Το παιδί θέλει τη φραντζόλα. Αρχικά η μάνα την έκοψε στα δύο και του έδωσε τη μισή, αλλά όταν το παιδί συνέχισε το κλάμα γιατί την ήθελε ολόκληρη και όχι μισή, εκείνη την έραψε με βελόνα και κλωστή. Όταν το παιδί συνέχισε να κλαίει γιατί δεν την ήθελε ραμμένη, οι άνθρωποι όχι απλά δεν ένιωσαν καμία τρυφερότητα εκείνη τη στιγμή, στο κάτω-κάτω δεν είναι παρά ένα παιδί που πεινάει, αλλά το μισούν γιατί το κλάμα του θα τους προδώσει. Η λέξη «φραντζόλα» είναι μια από αυτές τις ωραίες λέξεις, τις βαριές σε σημασία λέξεις. Σε όλη τη ιστορία της ανθρωπότητας το ψωμί παίζει κάποιο ρόλο. Στην ιστορία της «φραντζόλας» όμως το ψωμί θα σκοτώσει το παιδί τελικά. Εδώ δεν συμβαίνει αυτό που λέμε θυσία στον πόλεμο με το να προσφέρει κάποιος τη ζωή του για να σώσει τους άλλους, τίποτα το ηρωικό, απλά γίνεται ο θάνατος σου η ζωή μου. Είναι η μάνα που πνίγει το παιδί πάνω στην αγωνία της. Και είναι ένας θάνατος πιο τραγικός, πιο τρομακτικός από έναν κανονικό θάνατο γιατί προκαλείται από τη μάνα, αλλά ταυτόχρονα και ένας θάνατος άσκοπος και παράλογος γιατί ο εχθρός δεν πλησίασε ποτέ το καταφύγιο.

Στα περισσότερα παραμύθια οι ήρωες δεν έχουν ονόματα, αλλά είναι «το κορίτσι που ήταν όμορφο σαν την αυγή», «ο ιππότης του κάστρου», «ο χαρούμενος άνθρωπος», «ο κυβερνήτης που ονειρεύεται τα ταξίδια του», «ο άνδρας» γενικότερα, «η γυναίκα» ή «το παιδί». Αν υπάρχουν ονόματα αυτά είναι η Διαλεκτή, η Φωτεινή, ο Ρου, ο Μο, ή ο Άγγελος, που κρύβουν ένα συμβολισμό.
Δεν κατονομάζεται ο τόπος, ούτε καθορίζεται ο χρόνος, αλλά δημιουργεί μια ατμόσφαιρα όπου επικρατούν ο συμβολισμός και η ποιητική διάθεση. Έτσι αυτά μπορεί να συμβαίνουν εδώ, ή στην Ανατολή, στη Δύση ή οπουδήποτε μπορεί να σκεφθεί κανείς. Μπορεί να μιλά για το τώρα ή μπορεί να μιλά για το παρελθόν. Δεν έχουν τόπο και δεν έχουν χρόνο. Πολλές ιστορίες είναι σαν το καλειδοσκόπιο. Όπως αυτή με τον μαγικό καθρέφτη που είναι από τις ωραιότερες. Ο καθρέφτης για τους ανθρώπους είναι ακόμη ένα άγνωστο αντικείμενο που λειτουργεί μαγικά αφού δε γνωρίζουν ότι καθρεφτίζονται οι ίδιοι. Έτσι ο άνδρας σε αυτόν βλέπει τον νεκρό πατέρα του νέο και μετανιώνει που τον παραμέλησε, η γυναίκα του αυτήν που νομίζει ότι την απατά ο σύζυγος, ενώ η γριά μάγισσα που έρχεται να τους λύσει τη διαφορά βλέπει μια γριά!
Στη «Χιονάτη» η μητριά συνομιλεί με τον καθρέφτη και ο καθρέφτης είναι ένα μαγικό στοιχείο μες τις αμφισημίες του, εδώ δεν κάνει τίποτα άλλο παρά να προβάλλει τις ενοχές και τους φόβους τους, είναι δηλαδή στοιχείο ψυχολογικό.

Κλείνοντας θα πω ότι έχεις την αίσθηση ότι οι ιστορίες δεν τελειώνουν στην τελευταία τους λέξη, αφήνοντας ξεκρέμαστη τη συνέχεια. Τίποτα δεν είναι οριστικό και τελεσίδικο και μπορείς να το συνεχίσεις εσύ ή να το ερμηνεύσεις όπως θες ανάλογα με τη διάθεση σου κάθε φορά.
Σαν την Αλίκη στη χώρα των θαυμάτων που στην ερώτηση της κάμπιας: «Ποια είσαι;» απαντάει: «Δεν ξέρω, κύριε. Ξέρω τουλάχιστον ποια ήμουν όταν ξύπνησα το πρωί, αλλά νομίζω πως έχω αλλάξει πολλές φορές από τότε».
Στο παραμύθι «Η αυτού εξοχότης» ο κυβερνήτης της χώρας δεν θυμώνει όταν ο ξακουστός δάσκαλος που ζει στη γειτονική πολιτεία απορρίπτει την πρόσκληση του επειδή στο μπιλιέτο της πρόσκλησης αναγράφονται όλοι οι τίτλοι του κυβερνήτη. Ούτε θα μάθουμε ποτέ τι ήθελε να ρωτήσει τον σοφό δάσκαλο και τι απαντήσεις θα πάρει, όταν τελικά τον δεχτεί. Μπορούμε να σκεφθούμε ότι θέλουμε.
Τίτσα Πιπίνου
το κειμενο και οι φωτο απο την παρουσιαση στον Ιανο Δευτερα 12 Οκτωβριου
Μοιράσαμε λουλουδια στην παρουσιαση για να απαντησουμε ξεφυλλιζοντας τα -οπως και τα παραμυθια- στο διλημμα μ αγαπα δεν μ αγαπα...

Παρουσιαζουμε το βιβλιο σημερα Δευτερα 12 Οκτωβριου στο βιβλιοπωλειο Ιανος Σταδιου Αθηνα

2009-10-12T03:43:00.001+03:00

Δευτερα 12 Οκτωβριου στις 6 το απογευμα

παρουσιαζουμε στο βιλιοπωλειο Ιανος ,Σταδιου, το βιβλιο

Παραμυθια της ΑΓΑΠΗΣ και της ΕΛΠΙΔΑΣ.

Θα μιλησουν οι

Τιτσα Πιπινου συγγραφεας

Μαριεττα Πεπελαση συγγραφεας,ψυχολογος

Βασιλης Ρουβαλης συγγραφεας δημοσιογραφος

Κωνσταντινος Κωνσταντοπουλος Σκηνοθετης ηθοποιος

και ο Σταυρος Μπενος

Λέξεις,αιώνιοι έρωτες,φύση, χρόνος και χώρος που υφίστανται όπως στις ουτοπίες.

Χωρίς να αντιμάχονται τη ζωή και την ομορφιά αλλά μαζί τους σύμμαχοι στο μακρινό ταξίδι των ονείρων.Στην ρήξη των δεσμών και στην απελευθέρωση

links with thanks

http://agrimologos.com/2009/10/06/6oct09/

http://kulturosupa.pblogs.gr/2009/10/paramythia-ths-agaphs-ths-elpidas-neo-biblio-ths-loykias-rikakh-.html#c522757c2819644?1254915802

http://www.booksinfo.gr/booknews/press/2009/13/index.html

http://www.e-mythos.eu/gr/index.php?option=com_content&task=view&id=230

http://www.gossip-tv.gr/story/12915/loukia-rikake-apo-skenothetes-poietria

http://camerastyloonline.wordpress.com/2009/10/12/paramythia_tis_agapis_kai_tis_elpidas_ianos_12_10_2009_20-00/

http://www.sfinaki.gr/index.php?ind=news&op=news_show_single&ide=9125

ετσι λένε εκεινοι που κοιταζουν τα αστρα..για τον Αρη..που ναι πλανητης κοκκινος κι εχει ονομα πολεμιστη

2009-10-11T14:28:00.000+03:00

ετσι λένε εκεινοι που κοιταζουν τα αστρα..για τον Αρη..που ναι πλανητης κοκκινος κι εχει ονομα πολεμιστη..Απο το παραμυθι Δυο Φεγγαρια σελ 125 ..Απο το ΒΗΜΑ ΤΗΣ ΚΥΡΙΑΚΗΣ 11 Οκτωβριου 2009

Μεγάλοι ερωτες που διαρκούν για πάντα..Με ήρωες τις ψυχές των μαγικών πλασμάτων..Ο χρόνος και ο τόπος χάνουν την ισχύ τους

2009-10-05T22:59:00.004+03:00

Ο χρόνος και ο τόπος χάνουν την ισχύ τους.
Καταλύονται ως δευτερευουσες δυναμεις μεσα σε ενα περιβάλλον που καθορίζεται απο την ψυχη που μπορεί να αλλάξει ανάλογα κάθε σύμβαση που επιτάσσουν οι κανόνες και η λογική.Είναι ο χωροχρόνος των παραμυθιών που άγγιξε η Λουκάι Ρικάκη με το νεο της βιβλιο Παραμύθια της αγάπης και της ελπίδας
Η συγγραφέας άδραξε το υλικό τών μύθων.
Και αφηγείται μέσα απο τις ιστορίες της μεγαλους ερωτες που διαρκουν για πάντα.
Υμνεί τη ζωή και τη φύση.
Και ανακαλύπτει ομορφιά εκεί που θέλει μάτια εξοικειωμένα να την εντοπίσεις.
Ενα βιβλιο ταξιδιαρικο γεμάτο συγκινηση.Ιστορίες φτιαγμενες απο χαρμολύπη.
Παρηγορούν και αγκαλιάζουν σαν χάδι τρυφερό τον αναγνώστη.
Με ήρωες τις ψυχές των μαγικών πλασμάτων τους κινούνται στη χώρα των αρχέτυπων Εφημεριδα Εξπρες 5 Οκτωβριου 2009

μια πρόταση για τα βράδυα της Κυριακής ..και όχι μόνο

2009-09-26T18:48:00.001+03:00

απο το περιοδικό Γκλαμουρ

in Athens Plus about the book

2009-09-26T18:07:00.000+03:00